Zespół Downa – choroba genetyczna

Zespół Downa definiowany jest jako zespół wad wrodzonych, które spowodowane są nieprawidłową liczbą chromosomów. Nazywany jest inaczej trisomią 21-szej pary. Choroba została zidentyfikowana w 1862 roku przez lekarza Johna Langdona Downa i pojawia się w populacji ludzi wg, różnych źródeł raz na 800 lub raz na 1000 żywych urodzeń.

Osoby, u których występuje taka wada genetyczna, mogą mieć pewien stopień upośledzenia umysłowego. Zwykle ma ono jednak nasilenie od łagodnego do umiarkowanego. U takich osób może występować także słabe napięcie mięśniowe i skłonność do niektórych problemów zdrowotnych. Widoczny u tych osób niedobór odporności powoduje częstsze infekcje. Istnieją także poważniejsze problemy połączone z zespołem Downa np. choroby serca lub zaburzania słuchu, czy napady padaczkowe.

Należy podkreślić, że pojęcie choroby genetycznej nie zawsze oznacza chorobę dziedziczną. Zespół Downa jest spowodowany mutacją, która ma miejsce w komórce jajowej lub plemniku przed zapłodnieniem. Doniesienia medyczne mówią o ok. 2% przypadków dziedziczonego zespołu Downa.

Zespół Downa u kota – czy u zwierząt występuje taka choroba?

Na samym początku zaznaczamy, że u zwierząt nie opisano choroby takiej jak zespół Downa. Koci zespół Downa zatem nie istnieje. Koty i ludzie różnią się pod względem genów. Z drugiej strony np. u psów diagnozuje się wady wrodzone lub rozwojowe, które wykazują pewne podobieństwa kliniczne do zespołu Downa, nie są jednak bezpośrednim odpowiednikiem. Jednym z przykładów może być wrodzona niedoczynność tarczycy. Taki stan powoduje, że pies charakteryzuje się powolnym wzrostem, dużym i wystającym językiem, krótkimi kończynami, słabym napięciem mięśniowym oraz opóźnieniem w rozwoju zdolności poznawczych. Takie szczenięta m.in. później otwierają oczy. U psów zdarza się także karłowatość przysadkowa, wodogłowie wrodzone, niedobór hormonu wzrostu.

Jakie choroby genetyczne występują u zwierząt?

U kotów możliwe są takie choroby genetyczne i/lub dziedziczne, jak:

  • brak lub nieprawidłowy rozwój móżdżku,
  • wady oczu i powiek,
  • wady serca,
  • rozszczep podniebienia,
  • dysplazja stawu biodrowego,
  • wnętrostwo,
  • wielopalcowość (polidaktylia),
  • przepukliny przeponowa lub pępkowa.

Najczęściej przypuszcza się, że jakaś wada może być dziedziczna, jeżeli występuje częściej w grupie osobników spokrewnionych. Co to oznacza w przypadku kotów? To, że zaburzenie występuje w jednej rodzinie, linii lub rasie, a przypadki choroby zdarzają się częściej np. w hodowli wsobnej.

Niestety, w przypadku dużej ilości wad dziedzicznych nie określono jednoznacznie jej przyczyny. Za „koci stan” mogą być odpowiedzialne np. mutacje pojedynczego genu. W wielu przypadkach role ogrywa jednak więcej czynników genetycznych lub interakcje między genami a środowiskiem, w jakim żyje zwierzę. Jeśli szukasz więcej porad, sprawdź także ten artykuł na temat toksoplazmozy u kota.

Co ciekawe, u psów potwierdzono już występowanie aż 700 chorób dziedzicznych. Dlaczego jest to ciekawostka? Stawia to bowiem psy tuż za człowiekiem, myszami i szczurami. Jest kolejnym gatunkiem, u którego stosunkowo często występują tego typu problemy!

Wiesz już, że zespół Downa u kota nie jest możliwy. Chcesz wiedzieć więcej np. dlaczego koty liżą sierść albo do czego służy mata węchowa dla kota? To świetnie! Im więcej wiesz, tym lepszym jesteś opiekunem!

Czy ten artykuł był dla Ciebie pomocny?
Oceń
Dla 90,0% czytelników artykuł okazał się być pomocny