Hodowla buldoga francuskiego – od szczeniaka do… szczeniaków

Pierwsze kroki, zakup szczenięcia z rodowodem

Wbrew krążącym opiniom założenie hodowli nie polega na tym, że kupuje się suczkę, którą się kryje, a potem zarabia ciężkie pieniądze na sprzedaży szczeniąt. Jest to nie tylko nieprawdziwy, ale szkodliwy schemat, według którego działają pseudohodowcy. Zaczyna się w następującej kolejności:

  1. Zapoznanie się z literaturą fachową o wspólnym temacie „Hodowla buldogów francuskich”, wzorcem rasy, stronami internetowymi istniejących hodowli, gdzie zamieszczone są merytoryczne opinie o buldogu francuskim i ważne informacje, np. wzorzec, choroby buldoga francuskiego, itp.
  2. Zwiedzanie wystaw organizowanych przez Związek Kynologiczny w Polsce pod patronatem FCI, obserwowanie, jak prezentują się buldogi francuskie na ringu, porównywanie poszczególnych okazów z wzorcem rasy, rozmowy z hodowcami i wystawcami
  3. Dokonanie wyboru hodowli na podstawie wiedzy uzyskanej z powyższych obserwacji, kontakt z hodowcą, zamówienie szczenięcia – suczki i ustalenie warunków sprzedaży, oczekiwanie na miot
  4. Po urodzeniu się szczeniąt – odwiedziny w hodowli, kiedy szczeniaki mają około 4 tygodni i dokonanie wyboru szczeniaka. Zawarcie pisemnej umowy z hodowcą, wpłata zadatku za szczeniaka
  5. Zakupy – legowisko, miski, akcesoria, karma dla buldoga francuskiego
  6. Odbiór szczeniaka w wieku 8 tygodni wraz z metryką ZKwP, wyprawką i książeczką zdrowia, wpłata pozostałej należności.

Po przywiezieniu „dziecka” do domu zaczyna się proces wychowania, kwarantanny okołoszczepiennej, oswajania malca z domownikami. Po zakończeniu cyklu szczepień można dokonać rejestracji naszego pieska w wybranym oddziale ZKwP. Nie obowiązuje rejonizacja. Na stronie Związku odnajdujemy nasz oddział i sprawdzamy, kiedy pełni dyżur kierownik sekcji buldoga francuskiego. W dniu dyżuru udajemy się do oddziału z naszym pupilem i zabieramy metrykę. Kierownik sekcji dokładnie obejrzy szczeniaka, sprawdzi stan uzębienia, wygląd w postawie i w ruchu. U psa – samca także sprawdzi prawidłowość osadzenia jąder w mosznie.

W sekretariacie oddziału opłacamy wpisowe, składkę członkowską, wyrobienie rodowodu i oddajemy metrykę, a otrzymujemy legitymację członkowską. Po kilku tygodniach otrzymujemy rodowód naszego szczeniaka. Jeśli planujesz zakup psa tej rasy, sprawdź także ten artykuł z informacjami, ile waży buldog francuski.

Hodowla buldoga francuskiego - wystawy a uprawnienia hodowlane

Regulamin Hodowli Psów Rasowych ZKwP stanowi, że pies (suka) zasadniczo otrzymuje uprawnienia hodowlane (może zostać dopuszczony do rozrodu) po spełnieniu następujących warunków:

  1. Uzyskać na trzech dowolnych wystawach, w tym na minimum jednej o randze międzynarodowej lub klubowej, od trzech różnych sędziów, oceny: pies – trzy doskonałe (lokata nie ma znaczenia), suka – trzy bardzo dobre (lokata również nie ma znaczenia). Pies (suka) musi mieć ukończone 15 miesięcy i musi być zgłoszony do klasy pośredniej, użytkowej lub otwartej (dla buldogów francuskich klasy użytkowej nie organizuje się)
  2. W przypadku buldoga francuskiego, który jest rasą wielkogłową, pierwsze, warunkowe krycie suki może nastąpić po ukończeniu przez nią 12 miesięcy, zatem nie będzie ona posiadać ocen uprawniających. W tym wypadku właściciel obowiązany jest uzupełnić te oceny po ukończeniu przez sukę 15 miesięcy.

