Cocker spaniel angielski - pochodzenie, wygląd, charakter i przeznaczenie

Opis historyczny rasy cocker spaniel angielski


Pierwsze informacje na temat przodków spaniela pochodzą z czasów starożytnych. Grecki filozof Ksenofont pisał o „psach z pofalowaną sierścią, zamierające w bezruchu po zwietrzeniu ptactwa”. Prawdopodobnie psy te były przodkami nie tylko spanieli, ale i długowłosych wyżłów, które po zwietrzeniu zwierzyny, zwłaszcza ptactwa, nieruchomieją w charakterystycznej pozie (stójce) – wrodzonej u wyżłów.

Na przełomie VII i VIII wieków n.e. podobne psy występowały na Półwyspie Iberyjskim, dokąd dotarły podczas wypraw krzyżowych. Stamtąd dostały się do Francji, a następnie do Anglii. Z tego okresu prawdopodobnie bierze swój początek ogólna nazwa rasy – spaniel (francuski wyraz espanir), oznaczającego kucanie lub przysiad. To słowo charakteryzuje zachowanie tych psów podczas pracy w łowisku. Dziś język francuski bogatszy jest o słowo epagneul, dosłownie oznaczające spaniela.

Na Wyspach Brytyjskich spaniele stały się popularne pod koniec XVI wieku. Wówczas podjęto ich planową hodowlę, dzieląc je na pracujące na lądzie i w wodzie. Z kolei z lądowych wyodrębniono spaniele większe, przeznaczone do polowania z sokołami, nazwane springer spanielami, i mniejsze, przeznaczone do polowania z siecią na ptaki, zwane sitting spanielami – ze względu na charakter pracy. Wszystko wskazuje, że to właśnie od nich pochodzi współczesny cocker spaniel angielski.

Pojawienie się w XVII wieku broni palnej sprawiło, że od spanieli zaczęto oczekiwać, oprócz wystawiania i wypłaszania ptactwa, także aportowania postrzałków i w tym kierunku je układano. Rozwijała się też dalsza hodowla, która pod koniec XIX wieku przyniosła kolejne odmiany spanieli – sussex spaniela i clumber spaniela. Na skutek selekcji hodowlanej w obu rasach powstał cocker spaniel, którego człon nazwy cocker nawiązuje do gatunku ptactwa, na jakie z nim polowano (woodcock – słonka, cock – kogut, samiec bażanta).

Bezpośrednio protoplastą rasy został czarny pies Obo, urodzony w 1879 roku. Jego właścicielem był niejaki James Farrow, który imię Obo zarejestrował jako swój przydomek hodowlany. Od tej pory wszystkie urodzone u niego spaniele miały w nazwie Obo. Urodzony w hodowli Farrowa pies Ted Obo występuje w dalszych pokoleniach niemal całej populacji cocker spanieli angielskich.

W 1902 roku utworzono klub rasy i sporządzono opis wzorca, obowiązujący do dziś z niewielkimi modyfikacjami. American Kennel Club (AKC) uznał rasę w 1946 roku, natomiast umaszczenie sobolowe zostało uznane na kongresie cocker spaniela w Nottingham w 1993 roku.

W Polsce cocker spaniele angielskie hodowane były jeszcze przed II wojną światową, m.in. przez księżnę Izabellę Radziwiłłową, Zbigniewa Biernackiego (Royal) i Annę Benisławską (Abenis). Dwie ostatnie hodowle połączyły się w jedną – Royal Abenis – tuż przed wybuchem wojny. Niektóre psy z tej hodowli przetrwały zawieruchę wojenną i od nich rozpoczęła się powojenna hodowla rasy w Polsce. W latach 50. XX wieku odnotowano kilka udanych importów z Anglii i Niemiec. Obecnie funkcjonuje w Polsce kilka bardzo dobrych hodowli z pokaźnym dorobkiem wystawowym. Jeśli planuejsz zakup psa tej rasy, sprawdź także artykuł o szczeniakach cocker spaniela.

Cocker spaniel angielski - opis wyglądu, charakter rasy, usposobienie

Jest to pies mocnej, zwartej, harmonijnej budowy. Sylwetka zbliżona do kwadratowej – odległość od kłębu do podłoża jest taka sama jak od kłębu do nasady ogona. Głowa z nisko osadzonymi, dobrze owłosionymi uszami (na poziomie linii oczu), długimi – po wyciągnięciu wzdłuż kwadratowej kufy sięgają krawędzią do wierzchołka trufli nosowej. Oczy spaniela są piękne, pełne (ale nigdy wyłupiaste), ciemnobrązowe. Przy umaszczeniu czekoladowym, czekoladowym przesianym i czekoladowo-białym – ciemnoorzechowe. Spojrzenie inteligentne, łagodne, ale wesołe i czujne.

