Pitbull - wszystko, co warto wiedzieć przed zakupem szczeniaka

Amerykański pitbulterier jest rasą nieuznaną przez FCI, jednak jego historia rozpoczęła się ponad 150 lat temu. Jakie cechy wyglądu i charakteru posiada pitbull terrier? Poniżej dokonamy ogólnej charakterystyki rasy i odpowiemy na najważniejsze pytania dotyczące rasy pitbull terrier.

Pitbull — charakterystyka rasy

Pochodzący z USA pitbull terrier jest psem o ciekawym wyglądzie i pożądanych przez wiele osób cechach charakteru. Rasa nie została uznana przez FCI, jednak informacje o jej budowie, proporcjach i cechach odnajdziemy we wzorcu innych organizacji. Dla przykładu, United Kennel Club stworzył wzorzec rasy, według którego pitbull terier amerykański musi posiadać dobrze zaznaczoną szczękę, kwadratowy pysk i uwidocznione policzki. Głowa powinna być średniej długości i w prostokątnym kształcie. Uszy osadzone wysoko, pozbawione fałd.

Wzorzec rasy United Kennel Club określa także wygląd oczu. Pitbull powinien posiadać okrągłe, szeroko rozstawione, nisko i głęboko osadzone w czaszce o czy o dowolnym kolorze. Konieczne są także szerokie nozdrza o dowolnym kolorze, silna, muskularna sylwetka oraz dobrze wysklepione żebra. Krótki w porównaniu z rozmiarem ciała pitbulli ogon stanowi ich cechę charakterystyczną. Kończyny powinny być duże i silne, a chód lekki oraz sprężysty.

Rasa pitbull posiada też lśniącą, krótką i sztywną sierść. Wzorzec dopuszcza dowolne opcje umaszczenia. Waga nie została sprecyzowana, jednak istnieje kilka uniwersalnych wytycznych. Wzorzec UKC preferuje wagę w zakresie 13,6 do 22,7 kg suk. Psy mogą być masywniejsze, a ich waga powinna wahać się w przedziale 15,9 do 27,2 kg. Z kolei wzorzec American Dog Breeders Association określa wagę pitbulli na przedział 13,6 do 34 kg.

Duży, amerykański pitbulterier zasługuje na uwagę nie tylko przez wzgląd na wygląd, ale i na charakter. Rasa posiada dość zróżnicowane opinie, jednak wielu właścicieli podkreśla, że informacje o niebezpiecznym usposobieniu pitbulli są bardzo mocno przesadzone. Pies pitbull bez wątpienia jest silny i odważny. Cechuje go także duże przywiązanie do całej rodziny oraz bezwzględne oddanie. Przedstawiciele tej rasy bywają uparci, a niekiedy mogą popadać w konflikty z innymi psami. Warto natomiast podkreślić, że zachowania pitbulli są w dużej mierze uzależnione od jakości szkolenia.

Pies pitbull wymaga odpowiedzialnego właściciela, który zapewni mu odpowiednią socjalizację oraz szkolenie. Może to być doskonały pupil dla całej rodziny, o ile zapewnimy mu konsekwentne wychowanie. Przedstawiciele tej rasy lubią znane sobie dzieci i stają się wiernymi stróżami rodziny. Pitbull rasa psów wymaga regularnych, urozmaiconych zajęć, bowiem szybko się nudzi. Może być dobrym kandydatem na psa dla pewnej siebie, zrównoważonej osoby, która posiada odpowiednie doświadczenie szkoleniowe.

Historia rasy pitbull

Pitbull rasa psów powstała ponad 150 lat temu. Najprawdopodobniej odbyło się to poprzez krzyżowanie dawnych buldogów, które wyróżniały się siłą, muskulaturą oraz zwinnością – cechami występującymi u dzisiejszych pitbulli. Inne doniesienia wskazują na to, że pitbulle są potomkami buldogów krzyżowanych z terrierami. Celem wprowadzenia takiej mieszanki było uzyskanie odważnego, zdolnego do walki psa, który będzie odporny, silny, a jednocześnie wyjątkowo zaciekły w boju.