Oceny wystawowe wpisywane są do rodowodu i potwierdzone pieczątką i podpisem kierownika sekcji. Do rodowodu suki wstawia się również pieczątkę o treści SUKA HODOWLANA, natomiast do rodowodu psa – PIES REPRODUKTOR.

Hodowcy, którym zależy na renomie i dobrej opinii, przeprowadzają również u swoich buldogów badanie serca, kręgosłupa i stawów. Wyniki mogą być również umieszczone w rodowodzie. Należy podkreślić, że wystawy są odpłatne (opłata zgłoszeniowa, dojazd, ew. cena noclegu, wyżywienia), kosztują też badania weterynaryjne. To ważne w aspekcie przyszłej ceny szczeniaków.

Równolegle z zaliczaniem ocen wystawowych trzeba zarejestrować przydomek hodowlany. Jest to nazwa hodowli, która jest wartością dziedziczną i chronioną. Rejestracja przydomka trwa dość długo, gdyż proponowana nazwa sprawdzana jest w repertorium przydomków w FCI i nie może się powtarzać. Dlatego wypełniając druk rejestracyjny (do pobrania na stronie ZKwP) lepiej podać kilka propozycji, aby nie powtarzać długiej procedury.

Dobry, „chwytliwy” przydomek powinien być krótki i łatwy do wymówienia we wszystkich językach. Nie warto zatem proponować nazwy np. „Z gęstych chaszczy” albo „Rozkoszny mordziaczek”, bo poza Polską nikt tego nie wymówi i będzie to problem, szczególnie dla właścicieli szczeniąt z tym przydomkiem. Rejestracja przydomka jest odpłatna.

Widzimy zatem, że zanim ruszy nasza hodowla buldoga francuskiego, trzeba będzie spełnić wiele dość kosztownych warunków. Jednak jeżeli wszystko pójdzie zgodnie z planem, już w drugim roku będzie można cieszyć się potomstwem naszej suczki.

Dobra hodowla buldogów francuskich – co to znaczy

Dobór hodowlany, outcross i inbred a dziedziczenie cech

Doborem hodowlanym nazywamy takie kojarzenie par, które umożliwia uzyskanie potomstwa o jak największej liczbie pożądanych dla rasy cech. W hodowli psów rasowych stosuje się dobór kierowany, dzielący się na dwa systemy:

  • System doboru jednorodnego (homogennego), czyli kojarzenia podobnego z podobnym
  • System doboru niejednorodnego (heterogennego), czyli kojarzenie niepodobnych.

Dobór heterogenny jest stosowany w celu rasotwórczym. Nas interesuje dobór jednorodny. Czyli kojarzenie w obrębie rasy, które z kolei dzieli się na metodę kojarzeń losowych (osobników wyłącznie niespokrewnionych - outcross) oraz współczesną metodę doboru, która przewiduje kojarzenia krewniacze (inbred) i tworzenie tzw. linii hodowlanych.

Pies rasy buldog francuski na tle zieleni, a także polecana hodowla buldoga francuskiego w Polsce

Nie wdając się w szczegóły, generalnie zasadą kojarzeń niekrewniaczych jest, że w zasadzie nigdy nie możemy założyć, jakie cechy będzie nosić potomstwo danej pary, ponieważ szczeniak otrzymuje zawsze po 50 proc. puli genetycznej od matki i od ojca, a odpowiadające sobie geny układają się w pary. Zawsze w parze genów jeden z nich jest dominujący i ujawnia się w fenotypie (wyglądzie), a drugi jest podporządkowany (recesywny) i może nie ujawnić się nawet przez wiele pokoleń, o ile nie spotka się z identycznym genem w dalszym procesie reprodukcji. Wówczas ujawni się fenotypowo, a szczeniak o cesze, uwarunkowanej tym genem, zwany jest homozygotą recesywną względem tego genu.

Wiele genów warunkuje wystąpienie wielu cech. Zatem przy kojarzeniu osobników niespokrewnionych można spodziewać się w miocie dużego rozrzutu różnych cech i szczeniąt dość nierównych pod względem fenotypu. Niemniej, są hodowcy, którzy przez całe lata stosują outcross w swoich hodowlach i nie uzyskują postępu hodowlanego.

Polecane akcesoria dla psów - sprawdź ceny!

