Duży kociak – charakterystyka rasy maine coon

Skąd się wzięły majkuny?

W Ameryce rasa została oficjalnie uznana dopiero w 1976 roku, a w Europie miało to miejsce w 1983 roku. Majkuny powstały naturalnie w Ameryce Północnej. Nie można jego stwierdzić na pewno, jak wyglądały początki rasy. Za to krążą wokół niej legendy.

Najpopularniejsza mówi, że koty te powstały w wyniku krzyżówki kota z… szopem praczem! Dopatrywano się podobieństwa w postaci puszystego ogona i zamiłowania do wody. „Coon” miało pochodzić od „raccoon”. Faktem jest, że maine coon uwielbiają kopać w wodzie (co przypomina zachowanie szopa pracza) podczas jej picia, ale z genetycznego punktu widzenia nie jest to możliwe. Genetycy obalili tę legendę.

Potomkowie maine coonów miały trafić do Ameryki za sprawą kapitana Coona, który zabrał je ze sobą w podróż. Jednak do portów przypływało wiele statków z kotami na pokładzie i nie sposób stwierdzić, które z nich połączyły się z tymi już żyjącymi na kontynencie i zapoczątkowały rasę.

Charakter maine coon – jakie są koty tej rasy?

Jest to niezwykle przyjacielski kot. Pomimo swoich gabarytów, ma łagodny charakter. Majkun jest towarzyski i czuły. Lubi jednak dominować w domowym zwierzęcym stadzie. Będzie próbował podporządkować sobie inne koty, psy czy króliki.

Majkun lubi towarzyszyć człowiekowi. Chodzi za nim z pokoju do pokoju i obserwuje, co ten robi. Bardzo często angażuje się w te czynności. Wskakuje pod pościel w czasie ścielenie, a podczas kąpieli wkłada łapy lub nawet sam wchodzi do wanny. Majkuny potrzebują, aby człowiek zwracał na nie uwagę i się z nimi bawił. Zaniedbane w tej kwestii mogą stać się osowiałe oraz niszczyć różne rzeczy (np. przegryzać cieńsze kable). Podczas wizyt gości lubią być w centrum uwagi.

Domowe majkuny nie skaczą wysoko. Nie zdają sobie sprawy z tego, że mogą. Nie pogardzą jednak drapakiem. Dobrze sprawdza się taki o średniej wysokości z szerokimi siedziskami. Majkun może przez długi czas nie opuszczać tego miejsca, gdy je polubi. Jeśli szukasz więcej porad, sprawdź także ten artykuł o hodowlach maine coon w Polsce.

Szary, niebieski czy srebrny – jak wygląda majkun?

Ten duży kot może mieć kilka umaszczeń. MCO to zapis w kodzie EMS rasy maine coon według standardu FIFe. Z niedopuszczalnych kolorów jest tylko: czekoladowy, liliowy, płowy oraz cynamonowy. Nie może mieć również maści z oznaczeniami typu syjamskiego (tzw. colorpoint).

Maine coon może mieć futro:

  • jednolite – biały, czarny, niebieski (nie jest to kolor szary), kremowy oraz rudy maine coon,
  • dwubarwne z białym – van, arlekin, bicolour, z nieokreśloną ilością białego,
  • szylkretowe – trójkolorowe (tylko kotki),
  • pręgowane – klasycznie pręgowany, tygrysio pręgowany, cętkowany, ticked,
  • srebrne, dymne, złote.

Polecane akcesoria dla kotów - sprawdź je!

Są to bez wątpienia największe domowe koty. Majkun często określany nie jest jako duży, ale wręcz olbrzymi. Waga kocura może osiągnąć od 7 do 10 kg. Kotki są mniejsze. Ich waga wynosi od 5 do 8 kg. Choć zdarzają się osobniki mniejsze i większe. Mały majkun osiąga wagę ok. 4 kg, a czasami 6-miesięczny kociak waży już 5 kg i ostatecznie dobija aż do 12 kg. Ten kot długo się rozwija. Staje dorosły dopiero po upływie 3-4 lat.

