Krótka charakterystyka rasy – pies grenlandzki

Umaszczenie i pielęgnacja – co warto wiedzieć?

Pies grenlandzki jest dużym psem. Według wzorca rasy odpowiednia wysokość w kłębie u samca powinna wynosić minimum 60 cm. Górna granica nie jest określona. Suczka powinna osiągnąć co najmniej 55 cm w kłębie, ale może też więcej. Idealna waga tego psa nie została sprecyzowana.

Szata tego psa jest podwójna. Włos wierzchni jest gruby, gęsty i prosty. Sierść nie powinna się falować ani tworzyć loków. Krótki włos występuje tylko na głowie i kończynach, a na reszcie tułowia powinien być już znacznie dłuższy oraz obfity. Mocno owłosiona jest spodnia część ogona. Podszerstek jest gęsty, ale delikatny. Choć może się wydawać, że pielęgnacja tego psa jest pracochłonna, to w rzeczywistości wystarczy wyczesywać go raz na tydzień. Należy robić to częściej jedynie w okresie linienia, aby usunąć martwy włos.

Podczas gdy umaszczenie staffordshire bull terriera ogranicza się do kilku odmian (ten pies może być biały, czarny, czerwony, błękitny, pręgowany, w białe łaty lub pręgowany z białym), tak maść psa grenlandzkiego nie jest sprecyzowana. Może być zarówno jednolita, jak i łaciata. Niedopuszczalna jest tylko odmiana albinotyczna.

Psy grenlandzkie - jakie jest usposobienie tego psa?

Nie jest to typowy pies rodzinny i zazwyczaj nie pogłębia więzi z jednym człowiekiem. Może przywiązać się do rodziny, ale dzieje się to rzadko. Pies grenlandzki lubi dzieci, ale jest mało delikatny, więc ich wspólne zabawy należy nadzorować. Raczej nie nadaje się dla osób starszych, ponieważ jest bardzo energiczny i potrzebuje dużo ruchu.

Jest to odważny pies, który najlepiej czuje się w stadzie. Psy same ustalają hierarchię między sobą. Grenland może popadać w konflikty z obcymi psami. Jego kontakt z kotami oraz z innymi domowymi zwierzątkami może zakończyć się tragicznie, ponieważ ten pies ma silnie rozwinięty instynkt myśliwski (dawniej brał udział w polowaniach na foki i niedźwiedzie). Jest za to przyjazne nastawiony do wszystkich ludzi, nawet tych obcych. Nie nadaje się na stróża, choć jest szczekliwy i reaguje na większość dźwięków.

Pies grenlandzki może mieszkać w mieszkaniu, ale musi mieć zapewnioną odpowiednią dawkę ruchu w ciągu dnia. W przeciwnym razie stanie się nieznośny i będzie niszczył wszystko, co znajdzie się w zasięgu jego pyska. Z racji tego, że ten pies nie przywiązuje się do człowieka, ma skłonność do ucieczek przy każdej nadążającej się okazji. Pies ten może brać udział w różnych psich sportach m.in. canicross.

Pies grenlandzki na zdjęciu portretowym, a także jego charakter, cena, wychowanie i hodowla

Grenland to niezależny pies, który często bywa nieposłuszny. Podczas jego szkolenia należy wykazać się ogromnymi pokładami cierpliwości. Jest to inteligentny pies, który nie wykonuje wszystkich poleceń właściciela i należy się z tym pogodzić. Krzyk i przemoc mogą spowodować, że grenland stanie się agresywny. Należy odpowiednio zadbać o socjalizację szczeniaka. Nie wolno zlekceważyć jego szkolenia, bo pies stanie się uciążliwy. Jeśli szukasz więcej inspiracji, sprawdź także zebrane w tym miejscu artykuły o psach zaprzęgowych.

Jak rozpoznać, czy dana hodowla jest legalna?

Zdjęcia, rodowód czy nagłówek – na co zwrócić uwagę?

Miejsce, w którym kupuje się psa, ma znaczenie. W legalnych hodowlach hodowcy muszą przestrzegać zasad i przepisów, które mają na celu dobro psów. Pieski nie mogą opuścić hodowli przed ukończeniem ósmego tygodnia życia. Do tego czasu muszą być dwa razy odrobaczone i raz zaszczepione. Obowiązkową muszą mieć wszczepiony CHIP.

Nowy właściciel pieska musi otrzymać jego rodowód lub metryczkę, na podstawie której może wyrobić rodowód. Taki dokument należy się każdemu szczeniakowi z miotu bez żadnych wyjątków – nie ma znaczenia liczba piesków ani to, w jakim stopniu wpasowują się w ramy wzorca rasy.

Opis ogłoszenia powinien zawierać informacje zarówno o sprzedawanym szczeniaku (data urodzenia, usposobienie, umaszczenie, badania etc.), jak i samej hodowli. Międzynarodowa Federacja Kynologiczna (FCI) pozwala na to, aby w każdym kraju funkcjonowała tylko jednak organizacja, która zrzesza hodowców rasowych psów. W naszym kraju hodowla powinna przynależeć do Związku Kynologicznego w Polsce (ZKwP).

Przy wyborze szczeniaka z ogłoszeń zamieszczanych na portalach nie należy sugerować się tylko zdjęciami. To, czy pieski żyją w odpowiednich warunkach, można zweryfikować dopiero podczas spotkania w hodowli. Warto wcześniej znać wzorzec, ponieważ często pseudohodowcy umieszczają w nagłówku informację, że posiadają miniaturkę danej rasy, a zazwyczaj okazuje się, że taka odmiana nie istnieje. Pies nie może być także w tzw. typie rasy, ponieważ oznacza to, że teoretycznie przypomina rasowego, ale tak naprawdę nim nie jest.

Pies grenlandzki - ile kosztują rasowe szczeniaki?

Jeszcze jednym wyznacznikiem jest cena. Rasowe szczeniaki nie kosztują mało. Możesz być pewien, że wszelkie oferty, w których piesek wystawiony jest za ok. 500 – 1500 zł, pochodzą od pseudohodowców. Jest to zbyt mała kwota w stosunku do wysiłku, jaki odpowiedzialny hodowca wkłada w rozwój swojej hodowli. Trzeba jednak mieć na uwadze to, że pseudohodowcy także wystawiają szczeniaki za wyższą kwotę, ale dzieje się to stosunkowo rzadko.

Odpowiednia cena za psa grenlandzkiego wynosi od 2000 do 4000 zł. W tym przedziale znajduje się także owczarek border collie, który zazwyczaj kosztuje 3000 – 3500 zł. Szpic niemiecki mały nie jest o wiele droższy. Przeważnie można go dostać za 2500 – 4500 zł.

Ostateczna cena zależy od tego, w jakim stopniu szczeniak wpasowuje się w ramy wzorca rasy. Ważne jest to, czyje geny przekazuje (np. wybitnego psa, który już odszedł). Znaczenie ma renoma hodowli, ale także to, czy rasa jest ogólnodostępna w kraju. Pieski sprowadzane zza granicy są droższe, ponieważ poza inną stawką za psa dochodzą również dodatkowe koszty m.in. za transport.

Charakter grenland nie podpasuje każdemu. Nadaje się on dla osób, które są aktywne. Ten pies chętnie biega przy rowerze i jest bardzo wytrzymały. Lubi wszelkie wycieczki, zwłaszcza te w górach. Pies grenlandzki zazwyczaj nie przywiązuje się do jednej osoby i ma skłonności do ucieczek.

Czy ten artykuł był dla Ciebie pomocny?
Oceń
Dla 0,0% czytelników artykuł okazał się być pomocny