Psy typowo wystawowe różnią się od typowo roboczych – są nieco cięższe i bardziej krępe. Nie istnieje zatem miniatura tej rasy – jest to jedynie pies pracujący. Różnica w typie „working” i „show” widoczna jest zresztą w wielu rasach myśliwskich, ale i niektórych pasterskich (np. border collie).

Szata cocker spaniela angielskiego jest niezbyt obfita, gładka jedwabista, prosta, nigdy pofalowana czy kręcona – a więc nic nie pozostało w tej materii ze starożytnych przodków. Nie jest to też pies krótkowłosy. Kończyny przednie, tylne powyżej stawów skokowych i tułów dobrze owłosione. Umaszczenie bardzo różnorodne:

Poszukujesz smakowitej karmy dla swojego wybrednego psa?

Poznaj linię karm Carnilove True Fresh, która oparta jest wyłącznie na świeżym mięsie! Mnogość wariantów pozwoli na idealne dopasowanie do Twojego psa! Postaw na wysoką jakość i smakowitość każdego posiłku!

Dowiedz się więcej!

Jednolite:

  • Czarny
  • Rudy
  • Złoty
  • Czekoladowy
  • Czarny podpalany
  • Czekoladowy podpalany

Dwubarwne:

  • Biało-czarny
  • Biało-czekoladowy
  • Biało-pomarańczowy (biało-rudy, biało-złoty)
  • Biało-cytrynowy

Wszystkie dwubarwne z nakrapianiem lub bez.

Trójbarwne:

  • Biało-czarny z podpalaniem
  • Biało-czekoladowy z podpalaniem

Przesiane:

  • Niebieski
  • Pomarańczowy
  • Cytrynowy
  • Czekoladowy
  • Niebieski z podpalaniem
  • Czekoladowy z podpalaniem.

Wysokość w kłębie: pies – 39-41 cm, suczka – 38-39 cm. Waga w przybliżeniu – 13-14,5 kg (zarówno pies jak i suczka).

Charakter cockera jest żywy, wesoły, radosny, zwłaszcza w łowisku. Cocker spaniele angielskie to rasa łagodna, psy bardzo przywiązują się do swojej rodziny. Są bystre, inteligentne, ruchliwe i aktywne. Agresywne zachowanie jest wadą dyskwalifikującą.

Pies rasy cocker spaniel angielski na białym tle, a także jego charakter i wychowanie
Jaki charakter ma pies rasy cocker spaniel angielski, czyli wszystko, co warto wiedzieć

Jest to pies myśliwski, ale rasa ta nie nadaje się do trzymania w kennelu. Preferuje mieszkanie z domownikami, których bardzo kocha. Uwielbia bawić się z dziećmi, jednak nieco starszymi. Akceptuje inne psy i inne zwierzęta w domu. Ma usposobienie stróża, reaguje na szmery za drzwiami. Łatwo adaptuje się do nowych warunków, dzięki czemu można go zabierać na wakacje – nie będzie sprawiał kłopotu. Natomiast trzeba uważać, puszczając go luzem w pobliżu zbiorników wodnych. Cocker spaniel angielski uwielbia bobrowanie w szuwarach, pływanie i nurkowanie, co w nieznanym miejscu może być dla psa niebezpieczne.

Cocker spaniel angielski - pielęgnacja, żywienie, zdrowie, szkolenie

Jak dbać o spaniele

Rasa ta linieje intensywnie wiosną i jesienią, choć niewielkie ilości włosa gubi przez cały rok. Sierść jest miękka i łatwo ją usunąć w przeciwieństwie do tej, jaką posiada krótkowłosy labrador. Poza okresami linienia spaniele szczotkuje się raz w tygodniu. Szczególną uwagę należy zwrócić na pachy i pachwiny, gdzie włos ma tendencję do kołtunienia się. Kołtuny należy rozdzielać palcami i wyczesywać, a mocno zbite trzeba ostrożnie wyciąć nożyczkami uważając, aby nie skaleczyć psa. Martwy podszerstek i włos okrywowy usuwa się za pomocą furminatora i trymera. Martwe włosy na grzbiecie wyskubuje się palcami, a kształt głowy koryguje się za pomocą degażówek. Za pomocą maszynki przycina się włos na uszach, szyi i w okolicy odbytu. Nożyczkami przycina się sierść na łapach, formując ich koci kształt. Dobrze ostrzyżony pies sprawia wrażenie, jakby miał krótkowłosy tułów. Spaniel całkowicie krótkowłosy nie istnieje, wszystkie rasy i ich odmiany są długowłose.