Majkuny mają długą sierść. Ich włos okrywowy jest wyraźnie dłuższy na szyi (tworzy kryzę), brzuchu, bokach ciała, grzebiecie i zadku (tworzy portki), a krótszy na głowie oraz kończynach i łapach. Ucho jest mocno owłosione. Do charakterystycznych cech wyglądu maine coona można zaliczyć: rysie pędzelki na uszach, mocną brodę, puszysty i długi ogon (co najmniej długości samego kota) oraz potężne łapy mocno owłosione na spodzie między palcami. Włos okrywowy jest miękki. Podszerstek jest dobrze wykształcony. Sierść maine coona sprawia wrażenie, jakby spływa po ciele.

Choroby i pielęgnacja kotów rasy maine coon

Majkuny nie są rasą kotów wolną od wad genetycznych. Zdarza się, że te koty chorują na kardiomiopatię przerostową (HCM). Koty i kotki, która są hodowlane, muszą przejść badanie pod kątem tej przypadłości. Osobniki z wynikiem HCM/HCM nie mogą się rozmnażać. Choć nie przesądza to o chorobie, to jednak istnieje wysokie prawdopodobieństwo, że w którymś momencie się rozwinie. Wtedy kot może przeżyć ok. 3 lata, wszystko jednak zależy od organizmu kota, prawidłowego leczenia (i ciągłych kontroli weterynaryjnych) oraz postępu choroby. Koty, które miały wynik n/HCM mogą być rozmnażane pod warunkiem, że mają naprawdę ciekawe cechy. Drugi kot musi być wtedy n/n (połączenie dwóch n/HCM jest ryzykowane, ponieważ kocięta po nich mogą mieć wynik HCM/HCM). Z innych chorób, jakie dotykają majkuny, to policystowatość nerek, a na starość problemu ze stawami. U niektórych kocurów przetłuszcza się ogon.

Jednak makujny żyją długo, bo jest to średnio 13-18 lat. Aby kociak tyle przeżył, trzeba o niego dbać i pamiętać o regularnych wizytach u weterynarza (szczepienia, odrobaczenie oraz badanie krwi). Należy również sprawdzać uszy, zęby i przycinać pazurki. Majkuny można oswoić z wodą, aby wykąpać je od czasu do czasu (ze względu na długie włosy na portach, zdarzają się małe wpadki i wtedy trzeba pomóc kotu i umyć go). Warto stosować również specjalny puder dla kotów, aby majkun był jeszcze piękniejszy. Pomaga to również na przetłuszczającą się sierść koło uszu.

Kot rasy maine coon na czarnym tle, czyli tak zwany majkun i jego charakter oraz usposobienie

Długa sierść maine coona nie jest problematyczna. Należy jedynie co kilka dni dobrze wyczesać kota. Niektóre osobniki mają większą tendencję do kołtunów, więc trzeba obserwować, czy zabiegu nie należy wykonywać częściej. W okresie linienia jest to bardzo istotne. Codzienne wyczesywanie pomaga w pozbyciu się luźnych włosów, które w przeciwnym razie trafią do żołądka kota. Może wtedy dojść do zakłaczenia. Sfilcowane kule włosów mogą zapchać przewód pokarmowy kota i doprowadzić do jego śmierci. Warto zapobiegać temu i wyczesywać go oraz raz w tygodniu podawać mu łyżeczkę smalcu z gęsi lub kaczki. Zamiast smalcu można podawać siemię lniane (kleik) do karmy.

Hodowla maine coon – cena, informacje, opinie

Hodowla a pseudohodowla – czym się różnią?

Największą różnicą jest podejście do zwierząt. W hodowlach dba się o ich zdrowie i prawidłowy rozwój. W pseudohodowlach ważna jest ich liczba, aby móc szybko się wzbogacić. Są ze sobą kojarzone osobniki blisko spokrewnione, nierzadko też chore. Takie miejsca często nie są zrzeszone w żadnej ogólnoświatowej organizacji (w Polsce działają trzy: FIFe, WCF oraz TICA), ponieważ wiąże się to z przymusem przestrzegania przepisów mających na celu dobro kotów.