W pierwszej połowie XIX wieku w Anglii zakazano szczucia byków. W wyniku zakazów coraz większą popularnością zaczęły cieszyć się walki psów. Według jednej z tez, pitbulle były rasą stworzoną na cele tego typu walk. Jednak nie jest to jednolite stanowisko. Dodatkowo, wielu specjalistów twierdzi, że nazwa american pitbull terrier jest mocno myląca. Rasa nie powstała w Ameryce, ani nie pochodzi od bulterierów. Pitbull został przywieziony do USA przez imigrantów i był tam idealnym kandydatem do zaganiania bydła oraz polowania na dzikie świnie.

Co ciekawe, amerykański pitbulterier był wcielany do służby w obu wojnach światowych. Wyjątkowa odwaga, wytrzymałość i umiejętność pracy w ciężkich warunkach sprawiły, że psy były wykorzystywane w przesyłaniu meldunków. Obrazy pitbulli znajdowały sie na plakatach promocyjnych, a rasa zyskała dużą popularność. Aż do roku 1976 pitbulle były powszechnie wykorzystywane do krwawych walk psów, później praktyka została zakazana.

Waleczny charakter — wady i zalety usposobienie pitbulla

Pitbull terier uchodzi za groźnego psa, jednak nie jest to do końca prawda. Owszem, pitbulterier jest bardzo silny i odważny, a jednocześnie może okazywać nieufność wobec obcych. Mimo tego, dobrze ułożony pies okazuje się posłuszny i bez oporów wykonuje komendy właściciela.

Młode szczeniaki powinny przejść pełną socjalizację, która rozpoczyna się już w hodowli. Socjalizacja powinna obejmować zapoznanie z nowymi dźwiękami, zapachami i sytuacjami. Szczeniak w okresie socjalizacyjnym powinien także poznawać nowych ludzi i obce zwierzęta. Im lepiej przebiegnie etap socjalizacji (który według wielu źródeł kończy się około 18 tygodnia życia szczeniaka), tym większa szansa na uzyskanie stonowanego, opanowanego zachowania.

Przedstawiciele tej rasy wymagają też odpowiedniego szkolenia, które bazuje na wzmocnieniach pozytywnych. Pitbull mały to pies o bardzo dużej umiejętności zapamiętywania oraz inteligencji. Wszelkie przejawy agresji ze strony właściciela mogą być zapamiętane na długie lata i doprowadzą do braku zaufania. To z kolei może wywołać u psa agresywne reakcje.

Co ciekawe, pitbull szczeniaki i dorosłe psy bardzo silnie przywiązują się do całej rodziny. Rasa uchodzi za lubiącą dzieci, wyjątkowo delikatną w kontakcie z młodszymi i nieustraszoną w obronie. Amerykański pitbulterier nie zawacha się w obronie domostwa i potrafi być przy tym bardzo zaciekły i nieustępliwy. Dlatego konieczne jest odpowiednie zabezpieczenie posesji oraz wprowadzenie kompleksowego szkolenia posłuszeństwa.

Duża wytrzymałość, siła, przywiązanie do człowieka, łagodność wobec dzieci oraz łatwość w pielęgnacji to niewątpliwe zalety rasy pitbulterier. Do wad należy pewna upartość, a niekiedy chęć do dominacji. Pies pitbull terier może być idealnym towarzyszem rodzinnym, ale tylko wtedy, gdy trafi na odpowiedzialnego właściciela. Jego zadaniem będzie prawidłowe szkolenie, które uwzględnia specyfikę oraz wymagania rasy. Najwięcej przydatnych informacji o szkoleniu można uzyskać w hodowli oraz od osób, które posiadają doświadczenie w szkoleniu pitbulla. Bez prawidłowego szkolenia i dobrych kontaktów z właścicielem, zaniedbany pitbull może okazać się dość groźny. Rasa jest odporna na ból i nieustępliwa, a jeśli zaatakuje, trudno odwieść ją od tego odwieść. Dlatego w wielu kręgach rasa zdobyła opinie niebezpiecznej.

