Choroby wirusowe - lista chorób, opis, objawy, leczenie, profilaktyka

Czy choroby wirusowe u zwierząt są niebezpieczne? Niestety tak. Większość tych chorób to choroby zaraźliwe i śmiertelne, ale tylko dla zwierząt danego gatunku. Kot nie zarazi się od psa i odwrotnie. Jedyną chorobą niebezpieczną dla człowieka jest wścieklizna. Pozostałe choroby wirusowe psa czy kota nie przenoszą się na człowieka. Podajemy listę chorób wirusowych psów i kotów, ich przyczyny, objawy oraz przedstawiamy porady jak ich unikać.

Choroby wirusowe u zwierząt - lista chorób i porady

Przyczyny chorób wirusowych to zarażenie się wirusem przez krew, ślinę lub kał. Niektóre z tych chorób, jak koronawirus, zwierzęta przechodzą lekko lub bezobjawowo. Inne zaś są nieuleczalne i mogą prowadzić do śmierci zwierzęcia. Choroby wirusowe kotów jak FIV i FeLV, mogą nigdy nie wywołać choroby. Kot jest nosicielem wirusa, nie choruje, lecz zaraża inne koty. Na szczęście choroby wirusowe u zwierząt, z wyjątkiem wścieklizny, nie są groźne dla człowieka i nie przenoszą się między gatunkami.

Choroby wirusowe psów:

Choroby wirusowe kotów:

Czy istnieją dobre porady jak walczyć z tymi chorobami? Niestety sposoby leczenia tych chorób nie istnieją. Jedyny sposób na uniknięcie ich to szczepienie, które jest bardzo skuteczne. Szczepienie psów przeciwko wściekliźnie jest obowiązkowe, zaś przeciw innym chorobom wirusowym zalecane.

Jakie choroby powoduje wirus u psów

Koronawirus wywołuje u psów niegroźne zapalenie jelit i żołądka. Choroba ta może być groźna dla szczeniaków, jednak psy dorosłe przechodzą ją bezobjawowo.

Najbardziej niebezpieczna psia choroba wirusowa to wścieklizna. Zarażenie następuje wskutek kontaktu ze śliną chorego zwierzęcia poprzez ugryzienie i jest nieuleczalne i śmiertelne. Człowiek ugryziony przez jakiekolwiek zwierzę (szczególnie nietoperza) musi przemyć ranę, zdezynfekować i zgłosić się do lekarza. W przypadku człowieka obmycie rany najczęściej chroni przez zakażeniem.

Bardzo zaraźliwa, lecz niezbyt groźna, psia choroba wirusowa to kaszel kenelowy, który objawia się kaszlem i gorączką. Stosuje się leczenie objawowe i choroba ta szybko przechodzi.

Przyczyny parwowirozy to zakażenie parwowirusem, które może być śmiertelne, szczególnie dla szczeniaków. Ta zaraźliwa choroba powoduje zapalenie jelit, biegunkę, wymioty, gorączkę lub odwodnienie. Jako leczenie podaje się najpierw przeciwciała, a następnie stosuje leczenie objawowe. Skutecznym sposobem zabezpieczenia szczeniaków są szczepienia.

Choroby wirusowe kotów

Koronawirus kotów przenosi się drogą kropelkową, z kałem lub przez matkę do kociąt. Choroba ta ma dwie odmiany. Wirus jelitowy powoduje lekkie objawy jelitowe i szybko przechodzi. Wirus ten jednak może zmutować w postać wywołującą zakaźne zapalenie otrzewnej czyli FIP, które jest najczęściej śmiertelne. Choroba występująca w formie wysiękowej powoduje zbieranie się płynu w jamie brzusznej i łatwo ją zdiagnozować. Natomiast formę bezwysiękową, suchą bardzo truno rozpoznać. Jest to choroba zaraźliwa i nieuleczalna.

Psia parwowiroza jest również niebezpieczna dla kotów, u których wywołuje panleukopenię. Jest to groźna choroba i najczęściej śmiertelna u młodych kotów. Dlatego nie należy zaniedbywać szczepień na choroby wirusowe u kociąt.

FIV to wirus, który powoduje u kotów spadek odporności. Jest to kocia odmiana HIV. Wirus przenosi się przez krew, dlatego najbardziej narażone są wychodzące lub wolno żyjące, niekastrowane kocury. Choroba jest nieuleczalna, jednak najczęściej nie ma żadnych objawów. Wirus jest mało zaraźliwy i nie trzeba izolować kota od innych kotów. Jeśli kot ma nawracające infekcje, grzybice lub leczenie zwykłych chorób nie jest skuteczne, możemy podejrzewać nosicielstwo FIV lub FelV, które można zbadać przy pomocy testów.

Kocia białaczka, czyli FeLV, może powodować zaburzenie procesów krwiotwórczych, spadek odporności, nowotwory. Najczęściej jednak przebiega bezobjawowo i kot nigdy nie zachoruje. Kot, który jest nosicielem zaraża inne koty, dlatego należy go izolować. Chorobę tę wykrywa się przy pomocy testów, które trzeba powtarzać, gdyż są zawodne. Szczepienie stosuje się rzadko, gdyż choroba ta rzadko występuje. Nie należy szczepić kotów zakażonych.

Nie ma potrzeby pozbywać się czy usypiać kotów będących nosicielami FIV czy FeLV. Jeśli jest jedynym kotem w domu, nie stanowi dla nikogo zagrożenia i najczęściej nigdy nie zachoruje.