Pasożyty u kotów – pchły, glisty, nicienie i nie tylko


Pasożyty to problem wielu kotów. Szczególnie narażone są oczywiście zwierzęta wychodzące lub bezdomne, które mogą polować np. na gryzonie. Glisty, nicienie, czy tasiemce nie omijają jednak także domowych mruczków. Pasożyty są wciąż jedną z najczęstszych przyczyn chorób zarówno u psów, jak i u kotów, a za jedne z najczęściej spotykanych pasożytów u młodych zwierząt uważa się glisty, które występują u nawet 75% kotów w danej populacji.

Pasożyty u psów i kotów dzieli się na:

  • zewnętrzne (egzopasożyty),
  • wewnętrzne (endopasożyty).

Na Twoim pupilu przykładowo żerować mogą:

  • pchły,
  • wszy,
  • wszoły,
  • kleszcze.

Pasożyty wewnętrzne podzielić można natomiast według miejsca ich bytowania na:

  1. Pasożyty (”robaki”) jelitowe: glisty, włosogłówki, tasiemce oraz tęgoryjce.
  2. Pasożyty pozajelitowe: nicienie sercowe, nicienie płucne i nicienie podskórne.

Większość pasożytów wewnętrznych pojawia się u kota po spożyciu jaj, które znajdują się w środowisku lub pożywieniu, czy wodzie.

Tęgoryjec u kota – wszystko, co musisz wiedzieć

Cykl życiowy pasożyta

Tęgoryjceto niewielkie pasożyty, które charakteryzują się tym, że:

  • mają torebkę gębową z ząbkami lub listewkami tnącymi,
  • wnikają do organizmu kota drogą pokarmową,
  • mogą być przenoszone śródmacicznie oraz poprzez mleko matki,
  • lokalizują się w jelicie cienkim,
  • żywią się krwią.

W Europie występują trzy główne gatunki:

  • Ancylostoma caninum (u psów),
  • Ancylostoma tubaeforme (u kotów),
  • Uncinaria stenocephala (u psów, rzadziej kotów).

Dorosłe tęgoryjce bytują w jelicie cienkim, a ich jaja są wydalane z kałem. Wydalone do środowiska jaja rozwijają się, aż osiągną „dojrzałość” larwy trzeciego stadium. Takie larwy po połknięciu rozwijają się do postaci dorosłej.

Tęgoryjec u kota - jakie objawy dają pasożyty?

Inwazje pasożytnicze u psów i kotów często przebiegają bezobjawowo. Nie oznacza to jednak, że są obojętne dla organizmu naszych podopiecznych. Tęgoryjce mogą powodować u kotów:

  • biegunki,
  • niedokrwistość,
  • utratę masy ciała,
  • osłabienie,
  • wylizywanie okolicy odbytu,
  • brak apetytu,
  • zaburzenia wzrostu u młodych zwierząt.

Nie wszystkie objawy pojawiają się jednak równocześnie. Udaj się do lekarza weterynarii, gdy cokolwiek zaniepokoi Cię w zachowaniu lub wyglądzie Twojego pupila I jego odchodów. Sprawdź także ten artykuł na temat chorób skóry u kota.

Leczenie i zwalczanie pasożytów u kotów

Kiedy wykonywać odrobaczenie? Czym jest badanie kału u kota?

Odrobaczanie u kotów przeprowadza się albo profilaktycznie, albo dopiero po zbadaniu kału. Pełne badanie odchodów kota obejmuje jego ocenę wizualną, podczas której analizie podlega jego:

  • kolor,
  • konsystencję,
  • zapach,
  • zawartość niestrawionych resztek pokarmu.

Kolejnym krokiem jest rozmaz oraz flotacja kału. Ta druga wykonywana jest, by wykryć jaja pasożytów, cysty lub oocysty.

Jak przygotować próbki do badania? Powinieneś przynieść trzy próbki z kolejnych dni. Zalecana wielkość jednej próbki to kawałek porównywany do orzecha laskowego lub włoskiego. Nie musisz zapełniać całego pojemnika! Ważne jest natomiast, by kał był świeży lub przechowywany w lodówce.

Leczenie inwazji pasożytniczych – czy istnieją domowe sposoby?

Od razu informujemy, że domowe sposoby nie są, skuteczną metodą leczenia kota. Lekarz weterynarii dobierze właściwe leki oraz ich dawkę. Zwykle konieczne będzie podanie ich minimum dwa razy w odpowiednim odstępie czasu. Prawidłowo poprowadzone leczenie pomoże Wam pozbyć się „pasażerów na gapę”. Trzeba jednak wyeliminować zarówno formy dorosłe, jak i larwy. Nie zapominaj o kolejnych dawkach leków odrobaczających oraz sprawdzeniu kału swojego pupila po leczeniu.

Czy ten artykuł był dla Ciebie pomocny?
Oceń
Dla 0,0% czytelników artykuł okazał się być pomocny