Strzyżenie spaniela najlepiej powierzyć profesjonalnemu groomerowi, który również przytnie pazury i w razie konieczności wykąpie psa. Do kąpieli stosuje się szampony dla psów długowłosych. Można zastosować odżywkę oraz odpowiednio dobrane kosmetyki intensyfikujące umaszczenie.

Żywienie spaniela nie jest kłopotliwe – jak niemal wszystkie rasy z grupy 8 mają usposobienie obżartucha. Miewają przez to tendencje do tycia, dlatego konieczna jest kontrola ilości podawanej karmy. Decydując się na karmę gotową, warto wybrać tę z wyższej półki dla rasy średniej. Nie może ona zawierać zbyt dużo białka, gdyż mogłoby to spowodować problemy skórne u psa. Natomiast psy regularnie polujące powinny otrzymywać karmę wysokoenergetyczną. Posiłki przygotowywane dla psów w domu należy uzupełniać preparatami witaminowo – mineralnymi.

Cocker spaniel angielski to na ogół pies zdrowy, wytrzymały i odporny na choroby. Mogą jednak dziedziczyć choroby oczu – podwiniętą trzecią powiekę (entropium) oraz postępujący zanik siatkówki (PRA). Nie ma wprawdzie obowiązku wykonywania badań genetycznych w kierunku tych schorzeń, jednak renomowani hodowcy wykonują takie badania, zarówno u suk hodowlanych, jak i u psów, które mają być reproduktorami. Długość życia spaniela wynosi przeciętnie 13 – 14 lat, choć wiele osobników żyje dłużej.

Systematyczne strzyżenie uszu, zwłaszcza od wewnątrz, oraz ich czyszczenie, skutecznie zapobiega infekcjom. Należy pamiętać, że wilgoć i ciepło stanowią doskonałe środowisko dla grzybów i bakterii, dlatego spaniele muszą mieć czyszczone i wysuszane uszy po każdym zamoczeniu.

Spaniele - wychowanie i szkolenie

Cocker spaniel angielski to pies myśliwski, płochacz, podlegający obowiązkowi pracy. Oznacza to, że tytuł Międzynarodowego Championa Piękności może być przyznany psu, który – oprócz odpowiednich wniosków z wystaw międzynarodowych – ma zaliczoną (z odpowiednią punktacją) ocenę pracy łowieckiej. Oceny tej dokonuje i opis w karcie oceny umieszcza sędzia z właściwymi uprawnieniami do oceny pracy. Dla psów z zaliczoną oceną pracy na wystawach organizowana jest klasa użytkowa (working class). Zwykle jest ona najmniej licznie obsadzona. Przypominamy – pies pracujący (użytkowy) jest mały, ale to nie jest miniatura.

Podczas szkolenia najważniejsza jest konsekwencja i stanowczość opiekuna, bowiem rasa ta miewa dominujący charakter. Przy odpowiednim traktowaniu spaniele chętnie poddają się szkoleniu, zwłaszcza jeżeli za wykonane zadanie otrzymają smakołyk. Mały cocker powinien być jak najwcześniej socjalizowany z innymi psami, co ułatwią zajęcia w psim przedszkolu. Informacje o zajęciach można uzyskać w oddziale Związku Kynologicznego w Polsce.

Jeżeli pies mieszka z rodziną, w której nie ma myśliwego, można go układać do sportu. Ma usposobienie pracusia i doskonale sprawdza się w agility, flyball i dog dancingu.

Ciekawostka: do grupy spanieli przybył, uznany na razie jedynie w Polsce, polski spaniel myśliwski. Ta nowa rasa powstała pod koniec XX wieku, a cocker spaniel angielski był użyty do jej tworzenia. Polski spaniel myśliwski występuje na wystawach w Polsce jako rasa nieuznana przez FCI w celach propagandowych. Staje się coraz bardziej popularna ze względu na umiejętności łowieckie i rodzinny charakter, choć na jej uznanie przez FCI trzeba będzie zapewne nieco poczekać.

Czy ten artykuł był dla Ciebie pomocny?
Oceń
Dla 93.4% czytelników artykuł okazał się być pomocny