Mały gończy gaskoński – pochodzenie, opis wyglądu rasy

Rys historyczny


W XIV wieku mieszkający hrabia Foix we francuskiej Prowansji, Gaston Phoebus, sprowadził do pobliskiej Gaskonii bloodhoundy. Zaczęto je tu kojarzyć z miejscowymi psami gończymi. W rezultacie otrzymano dużego gończego gaskońskiego. Ten pies o ogromnej pasji łowieckiej i doskonałym węchu zawojował dwór króla Henryka IV Burbona, który trzymał je do polowań, zwłaszcza na wilki i dziki. Duży gończy gaskoński miał jednak mankament – przy dość dużej masie poruszały się dość wolno. Dlatego, drogą selekcji najmniejszych osobników, wyhodowano pogłowie mniejszych psów.

Mały gończy gaskoński jest sporo mniejszy i lżejszy niż duży. Zachował jego pasję łowiecką, ale jest znacznie zwinniejszy i szybszy. Przez stulecia losy małego gaskończyka układały się różnie. Dopiero w 1920 roku opracowano pierwszy wzorzec rasy. Przez następne kilkadziesiąt lat jej pogłowie niemal zupełnie zanikło. Dopiero w latach 70. XX wieku grupa entuzjastów odnalazła żyjące psy i odtworzyła rasę. Obecnie małe gaskończyki znajdują się głównie w rękach myśliwych. Wykorzystywane są głównie do polowania na zające.

W Polsce mały gończy gaskoński znalazł się w 2006 roku, pierwsze psy sprowadziła olsztyńska hodowla Le Bleu Cardinalis. Jest to rasa u nas bardzo mało popularna, psy znajdują się niemal wyłącznie w rękach myśliwych. Na wystawach widuje się je sporadycznie. Szacuje się, że w naszym kraju mieszka zaledwie kilkadziesiąt małych Gaskończyków. Wprawdzie funkcjonuje kilka ich hodowli, ale sprzedają one szczeniaki głównie za granicę. Ciekawostka: hodowla Le Bleu Cardinalis odnotowała znaczące sukcesy dwóch swoich psów, które zdobyły tytuły Zwycięzcy Świata i Młodzieżowego Zwycięzcy Świata na Światowej Wystawie Psów Rasowych w 2012 roku w Salzburgu.

Opis wyglądu małego gończego gaskońskiego

Mały gończy gaskoński jest średniej wielkości, proporcjonalnie zbudowanym, eleganckim psem. Głowę ma niezbyt szeroką, o lekko zaznaczonym guzie potylicznym i słabo zaznaczonym stopie. Nos zawsze czarny, kufa tej samej długości co mózgoczaszka, mocna, lekko wysklepiona. Uzębienie pożądane kompletne, zgryz nożycowy, z siekaczami osadzonymi prostopadle do szczęk. Oczy owalne, o łagodnym wyrazie, brązowe. Uszy długie, pofałdowane, niezbyt grube, sięgają co najmniej do końca nosa. Ogon cienki, dość długi – sięga do stawu skokowego, w ruchu szablasto wygięty.

Szata gaskończyka jest krótka, gęsta, półgruba. Umaszczenie: cętkowane czarno-białe, nadające odcień niebieski, bez łat lub z czarnymi łatami różnej wielkości. Zazwyczaj dwie duże czarne łaty znajdują się po obu stronach głowy, obejmując uszy i oczy. Nie stykają się ze sobą pośrodku głowy, gdzie znajduje się biała strzałka z małą czarną plamką (łatką) pośrodku – jest to typowa cecha tej rasy. Niewielkie podpalanie umieszczone jest nad oczami, na policzkach, od wewnątrz małżowin usznych, na kończynach i spodniej stronie ogona. Sprawdź także ten artykuł na temat dużego gończego gaskońskiego.

Wysokość w kłębie psa – 52-58 cm, suki – 50-56 cm. Waga – 25-30 kg.

Wady dyskwalifikujące:

  • Nietypowy wygląd
  • Przodozgryz lub tyłozgryz, zgryz przemienny
  • Jasne oczy
  • Umaszczenie inne niż opisane we wzorcu (konieczny niebieski lub łupkowy odcień)
  • Agresja, tchórzliwość

Charakter, zdrowie, żywienie i opinie o małym gończym gaskońskim

Charakter i usposobienie, predyspozycje łowieckie

Mały gończy gaskoński to rasa myśliwska, objęta obowiązkiem pracy. Odznacza się doskonałym węchem, wytrzymałością i wytrwałością w pogoni za zwierzyną. Może pracować pojedynczo lub w sforze. W Polsce sprawdza się jako doskonały dzikarz i tropowiec. Ma charakterystyczny, piękny, melodyjny głos, którym sygnalizuje podjęcie zapachu zwierza (tzw. granie).