Przeglądając ogłoszenia (najczęściej na portalu ogłoszeniowym olx.pl, hodowle należące do najpopularniejszej organizacji FIFe nie mogą wystawiać kotów na allegro.pl), w oczy rzucają się zdjęcia. Ważniejszy jest opis. Zdjęcia pomagają we wstępnej ocenie, jak wygląda kot – czy jest zadbany, czy nie. W opisie są informacje o miocie lub konkretnym kocie (data urodzenia, rodzice, badania etc.) oraz często o samej hodowli (duży lub mały dorobek hodowlany – ile lat na rynku, koniecznie nazwa i jakie stowarzyszenie).

Kociak powinien być dwa razy odrobaczony i dwa razy zaszczepiony oraz mieć wszczepiony CHIP w momencie trafienia do nowego domu. Musi mieć ukończone 12 tygodni. Wszystkie rasowe koty otrzymują rodowód. Mogą odbiegać od wzorca rasy (za duży rozstawić między uszami, za mały pyszczek, niepożądane umaszczenie etc.), ale jeżeli rodzice byli rasowi, to kociak również jest. Hodowca, który zna się na rasie, nie rozmnaża dalej tego kociaka, a sprzedaje go „na kolanko”.

Ile kosztują rasowe kocięta?

Rasowe kotki przeważnie kosztują od 1500 do 3000 zł. Kociak przeznaczony do dalszej hodowli jest droższy. Jest to już koszt z rzędu 3500-6500 zł. Cena zależy od jego wyglądu, genów (rodzice i ich osiągnięcia na kocich wystawach) oraz prestiżu hodowli. Jeżeli w ogłoszeniu podane jest, że cena za rasowe kocięta wynosi ok. 500 zł, jest to ogłoszenie z pseudohodowli i należy je omijać. Choć zakup tańszego kociaka kusi, to jednak jego leczenie będzie bardzo kosztowne. Kupując z pseudohodowli, pomaga się im dalej rozwijać i robi miejsce na kolejne chore koty.

Zdarzają się pojedyncze sytuacje, kiedy hodowca oddaje kota bezpłatnie. Dzieje się tak w przypadku, gdy do jego hodowli wraca kot, który został już sprzedany. Właściciel mógł go oddać z jakiegoś powodu (wyjazd za granicę, dziecko, alergia), ale mógł też zostać zabrany, gdy hodowca odkrył, że zwierzak jest źle traktowany. Dorosły kot nie jest tak chętnie kupowany jak mały (młody), dlatego hodowca oddaje go za darmo. Często nie może sobie pozwolić, aby został w hodowli i chce znaleźć dla niego dobry dom.

Przed zakupem kociaka można przeczytać opinie o hodowli. Warto prześledzić poprzednie mioty oraz sprawdzić fanpage na Facebooku lub stronę. Trzeba jednak uważać na komentarze innych, ponieważ niektórzy chcą tylko zaszkodzić. Najlepiej weryfikować wszystko na miejscu. Wtedy można sprawdzić, czy kot przebywa w odpowiednich warunkach, czy jest odpowiednio socjalizowany (nie unika ludzi, nie wykazuje oznak złego traktowania jak lękliwość etc.) i ma dobrą kondycję. Podczas spotkania można również wybadać, jaki jest stosunek hodowcy do zwierząt i czy zależy mu na znalezieniu dla kociaków dobrego domu.

Kociak rasy maine coon jest cudownym towarzyszem. Jest to duży misio, który uwielbia kontakt z człowiekiem. Decydując się na niego, na pewno nie będziesz rozczarowany. Zyskasz przyjaciela na długie lata, który będzie towarzyszył ci w domowych czynnościach, tym samym wywołując uśmiech na twoich ustach. Zdecydowanie warto!

Czy ten artykuł był dla Ciebie pomocny?
Oceń
Dla 99,1% czytelników artykuł okazał się być pomocny