Charakterystyka rasy english springer spaniel

Jak wygląda springer spaniel angielski?

Są różne odmiany spanieli. Cocker (często zapisywany błędnie „kokiel spaniel”) i springer spaniel angielski przez pewien czas były hodowane razem i rozróżniano je głównie po umaszczeniu. W 1902 roku określono ich wzorce (osobno został uznany cocker i springer), a w 1921 roku powstał brytyjski klub rasy. Z koeli spaniel bretoński różni się od nich. Pochodzi z Francji i nie jest to pies do płoszenia zwierzyny. Spaniel bretoński jest zaliczony do wyżłów i jest to pies wystawowy.

Istnieje jeszcze springer spaniel walijski. Jest bardzo podobny do angielskiego i różni się przede wszystkim umaszczeniem. Walijski zawsze ma rudo-białą sierść, a jego nos może być brązowy lub czarny. Springer spaniel angielski (english springer spaniel) może występować w wersji dwukolorowej (przeważnie jest to sierść wątrobiana z białym, rzadziej czarna z białym) z podpalaniami lub bez. Nie ma w tej rasie umaszczenia jednolitego (nie może być np. czarny, rudy etc.).

Różnicą są jeszcze uszy. Springer spaniel walijski ma je mniejsze i specjalnie goli się je na krótko, a u angielskiego włosy pozostają długie. Do tego jest większy od pozostałych – walijski jest od niego nieco drobniejszy, ale cocker jest już wyraźnie mniejszy. Springer spaniel angielski osiąga w kłębie ok. 51 cm. Nie istnieje cocker spaniel miniaturka ani żaden inny spaniel w taki rozmiarze.

Springer spaniel angielski

Jaki ma charakter springer spaniel angielski?

Ten piesek przywiązuje się do domowników – akceptuje wszystkich i chętnie się bawi. Nie powinien być trzymany na łańcuchu, ponieważ potrzebuje stałego kontaktu z człowiekiem. Jest łagodny, ma wesołe usposobienie. Z tego też względu nie jest to pies obrony. Nie będzie atakował włamywacza, jedynie na niego naszczeka. Springer spaniel angielski nie szczeka bez powodu, a tylko gdy coś go zaalarmuje i mu się nie spodoba.

Nie jest mu straszna żadna pogoda. Jest to piesek energiczny i wytrzymały, dlatego nie tak łatwo go zmęczyć. Musi mieć dużo ruchu. Nie jest trudny w ułożeniu, choć przez pewien czas może się buntować, dlatego trzeba zachowywać się konsekwentnie i nie pozwalać, aby łamał ustalone zasady (np. jeżeli nie może wchodzić na kanapę, to należy go z niej ściąganą za każdym razem, gdy sam nie chce tego zrobić). Chętnie współpracuje z człowiekiem. Uwielbia aportować i jest inteligentny. Pomaga nie tylko myśliwym, ale też policji. Potrafi wykrywać materiały wybuchowe oraz narkotyki. Wykorzystuje się go również w dogoterapii

Jest wrażliwy i źle znosi krzyki podczas tresury. Należy obchodzić się z nim łagodnie, aby nie czuł się zestresowany. Można zachęcać go do wykonywania ćwiczeń poprzez smakołyki lub zabawę piłeczką. Warto nauczyć go komend takich jak „zostań” czy „wróć”, bo może uciekać podczas spacerów, jeżeli złapie trop np. ptaka. Nadaje się psich spotów (m.in. frisbee, agility).

Springer spaniel angielski – choroby i pielęgnacja

Średnia długość życia tych psów to ok. 12-15 lat. Na ogół psy tej rasy nie mają większych problemów ze zdrowiem. Zdarzają się jednak choroby genetyczne, do których zalicza się fukozydoza. Rodzice szczeniaka powinni być przebadani pod tym kątem. Możliwe są również choroby oczu (np. PRA - postępujący zanik siatkówki) oraz dysplazja stawów biodrowych.

Springery linieją umiarkowanie. Należy je regularnie szczotkować. Powinno się je również trymować, aby pozbyć się martwego włosa na szyi, głowie i uszach. Trzeba go również kąpać w odpowiednim szamponie dla psów. Po spacerze należy upewnić się, że nigdzie nie wplątały się mu jakieś gałązki lub liście.

