Opis rasy – jugosłowiański pies pasterski z Szar Płaniny

Wygląd, opinie, pielęgnacja – co warto wiedzieć o tym psie?

Według wzorca pies ten pochodzi z Serbii/Macedonii, jednak tak naprawdę szczegóły powstania rasy nie są do końca jasne. Sarplaninac głównie hodowany był w dawnej Jugosławii. Został uznany przez FCI w 1939 roku. Początkowo nosił nazwę owczarek iliryjski, jednak została ona zmieniona na jugosłowiański pies pasterski z Szar Płaniny w 1957 roku.

Pies powinien ważyć 35-45 kg, a suczka 30-40 kg. Należy ściśle pilnować jego diety, aby nie przybrał na wadze. Intensywne treningi nie są polecane przy tej rasie psa. Ten pies ma dłuższą sierść na ogonie, udach, szyi i tylnej stronie kończyn. Krótkie włosy rosną na uszach, głowie i przedniej stronie nóg. Sarplaninac ma jednobarwne umaszczenie, ale sierść stopniowo rozjaśnia się na kończynach. Występuje w barwach od białego do ciemnobrunatnego.

Sarplaninac ma bardzo gęsty podszerstek, więc w okresie linienia obficie go gubi. Należy go bardzo często szczotkować, minimum 2 razy w tygodniu. Dobrze znosi nawet bardzo niskie temperatury, ale już gorzej radzi sobie podczas gorących dni.

Jaki charakter ma macedoński owczarek?

Sarplaninac mocno zżywa się z rodziną i jest wobec nich lojalny. Ze względu na swoje rozmiary, ten pies preferowany jest do domku z ogródkiem. Nie powinien być całkiem izolowany od właściciela. Należy dbać o stały kontakt z psem, ale sarplaninac bez problemu poradzi sobie z kilkugodzinną nieobecnością opiekuna. Nie ma tendencji do ucieczek.

Zazwyczaj jest mało szczekliwy. Sarplaninac nie nadaje się na polowania, ponieważ nie czuje potrzeby pogoni za potencjalną zdobyczą. Za to bardzo dobrze sprawdza się w roli stróża i obrońcy. Może chronić stado owiec przed drapieżnikami lub posiadłość przed intruzami. W takim samym stopniu broni całą rodzinę, zarówno dorosłych, jak i dzieci.

To bardzo spokojny piesek o zrównoważonym temperamencie. Może dostosować się do życia u boku starszej osoby. Nie powinien zbyt intensywnie trenować, ale nie można zapominać o ćwiczeniach umysłowych. To inteligentny piesek, który szybko się uczy. Jednak, aby sarplaninac był posłuszny, należy go wyszkolić. Tresurę trzeba rozpocząć już pierwszego dnia w nowym domu.

Polecane karmy i akcesoria dla psów - sprawdź ceny!

Na ogół nie jest to pies agresywny do innych ludzi czy zwierząt. Do obcych podchodzi z rezerwą i nie ufa każdej napotkanej osobie. Powinien zaakceptować kota i innego psa, jeśli zwierzęta zostaną ze sobą odpowiednio zapoznane. A może zainteresuje cię także ten artykuł o owczarku alzackim?

Hodowla rasowych psów – co warto wiedzieć?

Legalna hodowla a pseudohodowla – opinie, opis

Dzisiaj łatwo jest się natknąć na nielegalną hodowlę psów oraz kotów. Czasami na pierwszy rzut oka wszystko wygląda w porządku, a niekiedy już na samym wstępie zaczynamy mieć podejrzenie, że nie mamy do czynienia z odpowiedzialnymi hodowcami.

W naszym kraju funkcjonuje jedna organizacja – Związek Kynologiczny w Polsce. ZKwP jest częścią Międzynarodowej Federacji Kynologicznej (FCI), która zrzesza hodowców psów z różnych krajów. Wydane pieski nie mają rodowodów, a metryczkę, na podstawie której można rodowód dopiero wyrobić w lokalnym oddziale ZKwP.

