Kot olbrzym – charakterystyka rasy maine coon

Duże domowe koty – historia rasy maine coon

Rasa bez wątpienia powstała w Ameryce Północnej. Nie sposób jednak jednoznacznie stwierdzić, jakie były początki tych kotów. Uważana jest za rasę naturalną, w której powstaniu człowiek nie brał udziału.

Rasa maine coon skupia wokół siebie kilka legend. Jedna z nich głosi, że powstały z krzyżówki kota i szopa pracza. Słowo „coon” miało pochodzić od „raccoon”, a pierwszy człon od amerykańskiego stanu Maine. Sugerowano, że szop pracz jest ich potomkiem, ponieważ ma równie puszysty ogon i lubi wodę. Koty maine coon mają bowiem tendencje do kopania w misce z wodą, powodując tym, kilka razy dziennie, małą powódź. Jednak pokrewieństwo z szopem praczem zostało obalone przez genetyków. Inna legenda skupia się na wikingach, którzy rzekomo pierwsi odkryli Amerykę i przywieźli ze sobą norweskie koty leśne. Jeszcze inna głosi, że królowa Maria Antonina planowała zbiec do Maine i przetransportowała na statek swoje kosztowności i koty (persy i angory). Sama nie dotarła na pokład, ale koty miały trafić do Ameryki i skrzyżować się z dzikim kotami na tamtejszych terenach. Znana jest również historia kapitana Coona, który również zabrał w podróż koty. Podobnie jak wiele innych kapitanów.

Maine coon zaczęły być rozpoznawalne nie tylko ze względu na swoją łowność, ale także budowę ciała i przystosowanie się do surowych warunków atmosferycznych. Jednak rasę uznano w USA dopiero w 1976 roku, a 7 lat później w Europie. Choć początkowo nie zbudzały takiego zainteresowania, teraz są znane na całym świecie. A ich cena rośnie.

Czarny, szary, niebieski, pręgowany – jak wygląda maine coon?

Rozmiar tych kotów określa się jako duży. Szacuje się, że dorosły kocur może ważyć od 7 do 10 kg. Kotki są mniejsze. Ich waga wynosi od 5 do 8 kg, choć nie jest to regułą. Zdarzają się osobniki, które są cięższe, jak i lżejsza. Niektóre kotki ważą 3,5 kg, a niektóre kocięta w wieku 6 miesięcy ważą 5 kg. Rasa maine coone zapisała się w Księdze Rekordów Guinnessa w kategoriach takich jak m.in.: największy kot domowy świata (kilka kotów tej rasy osiągnęło wagę 13-14 kg), najdłuższy wąs u kota, kot z najdłuższym ogonem, najdłuższy kot świata. Kot ten (zarówno kocur, jak i kotka) staje się dorosły dopiero po upływie 3-4 lat.

Maine coon ma gęsty włos okrywowy. Jest krótszy na kończynach i łapach oraz głowie, a wyraźnie dłuższy na szyi (kryza), brzuchu, grzbiecie, bokach ciała oraz na zadku (portki). Jest bardzo miękki i wręcz spływa z ciała. Rasa kotów maine coon ma również podszerstek, który jest dobrze wykształcony oraz równie miękki co włos okrywowy. Ucho również jest owłosione. Posiadanie takich ilości włosów miało pomóc tym kotom przetrwać mroźne zimy. Jeśli szukasz więcej inspiracji, sprawdź także zebrane w tym miejscu artykuły o dużych kotach.

Rasa tych kotów ma bardzo dużo umaszczeń futra. Według standardu FIFe (zapis w kodzie EMS rasy maine coon to MCO) wyjątkiem jest kolor: czekoladowy, cynamonowy, liliowy, płowy oraz maść z oznaczeniami typu syjamskiego (colorpoint). Podstawowe barwy futra to: biały, czarny, rudy, kremowy, niebieski (mylony czasem z szarym). Umaszczenie może być jednolite, szylkretowe (tylko kotki), z białym (van, arlekin, bicolour, z nieokreśloną ilością białego), pręgowane tabby (klasycznie pręgowany, tygrysio pręgowany, cętkowany, ticked). Może być srebrny, dymny lub złoty. Maść pręgowana jest najbardziej popularna.

