Czym jest toksoplazmoza u kota?

Toksoplazmoza jest chorobą wywoływaną przez pasożyta Toxoplasma gondii. Jest to jedna z najczęstszych chorób pasożytniczych, ponieważ może się pojawić u większości zwierząt stałocieplnych. Toksoplazmoza dotyka zarówno zwierząt, jak i ludzi. Dlaczego zatem tak często mówimy o niej w kontekście kotów? Z jednego powodu, koty są po prostu niezbędną częścią cyklu życiowego tego pasożyta.

W uproszczeniu wystarczy wiedza, że cykl życiowy T. gondii jest złożony. Obejmuje on dwa typy żywicieli:

  • ostatecznych,
  • pośrednich.

Nasze mruczki należą do pierwszej grupy. Kot, który zjada zdobycz lub surowe mięso “zawierające” pasożyta to początek “historii”. Pasożyt w jego ciele rozmnaża się i wytwarza oocysty, które później są wydalane z kałem. Takie siewstwo T.gondii zaczyna się zwykle 3-10 dni po spożyciu pasożyta i trwa średnio dwa tygodnie.

W przypadku większości kotów nie jesteśmy świadomi zagrożenia. Zwierzęta te zwykle nie prezentują bowiem żadnych objawów choroby. Diagnoza stawiana jest na podstawie historii kota, ewentualnych symptomów i wyników badań laboratoryjnych. Lekarze weterynarii stosują pomiar przeciwciał IgG i IgM. Wyniki interpretowane są w następujący sposób:

  • Wysoki poziom przeciwciał IgG przeciwko T. gondii u zdrowego kota sugeruje, że kot został wcześniej zarażony i najprawdopodobniej nie wydala już oocyst. Te koty nie są już “groźne” dla opiekuna.
  • Wysoki poziom przeciwciał IgM sugeruje, że infekcja jest aktywna.
  • Brak jakichkolwiek przeciwciał przeciwko T. gondii u zdrowego kota sugeruje, że kot jest podatny na infekcję.

Toksoplazmoza u kota – objawy i leczenie

Większość kotów nie wykazuje żadnych objawów choroby. Inaczej bywa np. u kotów z osłabionym układem odpornościowym i u młodych kociąt. Najczęstsze symptomy obejmują:

  • gorączkę,
  • spadek apetytu,
  • osowienie,
  • osłabienie.

Inne objawy zależą od umiejscowienia pasożyta w organizmie. Zdarza się, że u kota rozwija się:

  • zapalenie płuc,
  • uszkodzenie wątroby,
  • zapalenie błony naczyniowej oka,
  • ślepota,
  • brak koordynacji,
  • zwiększona wrażliwość na dotyk,
  • zmiany zachowania,
  • trudności w żuciu i połykaniu pokarmu,
  • utrata kontroli nad wypróżnianiem.

Rokowania dla kotów są różne. Ogólnie rzecz biorąc, koty z objawami ze strony OUN i oczu reagują na terapię wolniej, ale rokowanie jest dla nich korzystniejsze niż u osobników, u których doszło np. do uszkodzenia wątroby. A może zainteresuje cię także ten artykuł na temat kastracji kota krok po kroku?

Kiedy koty stają się “niebezpieczne” - o tym, czy można zarazić się toksoplazmozą?

Odchody kota, które zawierając oocysty, mogą stanowić źródło infekcji dla ludzi. Co ważne, wcale nie musisz mieć kontaktu z kocią kuwetą. Oocysty mogą znajdować się w Twoim ogrodzie, a nawet w dziecięcej piaskownicy! Po spożyciu oocyst przez człowieka, czyli żywiciela pośredniego dochodzi w jego organizmie do powstania cyst tkankowych w różnych obszarach ciała. Cysty pozostają tam przez całe życie.

Zakażenie toksoplazmozą jest groźne szczególnie dla kobiet w ciąży, a skutki choroby są różne w zależności od trymestru ciąży, w którym kobieta zetknie się z pasożytem. W takim przypadku u dzieci może nastąpić tzw. toksoplazmowa wrodzona, a objawy u noworodków obejmują:

  • żółtaczkę,
  • powiększenie wątroby i śledziony
  • zapalenie siatkówki,
  • wodogłowie,
  • małogłowie,
  • opóźnienie psychomotoryczne.

Rokowanie u niektórych dzieci nie są korzystne, ale jednocześnie wiele maluchów z mniej nasilonymi zmianami wygląda na zdrowe. Nie można jednak zapominać, że pozostają one w grupie wysokiego ryzyka powikłań, które mogą objawić się w starszym wieku.

Chcesz zminimalizować ryzyko choroby? Pamiętaj, by:

  • często usuwać kał z kuwety kota (najlepiej w rękawiczkach),
  • myciu rąk po sprzątaniu kuwety.

Co ciekawe, ludzie zarażają toksoplazmozą, jedząc np. surowe mięso lub niemyte owoce i warzywa. Dodatkowo istnieje ryzyko zakażenia podczas pracy w ogrodzie, o ile gleba została zanieczyszczona kocimi odchodami. Pamiętaj zatem o zasadach higieny, noś rękawiczki podczas prac w ogrodzie i po prostu o siebie dbaj!

Nie ważne, czy chodzi o zapalenie spojówki u kota, czy o objawy choroby przewodu pokarmowego. Nie ważne, czy zauważysz ropień u kota, czy zmiany w jego oku. Zawsze konieczne jest badanie weterynaryjne. Nie zwlekaj zbyt długo. Brak reakcji może mieć groźne skutki. By choroba nie pokonała Twojego kota, Ty pokonaj ją we współpracy z lekarzami weterynarii.

Czy ten artykuł był dla Ciebie pomocny?
Oceń
Dla 92,7% czytelników artykuł okazał się być pomocny