Akita - cechy, wychowanie, porady właścicieli, cena

Akita inu to rasa pierwotna, słynąca z wyjątkowej lojalności i nieprzeciętnego wyglądu. Wyglądające jak urocze, radosne pieski akity, tak naprawdę wymagają konsekwentnego i dobrze zaplanowanego szkolenia. Ile kosztuje akita? Co warto wiedzieć przed zakupem psów tej rasy? Poniżej omówimy najważniejsze kwestie związane ze zwierzakami rasy akita inu.

Japoński pies rodzinny i stróżujący — charakterystyka akity

Pochodzące z Japonii akity to typowe psy do towarzystwa. Rasa została uznana przez FCI, a jej wzorzec odnajdziemy pod numerem 255. Wzorzec rasy opisuje wszystkie najważniejsze cechy wyglądu (np. proporcje ciała, wysokość w kłębie, umaszczenie), a także specyfikę charakteru. Akity zostały zakwalifikowane do grupy szpiców i psów ras pierwotnych, a także do sekcji szpiców azjatyckich i ras pokrewnych.

Prawidłowo zbudowana akita posiada mocną, harmonijną budowę ciała i dużą masę. Rasa powinna mieć silnie zaznaczone drugorzędowe cechy płciowe. Jej wygląd tworzy wrażenie szlachetności i dostojeństwa, a budowa ciała musi być harmonijna. Co istotne, stosunek wysokości w kłębie do długości tułowia wynosi 10 do 11. Tułów u suczek może być nieco dłuższy niż u psów. Są to istotne proporcje, które bierze się pod uwagę na wystawach.

Najbardziej rozpowszechnioną cechą akit jest ich usposobienie. Są to psy, które silnie przywiązują sie do właściciela i słyną z niesłychanej wierności. Akita powinna być też pojętna i posłuszna, pozbawiona nadmiernej agresji lub lękliwości (zarówno agresja jak i bojaźliwość to wady dyskwalifikujące z hodowli).

Na uwagę zasługuje ciekawe umaszczenie i budowa sierści. Akity posiadają szorstki, prosty włos okrywowy oraz bardzo gęste i miękkie podszycie. Sierść w kłębie i na zadzie powinna być nieco dłuższa niż na pozostałych partiach ciała. Wzorzec dopuszcza umaszczenie rudo płowe, sezamowe (czyli rudo płowe z czarnymi koniuszkami), pręgowane oraz białe. Każde umaszczenie za wyjątkiem białego musi mieć białawą szatę po bokach kufy, na policzkach, spodzie żuchwy, klatce piersiowej, tułowiu, ogonie, szyi oraz po wewnętrznej stronie kończyn. Taki efekt umaszczenia nosi nazwę „urajiro”.

Akita inu charakteryzuje się też dość pokaźną wysokością w kłębie. Dorosłe, prawidłowo zbudowane osobniki płci męskiej powinny osiągnąć 67 cm wysokości w kłębie. Suczki są widocznie drobniejsze, a ich idealna wysokość została oszacowana na 61 cm. Wzorzec dopuszcza tolerancję powyżej i poniżej 3 cm. Waga nie została sprecyzowana przez standard rasy, jednak powinna odpowiadać budowie ciała pupila w celu uzyskania harmonijnej, mocnej sylwetki.

Akita — charakter psów tej rasy

Opis charakteru akity powinien rozpoczynać się od jej wyjątkowej lojalności i przywiązania do opiekuna. Przedstawiciele tej rasy mogą z początku bywać nieufne, a na ich sympatie trzeba sobie zasłużyć. Jednak po poznaniu swojego właściciela, stają się niezastąpionymi kompanami i wiernymi towarzyszami. Psy rasy akita mogą być też bardzo tolerancyjne wobec dzieci, o ile będą tego odpowiednio nauczone. Dzieci z kolei muszą znać zasady obchodzenia się ze zwierzętami. Akita nie znosi zaczepek i prowokacji, na które może reagować w niewłaściwy sposób.

Co ciekawe, akity uważa się za jedne z najcichszych ras na świecie. Akita szczeniak i dorosły pies z pewnością nie są typami szczekaczy. Nie oznacza to jednak, że nie interesują się otoczeniem. Jest wręcz przeciwnie, bowiem mała akita i dorosłe osobniki to psy bardzo czujne i zainteresowane wszystkim dookoła. Ciche usposobienie łączy się z pewną niezależnością i chęcią do postawienia na swoim. Jest to typowa cecha dla wielu ras pierwotnych. Akita nie jest typem psa, który zawsze i bezkrytycznie wykona wszystkie polecenia opiekuna. Niekiedy ma zupełnie inny pomysł na zachowanie i trudno go nakłonić do zmiany zdania. Dlatego przedstawiciele tej rasy wymagają wczesnej socjalizacji oraz konsekwentnego szkolenia.