Kojarzenia krewniacze natomiast mają sporo zalet, m.in.:

  • Można spodziewać się wystąpienia określonych pożądanych cech u potomstwa na skutek przekazywania tych samych genów (zwiększenie homozygotyczności) – celem jest utrwalenie cech wybitnego osobnika w rodowodach obojga rodziców
  • Miot jest bardziej wyrównany i szczenięta zbliżone są do siebie fenotypowo
  • Można uzyskać postęp hodowlany – jest duże prawdopodobieństwo, że szczenięta będą lepsze fenotypowo od swoich rodziców.

Stosowanie inbredy w hodowli niesie jednak pewne ryzyko, w tym:

  • Ujawniają się wady i choroby buldoga francuskiego dziedziczone recesywnie
  • Ujawniają się niedozwolone umaszczenia (czarny, niebieski – blue)
  • Wolniejsze tempo wzrostu, zmniejszenie wielkości i wydelikacenie budowy (stąd „miniaturka”, choć buldog francuski to jedna rasa, miniaturka nie istnieje)
  • Ujawnienie się genów letalnych (śmiercionośnych), skłonność do resorpcji zarodków i poronień, wysoka śmiertelność okołoporodowa.

Dlatego nie zaleca się stosowania inbredu hodowcom początkującym, a jedynie bardzo doświadczonym, dysponującym również głęboką wiedzą teoretyczną. Zaleceniem tym objęte są również hodowle buldogów francuskich.

Hodowle buldoga francuskiego w Polsce - gdzie warto kupić szczeniaka

W naszym kraju buldogi francuskie już po odzyskaniu niepodległości w 1918 roku zaczęły cieszyć się zainteresowaniem, głównie w sferach tzw. wyższych i wśród osób, jakie dziś nazywamy celebrytami. Pierwszą publikacją zawierającą informacje o hodowlach buldoga francuskiego z rodowodem była książka M. Trybulskiego „Psy, rasy, hodowla, tresura i leczenie”, wydana w 1928 roku, natomiast w 1937 roku powołano Klub Buldoga Francuskiego.

Po II wojnie światowej pierwsze buldogi francuskie pojawiły się w Warszawie, następnie w Krakowie i na Śląsku. Jedną z pierwszych była hodowla buldogów francuskich Varsovia”, której właścicielem był inż. Zdzisław Lubowidzki, a której piętno można zauważyć u wielu współczesnych buldogów.

Nowe hodowle zaczęły powstawać bardzo szybko. Pojawiły się: Pełnia Szczęścia (wł. Małgorzata Wierzbicka), Zezowate Szczęście (wł. Janina Żukowska), Paskuda (wł. Tadeusz Chabik), Hondius (wł. Elżbieta Zaporowska), 100 Pociech (wł. Adam Chabik). Ta ostatnia hodowla istnieje do dziś, urodziło się w niej wiele późniejszych championów wielu krajów, interchampionów, zwycięzców. Przez wiele lat hodowla ta dzierżyła palmę pierwszeństwa w kategorii Najlepsza Hodowla Klubu, a sam hodowca jest międzynarodowym sędzią kynologicznym.

W 1995 roku nastąpiła zmiana we wzorcu rasy. Dopuszczono umaszczenie płowe i od 1997 roku płowe buldogi francuskie ruszyły na podbój polskich ringów. Dziś takie szczeniaki są bardzo poszukiwane wśród miłośników rasy.

Obecnie hodowle buldogów istnieją w całej Polsce, niektóre już niemal 30 lat: Kręcony Loczek, Ze Skrzatlandu, Z Nadarzyna, Minimolos, Baflo i wiele innych. Ceny szczeniąt są zróżnicowane, każdy hodowca ustala je sam. Zawsze warto nawiązać z wybranym hodowcą kontakt i pytać go o różne rzeczy związane z rasą: charakter buldoga francuskiego, jego zdrowie, powstawanie niewzorcowych umaszczeń (niebieski – blue, czarny), karma dla buldoga francuskiego. Doświadczeni hodowcy chętnie podzielą się wiedzą, a widząc zainteresowanie tzw. całokształtem zagadnienia sprzedadzą szczeniaka z większym zaufaniem.

Czy ten artykuł był dla Ciebie pomocny?
Oceń
Dla 96,0% czytelników artykuł okazał się być pomocny