Niezłomne zdrowie, czyli czy i na co chorują pitbule

Pitbull nie jest psem chorowitym i na ogół cieszy się dobrym zdrowiem. Najczęstszą wśród rasy dolegliwością jest dysplazja stawów biodrowych oraz dysplazja stawów łokciowych. Są to choroby o podłożu genetycznym, mogącym przenosić się z pokolenia na pokolenie. Dysplazja powoduje problemy z chodzeniem, a dolegliwości okazują się dla psa bardzo bolesne. Jedną z dróg do walki z chorobą jest zabieg chirurgiczny, a w późniejszym etapie, odpowiednia rekonwalescencja i ćwiczenia.

Ryzyko wystąpienia chorób genetycznych można w znaczący sposób ograniczyć. Dobrą praktyką okazuje się zakup szczeniąt pochodzących ze sprawdzonego źródła. Godna zaufania hodowla pitbulli na ogół bada psy hodowlane pod kątem dysplazji stawu biodrowego. Chore osobniki nie są dopuszczane do dalszego rozrodu. Jest to dość istotne, bowiem dysplazje mogą przenosić się z pokolenia na pokolenie.

American Pibtull terrier niekiedy może cierpieć na problemy ze wzrokiem. Przeważnie pojawia się tu postępująca zaćma, która w skrajnych przypadkach może doprowadzić do całkowitej ślepoty. Pies może też cierpieć na nużycę, czyli chorobę skórną. W nielicznych przypadkach zdarza się także wada serca.

Opisane powyżej dolegliwości dotyczą niewielkiej liczby psów rasy pibtull terrier. Rasa jest bardzo wytrzymała, zwinna i generalnie dość zdrowa. Niektóre psy dość późno okazują dolegliwości bólowe, co może być problemem we wczesnej diagnostyce chorób.

Tresura i wychowanie pitbula. Dla kogo jest ta rasa?

Szczeniaki pibtull teriera wymagają socjalizacji już od pierwszych tygodni życia. Jest to bardzo ważny etap rozwoju i nauki, który rozpoczyna się w hodowli. Dobrzy hodowcy informują o potrzebie socjalizacji i zaznajamiają przyszłego nabywcę z kwestiami wynikającymi z braku tego typu działań. Pitbull szczeniaki powinny poznać nowe zapachy, dźwięki, sytuację ludzi oraz zwierzęta. Im więcej bodżców poznają szczeniaki w tak zwanym oknie socjalizacyjnym, tym lepiej dla ich rozwoju i dalszego szkolenia.

Zwierzęta rasy pitbull terier wymagają doświadczonego, łagodnego, a jednocześnie konsekwentnego właściciela. Pitbull mały jest psem, który nadaje się na pupila dla rodziny, o ile wprowadzimy zasady posłuszeństwa. Hodowcy podkreślają przywiązanie rasy do rodziny, ich chęć obrony posesji, a także wrodzoną ufność w stosunku do właściciela. Zarówno szczeniaki, jak i dorosłe psy tej rasy wyjątkowo źle reagują na przejawy nieuzasadnionej agresji. Są to zwierzęta pamiętliwe, a jeśli wprowadzimy szkolenie wzmocnieniami negatywnymi, najprawdopodobniej doprowadzi to do pojawienia się zachowań agresywnych.

Amerykański pitbulterier jest idealnym kandydatem na pupila dla osoby, która posiada doświadczenie szkoleniowa. Musi być to osoba obdarzona cierpliwością, pewnością siebie oraz czasem, który chętnie poświeci na szkolenie psa. Zadaniem pitbulla może być ochrona posesji i właściciela. Duża sprawność, żywiołowość oraz inteligencja rasy sprawia, że znajduje wielu fascynatów.

Jak dbać o pitbula? Zasady pielęgnacji

American pitbull terrier to pies z krótką sierścią, która nie łapie zabrudzeń ani nie ma tendencji do kołtunienia się. Dzięki temu pielęgnacja szaty okazuje się bardzo mało problematyczna. W zupełności wystarczy regularne czesanie, mające na celu pozbycie się martwego włosa. Czynność wykonujemy raz w tygodniu, dzięki czemu szata nabierze większego blasku i eleganckiego wyglądu.