Akity uwielbiają ruch i aktywność fizyczną. Szkolenie powinno uwzględniać ich naturalne upodobania. Akita nie będzie chętna do monotonnie powtarzanych ćwiczeń. Zdecydowanie lepiej sprawdzi się podczas szkolenia połączonego z zabawą. Niekiedy trudno jest znaleźć odpowiednią motywację dla pupila, jednak jej odszukanie będzie miało istotne znaczenie dla skuteczności szkolenia. Najlepiej sprawdza się wprowadzenie systemu nagradzania. Idealną nagrodą może być ulubiony przysmak, zabawa z piłką bądź inna aktywność na świeżym powietrzu.

Akita inu charakteryzuje się także odwagą, dość zrównoważonym charakterem oraz stabilnością. Psy mogą niekiedy popadać w konflikty z przedstawicielami tej samej płci. Pewnym utrudnieniem jest także instynkt łowiecki, który ujawnia się w najmniej oczekiwanych momentach. Duża lub mała akita często nie potrafi sobie odmówić pogoni za uciekającym kotem czy niewielkim psem. Dlatego bezwzględnie nauczyć ją przywołania na komendę, a na spacerach zadbać o odpowiednie zabezpieczenie w postaci smyczy.

Zdrowie akity — na jakie schorzenia może zapadać?

Akita inu należy do ras zdrowych, którym rzadko towarzyszą choroby o ciężkim przebiegu. Większość przedstawicieli tej rasy bardzo rzadko gości w klinikach weterynaryjnych. Typowa dla dużych psów dysplazja stawu biodrowego występuje u bardzo niewielkiej liczby osobników. Niekiedy akita inu może cierpieć na postępujący zanik siatkówki lub alergiczne zapalenie skóry.

W dobrych hodowlach dopuszcza sie do rozrodu dobrze przebadane, pozbawione obciążeń genetycznych osobniki. Dzięki temu mała akita może wyrosnąć na w pełni zdrowego psa. Niemniej jednak, niektóre zwierzaki mogą cierpieć na choroby, mogące przenosić się z pokolenia na pokolenie. Jest to na przykład niedoczynność tarczycy, pęcherzyca liściasta oraz jaskra pierwotna.

Akita inu może także cierpieć na dysplazję siatkówki, postępujący zanik siatkówki, zerwanie więzadła krzyżowego, młodzieńcze zapalenie wielostawowe lub nabytą nużliwość mięśni. Na szczęście nie są to występujące powszechnie choroby, a większość akit nigdy nie zapada na tego typu dolegliwości.

Akita inu hodowla powinna badać psy hodowlane pod kątem dysplazji stawu biodrowego. Zaleca się też przebadać oczy, co powinno być potwierdzone specjalnym certyfikatem. Dobrą praktyką jest także kontrola rzepek w stawach kolanowych oraz wykluczenie problemów o podłożu alergicznym. Wielu hodowców przekazuje wraz ze szczeniakiem kompleksową instrukcję związaną z pielęgnacją. Jest to bardzo dobra praktyka, mogąca uchronić pupila przed pojawieniem się choroby skórnej lub alergicznej.

Pielęgnacja — jak dbać o psa rasy Akita?

Akita inu to rasa łatwa w pielęgnacji. Głównym zadaniem właściciela jest regularne wyczesywanie szaty. Czynność wykonujemy przynajmniej raz w tygodniu. Sierść psów mieszkających na dworze wypada dwa razy do roku. Gubiony podszerstek wymaga regularnego usuwania, dlatego szczotkowanie wykonujemy nawet dwa razy w ciągu dnia. Co ciekawe, sierść psów mieszkających w domu może wypadać przez większość roku. Dlatego pielęgnacja polega na regularnym kontrolowaniu stanu szaty i dokładnym wyczesywaniu.

Akita szczeniak powinien być stopniowo przyzwyczajany do czesania. Zbudowanie pozytywnych skojarzeń będzie miało dobry wpływ na zachowanie pupila w wielu dorosłym. Większość akit dobrze znosi czesanie, a także kąpiele. W czasie kąpieli używamy ciepłej wody oraz kosmetyków dopasowanych do specyfiki szaty. Ciepła kąpiel może przyspieszyć wypadanie podszerstka i nieco skrócić okres linienia. Po zakończeniu kąpieli warto dodatkowo wysuszyć szatę. Częstotliwość kąpieli zależy od aktualnego zapotrzebowania. Sierść może pokrywać się zabrudzeniami, jednak większość z nich odpada z szaty podczas czesania. Dlatego kąpiele możemy przeprowadzać raz na kilka miesięcy, gdy uznamy, że szata stała się nadmiernie zabrudzona.

