Choroby szynszyli – na co cierpią szynszyle?

Dla szynszyli wszystkie choroby i dolegliwości są niebezpieczne. Dlatego warto wiedzieć, jak rozpoznać, kiedy szynszyli coś dolega. Choroby mogą być wirusowe, pasożytnicze, bakteryjne oraz grzybicze. Odpowiednie leczenie może wyznaczyć jedynie lekarz weterynarii.

Najczęstsze dolegliwości i choroby szynszyli to:

  • nieżyt nosa,
  • zapalenie spojówek,
  • przerost zębów,
  • grzybica,
  • cukrzyca,
  • padaczka,
  • niedrożność jelit.

Łysienie na pyszczku, nosku i uszach (czasami i na całym ciele) może świadczyć o grzybicy, ale gołe placki na ciele mogą powstać też z innego powodu. Stres może powodować, że szynszyla będzie cierpieć na samowygryzanie sierści (może również sama wypadać).

Zwróć uwagę na to, czy w kuwecie lub w klatce nie pojawia się zbyt mało odchodów. Możliwe, że szynszyla cierpi na niedrożność jelit. Czasami za zaparciami stoi mała ilość wody i brak ruchu, ale też zalegające w żołądku futro. Zabrudzony paśnik z siankiem lub brudne poidełko z wodą mogą być przyczyną biegunki.

Katar może wydawać się niegroźny, w rzeczywistości jednak może to być nieżyt nosa i nie wolno tego zbagatelizować. Szynszyla może złapać tę dolegliwość, jeżeli jej klatka stoi w wilgotnym miejscu i narażona jest na przeciągi. Z kolei wydzielina z oczu może świadczyć zarówno o zapaleniu płuc, jak i o przerastających korzeniach zębów. Nieprawidłowo ścierane siekacze mogą sprawić, że szynszyla będzie mieć problem z jedzeniem i zacznie chudnąć.

Niepokojące objawy to:

  • ślinienie się,
  • wydzielina z oczu,
  • biegunka,
  • brak odchodów,
  • gołe placki na ciele (wszelkie zmiany skórne),
  • drapanie się,
  • brak apetytu,
  • osowiałość,
  • drgawki (lub paraliż),
  • utrata wagi,
  • brak pragnienia (lub wzmożone pragnienie).

Szynszyla nie może przebywać w miejscu, w którym narażana jest na przeciągi, wilgoć, nagłe zmiany temperatury oraz hałas. Należy również zwrócić uwagę na to, żeby w klatce było czysto, a szynszyla miała basen z piaskiem do pielęgnacji futerka. Zła dieta również może być przyczyną chorób. Jeśli planujesz zakup tego zwierzątka, sprawdź także ten artykuł o cenach szynszyli.

Co jedzą szynszyle?

To zwierzęta roślinożerne. Głównie jedzą sianko, dlatego należy zadbać o to, aby było świeże. Szynszyla może nie chcieć jeść sianka zatęchłego lub gumowatego, dlatego trzeba obserwować, czy jedzonko znika. Gdyby tak nie było, należy zmienić sianko.

Dietę szynszyli należy uzupełniać o wysuszone zioła. Gotowe mieszanki można kupić w sklepach zoologicznych. Powinny znajdować się z nich m.in.: hibiskus, mniszek lekarski, nagietek, ziele mięty, melisa, ziele jagody, babka lancetowata, ziele i kwiat malwy, pokrzywa, płatki róż, ziele owsa, płatki słonecznika.

Szynszyl u weterynarza na białym blacie, a także choroby szynszyli, ich objawy i leczenie

Kupowana karma nie powinna zawierać dużo olejów i tłuszczów surowych (jedynie 2-5%) i najlepiej, aby był to ujednolicony granulat. Sporadycznie można podać suszone warzywa i owoce, ale nie powinny być świeże, a wysuszone. Dopuszczalne są m.in.: orzechy, marchew, rodzynki, jabłko, dynia, banany, seler. Żeby szynszyla mogła ścierać ząbki, powinno się jej dawać gałązki. Mogą to być np.: jabłoń, wiąz, lipa, topola, jeżyna, orzech laskowy, brzoza, morwa, wiąz, głóg, leszczyna, winorośl.

Co warto wiedzieć o szynszylach?

Cena szynszyla jest różna. Niekiedy może kosztować 50 – 70 zł, ale zazwyczaj jest to kwestia 100 – 150 zł. Odmiany, które są rzadsze, mogą być droższe (ok. 300 – 400 zł). Niższej ceny możemy spodziewać się w sklepie zoologicznym, a wyższej w hodowlach domowych.

„Szynszyl” nie jest poprawnym określeniem, ponieważ w języku polskim nazwa tych gryzoni jest w formie żeńskiej, stąd „szynszyla”. Istnieją dwie odmiany: szynszyla mała (Chinchilla lanigera) i szynszyla krótkoogonowa (Chinchilla chinchilla). Mogą mieć różne umaszczenia (np. standard, czarny aksamitny, czarna perła, beż Towera, ebony, pink white, biała Wilsona, fioletowa).

Są to stworzonka aktywne w nocy. W ciągu dnia lepiej im nie przeszkadzać. Nie jest wskazane, aby cały czas trzymać je wyłącznie w klatkach. Potrzebują ruchu, więc warto zadbać o większą przestrzeń, ale ogrodzoną. Jeżeli chcesz wypuszczać szynszyle z klatki na cały pokój, lepiej zabezpiecz wszelkie kable, bo w przeciwnym razie istnieje wysokie prawdopodobieństwo, że je poprzegryza. To bystre stworzonka, można nauczyć je sztuczek, ale nie każdy osobnik będzie równie chętny do nauki. Potrzebują kontaktu z człowiekiem, źle znoszą długie godziny w samotności.

Jeżeli zauważysz katar, wydzielinę z oczu, biegunkę, gołe placki na ciele czy jeszcze inne objawy, nie czekaj i zabierz szynszyle do weterynarza. Skutki zignorowania tego nie będą przyjemne, nie mówiąc o cierpieniach i męczarniach tego małego stworzonka. Należy pamiętać, że niezależnie od tego, na jaką chorobę będzie cierpieć gryzoń, nie wolno leczyć szynszyli na własną rękę!

Czy ten artykuł był dla Ciebie pomocny?
Oceń
Dla 96,8% czytelników artykuł okazał się być pomocny