Krótka sierść nie łapie zabrudzeń, dzięki czemu kąpiele wykonujemy wyłącznie w razie doraźnej potrzeby. Pitbullterier wymaga odpowiedniego przyzwyczajenia do wody, dzięki któremu kąpiel nie powinna sprawić nadmiernych problemów. Większość przedstawicieli tej rasy wystarczy wykąpać raz lub dwa razy do roku, a regularne czesanie w zupełności wystarcza do usunięcia zanieczyszczeń z futra.

Ciężkie pitbullterriery same ścierają pazury. Mimo tego warto regularnie kontrolować ich stan, a w razie zbytniego wyrośnięcia, ścinać pazur do odpowiedniej długości. Raz na pewien czas należy także skontrolować stan uszu i upewnić się, czy nie wdał sie stan zapalny. Dobrą praktyką jest także kontrola stanu zębów oraz oczu.

Jak powinien odżywiać się pitbull?

Odżywianie pitbulla nie różni się zbytnio od żywienia innych psów. Z natury aktywny i silny pies wymaga dostarczenia niezbędnych kalorii oraz składników odżywczych. W jego diecie nie może zabraknąć białka zwierzęcego, bowiem każdy pies to urodzony mięsożerca. Wielu właścicieli psów stosuje gotowe karmy w postaci suchej lub mokrej. Psy o większej masie na ogól otrzymują zbilansowane karmy suche, które okazują się tańsze od produktów mokrych. Przez pierwsze miesiące stosuje się karmy rangi puppy, a po skończeniu 1 roku życia pokarmy rangi adult.

Dieta pitbulla nie powinna zawierać wzmacniaczy smaku ani konserwantów. Najtańsze, dostępne w sprzedaży karmy przeważnie posiadają słaby skład. Jeśli na pierwszym miejscu w opisie składu znajdują sie zboża, najprawdopodobniej karma nie jest najlepszej jakości. Dobrą praktyką okazuje się analiza składu karm i wybór produktu, który zapewni całościowe zapotrzebowanie psa na kalorie oraz substancje odżywcze. Równie niepolecane, co najtańsze karmy zbożowe jest żywienie psa resztkami z ludzkiego stołu. Mocno przyprawione potrawy nie wpływają korzystnie na układ pokarmowy zwierzaka. Co prawda amerykański pitbull terrier na ogół nie cierpi na przewlekłe dolegliwości żołądkowe, jednak dieta powinna być odpowiednio dopasowana do jego potrzeb.

W żywieniu psa możemy też sięgnąć po samodzielnie przygotowywane posiłki. Pokarm może być gotowany lub podawany w wersji surowej. W tej drugiej kategorii mieści się dieta BARF, będąca najlepszym odpowiednikiem naturalnego żywienia wilków. W diecie BARF stosuje się mięso wraz z kośćmi, podroby oraz niewielki dodatek warzyw i owoców. Niezbędna jest także suplementacja, dopasowana do wieku, masy, stanu zdrowia oraz poziomu aktywności fizycznej zwierzaka. Dieta BARF wymaga większego zaangażowania ze strony opiekuna psa, jednak posiłki przygotowuje się raz na kilka dni. Metoda żywienia surowym mięsem z roku na rok zdobywa coraz większe grono zwolenników. Jest to związane z możliwością uzyskania pełnej kontroli nad jakością posiłków przeznaczonych dla pupila.

Dobrą praktyką jest także wprowadzenie regularności posiłków. Młode szczeniaki powinny jeść o stałych porach, minimum trzy razy dziennie. Przy psach dorosłych można już przejść na jeden do dwóch posiłków w ciągu dnia. Pitbull terier nie ma nadmiernych tendencji do pojawienia się skrętu żołądka, ale warto zapobiegać jego powstawaniu. W tym celu aktywność fizyczną planujemy na czas przed jedzeniem. Bezpośrednio po posiłku zapewniamy psu spokojny wypoczynek.