Pielęgnacja akity polega także na regularnej kontroli stanu zębów, uszu oraz pazurów. Na szczęście akita nie ma tendencji do infekcji uszu, a zęby nie pokrywają się dużą ilością kamienia. Mimo braku predyspozycji do zapaleń i chorób przyzębia, warto regularnie kontrolować stan zdrowia pupila i reagować w przypadku wykrycia nieprawidłowości.

Ile kosztuje akita?

Popularna na całym świecie rasa akita inu znajduje się w ofercie wielu krajowych hodowli. Aby w pełni odpowiedzieć na pytanie, ile kosztuje akita, musimy najpierw omówić czynniki, które wpływają na koszty zakupu. Jednym z najistotniejszych kryteriów jest kwestia rodowodu lub metryki. Akita szczeniak może pochodzić z krajowych stowarzyszeń kynologicznych lub związków kynologicznych. Niektóre organizacje powstały w związku z wprowadzeniem w 2012 roku zakazu sprzedaży psów i kotów bez rodowodu. Nie wszystkie hodowle należące do takich organizacji zapewniają psom odpowiednie warunki. Brak kontroli i brak konieczności wystawiania psów może prowadzić do wielu nadużyć. Dlatego warto wybierać hodowców w sposób rozważny.

Najbardziej renomowaną, krajową organizacją kynologiczną jest Związek Kynologiczny w Polsce. Szczenięta pochodzące ZKwP nie otrzymują rodowodów, a metryki. Co istotne, Związek Kynologiczny w Polsce należy do międzynarodowej federacji FCI, która opracowała standard rasy. Pies akita cena pupili z pochodzeniem ZKwP może być nieco wyższa w porównaniu ze stawkami za szczenięta z innych organizacji.

Duży wpływ na ceny zakupu posiada także renoma hodowli, linia hodowlana, a często także dostępność szczeniąt i ich płeć. Niektóre akity sprzedaje się w opcji pupila domowego, inne posiadają adnotacje o uprawnieniach do brania udziału w wystawach. Druga opcja zazwyczaj oznacza znacznie większe koszty zakupu małego szczeniaka. Jest to związane z faktem, że szczeniak wystawowy może w przyszłości uzyskać odpowiednie tytuły, a w dalszym etapie uprawnienia hodowlane.

Ile kosztuje akita inu z pochodzeniem ZKwP? Cena za szczeniaki z dobrej hodowli przeważnie rozpoczyna się od kwoty 5000 zł. Pies akita cena może niekiedy dochodzić do kwoty 8000 zł. Jest to typowa stawka za pieski z renomowanych hodowli, pochodzące ze znanych linii hodowlanych. Szczeniaki o wybitnym eksterierze, dobrych rokowaniach i uprawnieniach wystawowych są na ogół jeszcze droższe.

Akita inu hodowla powinna dopuszczać do rozrodu wyłącznie w pełni zdrowe, odpowiednio przebadane i zgodne ze wzorcem rasy osobniki. Cena nie powinna być najważniejszym parametrem wyboru hodowców, którzy sprzedają szczeniaki. Znacznie istotniejsze są opinie o danym miejscu zakupu. W Internecie znajdziemy specjalne grupy, które łączą pasjonatów rasy akita inu. Jest to cenne źródło informacji, z którego dowiemy się, jaka jest waga akity, jak wygląda jej pielęgnacja i szkolenie, a także, które hodowle są warte naszego zaufania.

Jak wygląda wychowanie psa rasy akita i dla kogo będzie to odpowiednia rasa?

Psy rasy akita wymagają odpowiedniego podejścia szkoleniowego. Na wstępie należy otoczyć je wczesną, kompleksową socjalizacją, która rozpoczyna się jeszcze w hodowlach. Młody szczeniak powinien poznać jak najwięcej nowych dźwięków, zapachów, sytuacji, ludzi oraz zwierząt. Etap socjalizacji będzie miał bardzo duży wpływ na zachowania psa w wieku dorosłym. Coraz popularniejszym pomysłem staje sie skorzystanie z pomocy psich przedszkoli. Są to specjalne miejsca, w których gromadzą sie szczenięta różnych ras. Na zajęciach w psim przedszkolu uczy się prawidłowego reagowania na inne zwierzęta. Zajęcia odbywają się pod okiem doświadczonego szkoleniowca, który może pomóc w skorygowaniu nieprawidłowych zachowań.