U psów tej rasy trzeba zwracać szczególną uwagę na uszy, ponieważ są narażone na różne infekcje. Warto wyrywać włosy ze środka ucha, aby zapewnić lepszą wentylację. Jeżeli zauważysz jakiekolwiek niepokojące objawy, które mogą sugerować chorobą, bezzwłocznie udaj się z pieskiem do weterynarza. Nie należy leczyć zwierzaka na własną rękę, bo może się to źle skończyć.

Polecane akcesoria dla psów - zobacz więcej!

Springer spaniel angielski

Hodowla rasowych psów – co warto wiedzieć?

Jaka jest cena za szczeniaki?

Przeważnie rasowe pieski można kupić od 2000 do 4000 zł. Springer spaniel angielski kosztuje przeważnie 2500 – 3000 zł. Zdarzają się oferty zarówno droższe (ok. 5500 zł), jak i tańsze, ale cena za szczeniaka nie powinna być mniejsza niż 1500 zł.

Ogłoszenia, w których pieski kosztują 200 zł czy 500 zł, wystawiane są przez pseudohodowcę. Nie jest to kwota adekwatna do wysiłku, jaki hodowca wkłada w swoją hodowlę. Pseudohodowle nastawione są na szybki zysk, a nie na utrzymanie ciągłości rasy i jej prawidłowego wzorca. Pieski określane są jako „w typie” danej rasy. Co oznacza tyle, że na pierwszy rzut oka pies faktycznie wygląda na rasowego, ale ten, kto dobrze zna wzorzec, potrafi dostrzec różnice. Dochodzi jeszcze kwestia rozmnażania ich. Niestety często kojarzone są ze sobą osobniki, które są zbyt blisko spokrewnione. Pieski rodzą się chore, mają różne wady genetyczne również z tego względu, że zwierzaki z wadami są dalej rozmnażane, co w zarejestrowanej hodowli nie ma prawa się wydarzyć.

Odpowiedzialny hodowca dba o to, aby pieski rozwijały się prawidłowo. Zapewnia im dobrej lub bardzo dobrej jakości karmę (albo dietę BARF, czyli surowe mięso wzbogacone o suplementy), regularne badania i szczepienia. Jego zadaniem jest także socjalizacja maluchów. Hodowca powinien znać się bardzo dobrze na swojej rasie, żywieniu psów, ich możliwych chorobach oraz tresurze.

Na co zwrócić uwagę przy wyborze psa i hodowli?

Przeglądając ogłoszenia, zwróć uwagę nie tylko na cenę czy zdjęcia, ale i na opis. Hodowla powinna być zarejestrowana w odpowiednim stowarzyszeniu. Pod banderą międzynarodowej organizacji FCI działa ZKwP (Związek Kynologiczny w Polsce). Opis powinien zawierać informacje, jak nazywa się hodowla i czy jest tam zrzeszona. Do tego powinien być opisany piesek: jego data urodzenia, umaszczenie, charakter, badania, rodzice etc.

Cena, jak było wspomniane wcześniej, nie powinna być za niska. Owszem, zdarzają się sytuacje, kiedy psiak jest sprzedawany taniej, a czasami nawet jest oddawany za darmo. Hodowca może oddać tak psa, który wrócił do jego hodowli – mógł zostać oddany lub odebrany właścicielowi. Przeważnie hodowca nie może pozwolić sobie na zatrzymanie takiego psa. Takie sytuacje zdarzają się jednak rzadko. Za sprawą zdjęć można ocenić, czy piesek wygląda na zadbanego i w jakich warunkach przebywa, przynajmniej w momencie zrobienia zdjęcia. Jednak dopiero podczas spotkania można ocenić, czy faktycznie nie jest wychudzony, nie wykazuje oznak choroby i trzymany jest w czystym miejscu.

W momencie odbierania pieska z hodowli szczeniak powinien mieć przynajmniej 8 tygodni. Wymagane są dwa odrobaczenia, jedno szczepienie oraz wszczepiony CHIP. Obowiązkowy jest również rodowód. Otrzymuje go każdy szczeniak z miotu, niezależnie od tego, czy wpasowuje się w ramy wzorca czy nieco od niego odbiega (np. za duże uszy, złe umaszczenie etc.).

Czy ten artykuł był dla Ciebie pomocny?
Oceń
Dla 97,6% czytelników artykuł okazał się być pomocny