Rottweiler - charakterystyka, wymagania, cechy

Zdjęcia pokazują duże, silne i masywne psy, które budzą respekt. Rottweilery nie są małe. Dlatego zastanawiając się nad wyborem tej rasy trzeba wziąć pod uwagę, czy mamy czas i możliwości odpowiednio wyszkolić tak dużego i silnego psa. Rottweiler wymaga doświadczonego opiekuna. Jednak odpowiednio wychowany i wyszkolony rottweiler jest przewidywalny i posłuszny. Dlatego też jego waga i siła nie przekreślają go jako psa rodzinnego. Przedstawiamy opis rasy, który pozwoli zdecydować, czy jest to pies dla ciebie.

Rottweiler - charakterystyka rasy i zdjęcia

W klasyfikacji FCI rottweiler znajduje się w grupie II pinczery i sznaucery, molosy, szwajcarskie psy górskie i do bydła i w grupie 2 molosowate.

Podstawowe informacje o rasie:

  • waga: pies około 50 kg, suka ok. 42 kg,
  • wzrost: pies 61-68 cm, suka 56-63,
  • długość życia: 9 - 12 lat,
  • umaszczenie: czarny podpalany.

Cena rottweilera z rodowodem wynosi od 3 do 7 tysięcy zł. Cena zależy głównie od hodowli, z której pochodzi pies. Warto pamiętać, że tylko pies z rodowodem jest naprawdę rasowy. Należy wystrzegać się pseudohodowli i być ostrożnym, jeśli cena jest podejrzanie niska.

Informacje na temat zdrowia tej rasy

Rottweiler jest psem wytrzymałym. Dobrze znosi mróz, wilgoć i śnieg dzięki grubej warstwie podszerstka. Latem nie najlepiej znosi upały i woli szukać cienia do odpoczynku. Mimo że są to psy wytrzymałe, ich długość życia wynosi około 10 lat.

Rottweiler ma tendencję do dysplazji stawów biodrowych i łokciowych. Zgodnie z wymogami hodowlanymi szczenięta muszą mieć prześwietlenie stawów biodrowych, aby wykryć dysplazję. Ponadto u rottweilerów może pojawić się zapalenie kości czy też choroby oczu. Szczenięta są wrażliwe na parwowirozę, dlatego nie należy zaniedbywać szczepień.

Pochodzenie rasy

Rottweiler uchodzi za rasą bardzo starą. Prawdopodobnie mastify z Indii zostały przyprowadzone do Europy przez wojska Aleksandra Wielkiego. Psy te były krzyżowane z wojennymi psami Celtów. Rzymianie wykorzystywali je do pędzenia stad bydła. Pierwsze informacje pisane o tych psach pochodzą z I wieku n.e., z obozu rzymskich legionów na terenie dzisiejszych południowo-zachodnich Niemiec. Po wycofaniu się Rzymian pozostały ich psy, które miejscowa ludność również wykorzystywała do pędzenia stad bydła. Hodowla rottweilerów miała swój główny ośrodek w mieście Rottweil, stąd nazwa rasy.

W XIX wieku handel bydłem na tych obszarach przestał być opłacalny, dlatego też hodowla rottweilera zamarła. Jednak zwolennicy tej rasy postanowili ją uratować. Na początku XX wieku powstały kluby rottweilera w Niemczech. Wtedy też rottweiler został uznany za psa policyjnego, z uwagi na siłę, wytrzymałość, odwagę i nieustępliwy charakter. W wielu krajach rasowe rottweilery służą jako psy policyjne, wojskowe oraz w ratownictwie.

Jak wygląda rottweiler - opis i zdjęcia

Rottweiler to pies o harmonijnej budowie, duży i masywny w typie molosa. Jego waga wynosi średnio 60 kg. Sierść rottweilera jest krótka, sztywna, gęsta i mocno przylegająca, składa się z włosa okrywowego i podszerstka. Rottweiler ma umaszczenie w przewadze czarne. Rude podpalanie znajduje się nad oczami, na policzkach, kufie, pod szyją, na klatce piersiowej, kończynach i pod ogonem. Rasowe rottweilery występują tylko tym jednym kolorze, nie występuje umaszczenie tricolor ani żadne inne.

Pielęgnacja sierści rottweilera nie nastręcza trudności. Pies ten gubi niewiele sierści w ciągu roku i dwa razy do roku linieje. Wystarczy wyczesać go raz w tygodniu. Należy najpierw wyczesać brud i kurz szczotką z twardego włosia, a następnie wyszczotkować psa metalowym grzebieniem. Rottweilera kąpiemy w miarę potrzeby.

Charakter i usposobienie rottweilera

Opis rottweilera należy zacząć od faktu, że nie jest to pies łatwy do prowadzenia i nie dla każdego. Jego usposobienie na pewno nie jest służalcze jak u owczarków. Charakterystyka tego psa określa go jako psa pewnego siebie, stanowczego, odważnego, z tendencją do dominacji. W niewłaściwych rękach psy te mogą być niebezpieczne. Nieumiejętne szkolenie, a przede wszystkim złe traktowanie sprawią, że sfrustrowany pies stanie się agresywny. Istnieje niebezpieczeństwo, że pies może rządzić w domu i wtedy może dochodzić do pogryzień.

Opiekun rottweilera musi być odpowiedzialny, stanowczy, konsekwentny, a przede wszystkim musi mieć doświadczenie w prowadzeniu psów. Dobrym rozwiązaniem w przypadku rottweilera jest chodzenie z psem do profesjonalnej szkoły dla psów. U odpowiednio ułożonego psa, niebezpieczne cechy nigdy się nie ujawnią i będzie on szczęśliwym członkiem rodziny.

Jak szkolić małe rottweilery, aby wyrósł z nich posłuszny pies

W Polsce rottweiler znajduje się na liście ras niebezpiecznych. Hodowla tej rasy czy posiadanie wymaga pozwolenia. Prawidłowo wyszkolony pies nie jest niebezpieczny. Warto jednak wiedzieć, że statystycznie na świecie, najwięcej niebezpiecznych wypadków pogryzienia przez psy dotyczy rottweilera. Szczenięta rottweilera należy dobrze wyszkolić, aby w przyszłości pies był posłuszny. Szkoleniu powinny podlegać nie tylko psy rasowe z rodowodem, lecz także psy nierasowe oraz mieszkańce.

Szczenięta rottweilera muszą wiedzieć, że ich miejsce w hierarchii rodzinnej jest ostatnie. Wychowanie powinno być konsekwentne, stanowcze, lecz sprawiedliwe. Nie można tych psów bić ani znęcać się, gdyż to niszczy ich dobry charakter i wywołuje agresję. Osoby, które mają mniejsze doświadczenie z wychowaniem psów, a podoba im się ta rasa, powinny wybrać sukę. Na psa rodzinnego nie należy wybierać szczeniaka, który od małego rządzi wśród rodzeństwa.

Bardzo ważna jest socjalizacja z ludźmi, psami i innymi zwierzętami. Szczeniaka trzeba przyzwyczajać do obecności innych, wyprowadzać na wybiegi dla psów, także w miejsca, gdzie jest dużo psów i ludzi. Nie powinno się tego psa izolować, ani szczuć czy drażnić. Dzięki poznawaniu różnych okoliczności i miejsc, także gwarnych, pies przyzwyczai się i będzie opanowany w różnych okolicznościach. Zaczynamy szkolenie szczeniaka od krótkich lekcji podstawowych komend i konsekwentnie wymagamy posłuszeństwa. Lekcje kończymy zabawą. Z czasem wydłużamy czas szkolenia.