Po zakończeniu socjalizacji przychodzi czas na właściwe szkolenie. Akity to psy bardzo pojętne i szybko uczące się nowych zadań. Główną trudnością jest natomiast skłonienie ich do współpracy. Akita może być niecierpliwa i z pewnością nie zainteresują jej powtarzane w ten sam sposób ćwiczenia. Brak urozmaicenia to podstawowa przeszkoda w nauce. Wiele akit okazuje się wtedy upartych i niechętnych do współpracy. Z natury niezależny pies będzie uczył się wtedy, jeśli będzie to dla niego atrakcyjne. Dlatego szkolenie warto połączyć z zabawami i nagrodami. Zajęcia powinny być krótkie i możliwie jak najbardziej urozmaicone. Takie podejście do akity inu zazwyczaj daje najlepsze efekty i sprawia, że pupil łatwiej uczy się nowych komend.

Rasa o bujnej sierści i wspaniałym wyglądzie jest pewna siebie, a niekiedy mocno niezależna. Szczególnie osobniki płci męskiej mogą przejawiać chęć do dominacji i podporządkowania sobie członków stada. Dlatego idealny właściciel akity to osoba pewna siebie, dysponująca większą ilością wolnego czasu oraz chęcią do szkolenia pupila. Akita inu może być wspaniałym towarzyszem do długich spacerów, trekkingu lub wypraw w nowe tereny. Będzie idealnym kandydatem na pupila dla osoby aktywnej i lubiącej różnorodność.

Akita inu dobrze odnajdzie się w większej rodzinie z dziećmi. Młode osoby muszą jednak poznać zasady obchodzenia się ze zwierzętami. Akita obdarzy ich wtedy dużym przywiązaniem oraz chęcią do wspólnej zabawy. Niezbędne okazuje się wprowadzenie podstawowego szkolenia z zakresu posłuszeństwa pupila. Warto także zauważyć, że akity posiadają instynkt łowiecki i mogą pogonić za szybko poruszającą się zwierzyną. Dlatego spacer z pupilem zawsze powinien odbywać się pod kontrolą osoby dorosłej.

Zasady żywienia akity — co powinno znaleźć się w jej diecie?

Model żywienia akity nie odbiega od tych, które dopasowuje się do potrzeb innych ras o średnich rozmiarach ciała. Psy mogą zjadać karmy suche, mokre lub pożywienie przygotowywane bezpośrednio przez właściciela. Wybór zależy od indywidualnych preferencji opiekuna oraz wymagań pupila. Nieliczne akity mogą charakteryzować się słabym apetytem. Jednak jest to rzadka cecha, a większość przedstawicieli tej rasy chętnie zjada stawiane przed nimi posiłki. Nie oznacza to jednak, że posiłek może być słabej jakości.

Sucha karma to zdecydowany faworyt wśród metod żywienia psa. Gotowe granulki karmy na ogół są dobrze zbilansowane i wysoko kaloryczne. Zaletą takiego pożywienia jest wygoda oraz brak konieczności suplementacji. Suche granulki są łatwe do przechowywania, nie brudzą i mogą posiadać wysoką strawność. W ofertach branży zoologicznej znajdziemy karmy o bardzo zróżnicowanej jakości. Niektóre składają się głownie ze zbóż, w innych (głownie klasy premium) znajdziemy mięso, podroby i dodatki warzywne. Warto pamiętać, że pies jest naturalnym mięsożercą, a najtańsze, pełne zbóż pokarmy nie są dla niego zdrowym rozwiązaniem. Zdecydowanie lepszą opcją są karmy z niewielką ilością wypełniaczy, a także specjalne karmy bezzbożowe.

Alternatywą dla suchej karmy są mokre, gotowe posiłki. Tutaj również znajdziemy ogromny wybór produktów. Mokra karma na ogół posiada lepszą przyswajalność i świetnie sprawdza się w przypadku akit, które grymaszą przy jedzeniu. Jedynym mankamentem tego rozwiązania okazuje się wyższa cena miesięcznego żywienia pupila. Karmy mokre są też mniej wygodne dla opiekuna i wymagają odpowiednich warunków do przechowywania.

Ciekawą, coraz popularniejszą metodą żywienia akity inu jest dieta BARF. Jest to model żywienia, który w swoich założeniach ma najlepiej odwzorowywać naturalne żywienie wilków. W diecie BARF uznaje się wyłącznie produkty bez obróbki termicznej. W menu piesków znajduje się mięso z kośćmi, podroby oraz niewielki dodatek warzyw i owoców. Niezbędne jest także podawanie dobrze dopasowanych suplementów. Niewątpliwą zaletą diety BARF jest uzyskanie pełnej kontroli nad jakością posiłków. Żywienie oparte na surowych produktach jest też najlepiej przyswajalne. Do minusów należy natomiast konieczność zdobycia niezbędnej wiedzy z zakresu doboru składników pokarmowych, a także większa czasochłonność przygotowywania posiłków dla pupila.