Usposobienie małego gaskończyka jest bardzo przyjazne i życzliwe wobec całej rodziny. Przypomina nieco usposobienie lhasa apso, choć gaskończyk najmocniej przywiązuje się do jednej, wybranej przez siebie osoby. Jest psem bardzo łagodnym także w stosunku do obcych, dlatego nie nadaje się do roli stróża, a tu już usposobienie lhasa apso jest zupełnie inne – jest on wobec obcych nieufny. Lubi dzieci, chętnie przebywa w ich towarzystwie i bawi się z nimi. Akceptuje inne zwierzęta domowe, w tym koty, jeżeli się z nimi wychował i jest przyzwyczajony do ich obecności. W domu potrafi cały dzień przedrzemać na kanapie, można go więc trzymać nawet w mieszkaniu w bloku. Niemniej, codzienna dawka ruchu jest konieczna dla zdrowia i spożytkowania energii. Trzeba jednak uważać i nie puszczać psa luzem w warunkach miejskich – pies wiedziony silnym instynktem łowieckim może pobiec wprost pod nadjeżdżający samochód.

Pies rasy mały gończy gaskoński na trawniku, a także jego charakter, wychowanie i cena
Jaki charakter ma pies rasy mały gończy gaskoński czyli opis, usposobienie, opis i hodowla

Mały gończy gaskoński jest inteligentny i bardzo szybko się uczy. Lubi współpracować z opiekunem, jednak ma opinie uparciucha i niekiedy odmawia wykonania polecenia. Dlatego szkolący powinien traktować go łagodnie, ale z konsekwencją. Nie musi koniecznie polować – doskonale sprawdza się w sporcie, np. agility. Gaskończyki pracują również w służbach celnych jako poszukiwacze narkotyków, w straży pożarnej lub jako psy ratownicze z ruin, wykorzystując usposobienie tropowca.

Poszukujesz smakowitej karmy dla swojego wybrednego psa?

Poznaj linię karm Carnilove True Fresh, która oparta jest wyłącznie na świeżym mięsie! Mnogość wariantów pozwoli na idealne dopasowanie do Twojego psa! Postaw na wysoką jakość i smakowitość każdego posiłku!

Dowiedz się więcej!

Mały gończy gaskoński - pielęgnacja, zdrowie i żywienie

Mały gończy gaskoński jest bardzo łatwy w pielęgnacji, krótką sierść wystarczy co kilka dni wyszczotkować. Zawsze trzeba obejrzeć psa dokładnie po polowaniu lub po bieganiu celem pozbycia się ewentualnych rzepów i kleszczy, które czasem pozostają na psie mimo stosowania środków insektobójczych. Poza tym, jeżeli pies kąpał się w zbiorniku wodnym, niezbędne jest delikatne osuszenie wnętrza uszu. Są one długie i obwisłe, przez co kanały uszne są słabo wentylowane, a ciepłe i wilgotne środowisko sprzyja rozwojowi grzybic i stanów zapalnych.

Gaskończyki rzadko chorują, choć może im się przytrafić dysplazja stawów biodrowych, wspomniane już stany zapalne uszu, a także kontuzje spowodowane intensywnym bieganiem. Treningi biegowe i skakanie (agility) można rozpocząć po zakończeniu kształtowania się układu kostnego psa. U gaskończyków następuje to w wieku około 1,5 roku.

Żywienie małego gończego gaskońskiego nie jest kłopotliwe, ale trzeba mieć na uwadze, że jest to pies o wybitnie dużym apetycie. W domu potrafi kraść domownikom z talerzy, wystarczy chwila nieuwagi. Jakiekolwiek jedzenie, pozostawione w zasięgu gaskończyka, z pewnością zniknie. Dlatego na spacerze wskazane jest, aby pies miał założony kaganiec, aby nie podjął z ziemi czegoś, co mogłoby mu poważnie zaszkodzić.

Można psa żywić karmą gotową (zawsze trzeba przeczytać informacje na opakowaniu i – na forach kynologicznych – opinie właścicieli, którzy daną karmę stosują), suchą lub mokrą, od renomowanego producenta, zbilansowaną, niewymagającą suplementacji. Można też przyrządzać posiłki w domu, ale wówczas podaje się psu preparaty witaminowe i mineralne, wskazane przez lekarza weterynarii.

Hodowla gaskończyka w Polsce ma charakter niemal elitarny, rocznie rodzi się zaledwie 1 – 2 mioty. Szczeniaki trafiają głównie do rąk myśliwych lub za granicę. Co ciekawe, ich cena nie jest specjalnie wysoka, w Polsce szczeniaki kosztują do 3 tys. zł. Za granicą cena jest wyższa. Informacje o spodziewanych miotach można znaleźć w oddziałach ZKwP, w których zarejestrowane są hodowle tej rasy.

Czy ten artykuł był dla Ciebie pomocny?
Oceń
Dla 96.0% czytelników artykuł okazał się być pomocny