Szczeniak nie może opuścić hodowli zbyt wcześnie. W pseudohodowla psy wydawane są, gdy te mają tylko 6 tygodni, tymczasem piesek musi mieć co najmniej 8 tygodni. Młode psy muszą być 1-2 razy zaszczepione i 2-3 razy odrobaczone. Obowiązkowy jest także CHIP, który wszczepiany jest pod skórę pieska.

Pies Sarplaninac leżący na trawie w parku, a także charakterystyka rasy, usposobienie, wymagania oraz pielęgnacja i porady
Pies rasy Sarplaninac krok po kroku, czyli usposobienie, wygląd, opis, wymagania oraz porady dla właścicieli

Warto wcześniej odwiedzić wybraną hodowlę i sprawdzić warunki, w jakich żyją zwierzęta. Może okazać się, że hodowla jest zarejestrowana w ZKwP, ale hodowca nie dba o swoje liczne stadko psów. W takiej sytuacji nie należy kupować u niego szczeniaka, ponieważ jest to wspieranie pseudohodowli, a trzeba to zgłosić, aby odpowiednie organizacje przyjrzały się hodowli i zajęły się zaniedbanymi pieskami.

Jaka jest cena za rasowego szczeniaka?

Na to pytanie nie ma jednoznacznej odpowiedzi. Rzadko zdarzają się rasy, które mają odgórnie ustaloną cenę. Zazwyczaj decyduje o tym hodowca. Na cenę wpływa wiek, ale też płeć psa. Znaczenie ma przeznaczenie pieska.

Istotna jest zarówno linia genów, jak i osiągnięcia rodziców na psich wystawach, ale przede wszystkim ważne jest to, czy szczeniak wpasowuje się w ramy wzorca rasy. Cena uzależniona jest również od renomy hodowli. Znaczenie ma to, czy rasa jest łatwo dostępna w kraju.

W Polsce cena za rasowego młodego pieska przeważnie waha się od 2000 do 4000 zł. Za jugosłowiańskiego psa pasterskiego trzeba zapłacić ok. 2500 – 3000 zł. Appenzeller kosztuje podobnie. Jednak warto pamiętać, że piesek do hodowli będzie nawet dwa razy droższy. Więcej trzeba zapłacić za psa, który zostanie sprowadzony zza granicy, ponieważ wtedy dochodzą różne koszty.

Kot vs pies – które zwierzątko wybrać?

Oba te stworzenia są często wybieranymi pupilami. Niektórzy decydują się zarówno na psa, jak i kota, jednak nie wszystkie czworonogi będą żyły w zgodzie z mruczkami. Nie poleca się na łączenie tych dwóch gatunków przy psach o silnym instynkcie łowieckim, ponieważ pewnego dnia mogą rzucić się w pościg za domowym kotem.

Pies wymaga większego zaangażowania niż kot. Z czworonogiem należy wychodzić na spacery, ponieważ tam załatwia swoje potrzeby fizjologiczne. Kot zazwyczaj bez problemu załatwia się do kuwety. Jednak nawet kota można nauczyć chodzenia na szelkach i wybierać się z nim na wycieczki.

Niektóre rasy kotów potrzebują większej atencji, ale to samo tyczy się psów. Część z nich lubi samotność i dobrze sobie radzi podczas nieobecności opiekuna. Decydując się na psa, należy liczyć się z tym, że trzeba poświęcić dużo czasu na jego tresurę.

Sarplaninac sprawdza się jako pies rodzinny. Dobrze obchodzi się z dziećmi i w razie potrzeby zawsze stanie w ich obronie. Nie jest to pies myśliwski. Chętnie zaprzyjaźni się z innym psem lub kotem, ale zwierzęta trzeba odpowiednio ze sobą zapoznać. Duże znaczenie odgrywa także wcześniejsza tresura, ale przy tej rasie psa niewskazane są długie treningi fizyczne. Szkoleniem tego psa należy zająć się jak najwcześniej. Ten inteligentny pies zazwyczaj nie sprawia większych problemów. Jest zrównoważony i spokojny.

Czy ten artykuł był dla Ciebie pomocny?
Oceń
Dla 97,1% czytelników artykuł okazał się być pomocny