Psy do towarzystwa - przegląd ras z opisami i zdjęciami

Psy do towarzystwa zostały wyhodowane, aby towarzyszyły człowiekowi. Większość z nich to małe, ozdobne pieski rasowe. Świetnie nadają się do bloku, zaś ich utrzymanie i żywienie nie jest drogie. Poznaj opis tej kategorii psów. Przedstawiamy popularne rasy, zdjęcia oraz wyjaśniamy jak o nie dbać. Wbrew pozorom nie są to pieski-zabawki do oglądania czy noszenia na ręku. Opiekun musi poświęcić im sporo czasu nie tylko na zabawę, lecz także na szkolenie, socjalizację oraz pielęgnację sierści. Wiel z nich to pieski ruchliwe, które muszą wybiegać się na świeżym powietrzu.

Psy do towarzystwa - rasy, opis i zdjęcia

Psy do towarzystwa, to małe rasy, które zostały wyhodowane, aby towarzyszyły człowiekowi i zapewniały mu rozrywkę. Niektóre z nich, w czasach historycznych, były jeszcze wykorzystywane do łapania szczurów i myszy. Jednak obecnie nie są to psy pracujące.

Jakie rasy sprawdzają się jako psy do towarzystwa:

Nie wszystkie psy rasowe z grupy 9 dostępne są w polskich hodowlach. Cena psów tych ras waha się od 1000 do 5000 zł. Rasowe szczeniaki najlepiej nabywać u hodowców zrzeszonych w Związku Kynologicznym w Polsce. Tylko wtedy mamy pewność, że szczeniaki zachowują ceny wzorca danej rasy. Szczególnie popularne obecnie psy do towarzystwa to chihuahua, którego cena zaczyna się od 3500 zł. Mniej popularne są rasowe pudle, których cena waha się od 1000 do 5000 zł.

Czy rasowe psy do towarzystwa są odpowiednie dla każdego

Wszystkie te rasy przeznaczone są do mieszkania w domu, jednak zanim się zdecydujesz przeczytaj opis danej rasy. Z uwagi na delikatność psy te nie nadają się do życia na zewnątrz. Ich wielkość i cechy wykluczają je jako psy pracujące. Z uwagi na dużą ruchliwość nie sprawdzają się jako psy przewodnicy. Żywe usposobienie i energia sprawia, że psy tych ras nie zawsze nadają się do małych dzieci i osób starszych. Psy do towarzystwa mocno przywiązują się do opiekuna i nie znoszą samotności. Dlatego też nie są odpowiednie dla osób, które dużo pracują i pozostawiają psa samego w domu.

Utrzymanie i żywienie tych psów nie jest kosztowne. Ich przyjacielski charakter sprawia, że nadają się do życia w bloku, w mieście. Wiele z nich, na przykład maltańczyki i mopsy, mają małe zapotrzebowanie na ruch. Nie należy jednak szufladkować wszystkich jako psy kanapowe, gdyż wiele z nich ma żywe usposobienie i lubi ruch. Na przykład pudle, Papillons czy charciki włoskie lubią się wybiegać na powietrzu.

Psy te mają też cechy negatywne, które należy zniwelować przez odpowiednią socjalizację. Wadą tych psów jest zaborczość wobec opiekuna, którego bronią przed obcymi. Zaborczy charakter psa może się ujawnić, gdy przyjmujemy gości. Psy te wymagają nie tylko wspólnej zabawy i obecności opiekuna, lecz także starannej socjalizacji. W przeciwnym razie ich usposobienie może stać się histeryczne i hałaśliwe. Niestety wielu opiekunów psuje charakter psa pozwalając mu na wszystko i traktując go jako żywą zabawkę i nie poświęcając czasu na szkolenie.

Większość tych ras to psy długowłose. Ich sierść wymaga codziennego czesania i częstych wizyt u psiego fryzjera. Przykładem są pudle, których włos się bardzo szybko filcuje. Z drugiej strony czesanie sierści pudla lub maltańczyka może stać się rodzajem medytacji, relaksacji, wyciszenia i odpoczynku.

Szczególnie ważne jest żywienie psów małych ras, aby nie doprowadzić do otyłości. Częstym błędem jest żywienie ich karmą dla szczeniąt, która nie jest tu odpowiednia.