Rudy kot rasy maine coon leżący na podłodze, a także jego charakter i cena

Charakterystyczne cechy maine coona to:

  • rysie pędzelki na uszach,
  • puszysty i długi ogon (długości samego kota),
  • duże łapy mocno owłosione między palcami,
  • mocna broda.

Charakter maine coon – jaki jest kot olbrzym?

Choć jest to kot, który ma duży rozmiar, ma nieprawdopodobnie łagodny charakter. Akceptuje inne koty oraz psy, ale będzie próbować je sobie podporządkować i rządzić w stadzie. Do ludzi jest wyłącznie przyjazny. Uwielbia towarzystwo i to gdy jest w centrum zainteresowania. Stanie się główną atrakcją podczas wizyt gości. Nigdy nie przepuści okazji do pieszczot i zabawy.

Często słyszy się, że maine coony to psy ukryte w ciele kota. Jest w tym nieco prawdy. Co prawda dalej skaczą po meblach jak koty, ale przywiązują się do właściciela. Koty nie lubią zmian, ale te lepiej znoszą przeprowadzkę, ponieważ to nie miejsce jest ich domem, a człowiek. Przy swoim właścicielu są spokojniejsze. Maine coon lubi też towarzyszyć człowiekowi we wszystkim, co ten robi. Jeżeli właściciel przejdzie do drugiego pokoju, on także zaraz się tam zjawi. Musi obserwować, czym zajmuje się człowiek. Często też wtrąca się – podczas ścielenia łóżka wskakuje pod kołdrę, a podczas robienie kolacji siedzi niedaleko lub nawet próbuje wejść do talerza. Aby ten kot był szczęśliwy, trzeba się z nim bawić. Zaniedbany w tej kwestii może robić na złość. Maine coon jest inteligentny, co nie tylko powoduje, że szybko uczy się sztuczek, ale także wie, jak uprzykrzać się człowiekowi. Może zacząć otwierać drzwi przesuwne, przegryzać cieńsze kable, czy głośno miauczeć.

Polecane akcesoria dla psów - sprawdź ceny!

Niektóre koty są nieco cichsze, ale zdarzają się maine coony, które wręcz uwielbiają rozmawiać ze swoim właścicielem. Używają przy tym szerokiej gamy dźwięków. Jeżeli zacznie się reagować w odpowiedni sposób na jego zaczepki, maine coon będzie to wykorzystywać. Może zacząć miauczeć o 3 w nocy, jeżeli zauważy, że wtedy właściciel daje mu jeść, aby tylko ten nie zbudził reszty domowników. Wystarczy mu raz pokazać, że może tak wymuszać, a będzie tak robił przez cały czas. Oduczenie go tego będzie już znacznie trudniejsze, ale nie niemożliwe.

Warto zapewnić mu solidny drapak, nie musi być bardzo wysoki. Zwykle maine coon nie wspina się na szafki, ponieważ sam nie jest świadomy tego, że potrafi tak wysoko skakać. Lubi jednak obserwować właściciela z wyżej położonych miejsc, dlatego drapak średniej wielkości z szerokimi miejscami do leżenia będzie się dobrze spisywał. Wybierając drzewko do drapania, trzeba brać pod uwagę, że nie jest to mały kot.

Choroby i pielęgnacja kotów rasy maine coon

Długość życia tych kotów szacowana jest na 13-18 lat. Wszystko zależy od indywidualnego organizmu kota. Zdarza się, że koty tej rasy mają wady genetyczne. Najczęstszą jest kardiomiopatia przerostowa (HCM). Hodowlane koty i kotki muszą być pod tym kątem wcześniej przebadane. Nie można rozmnażać ze sobą osobników, których wynik wynosi HCM/HCM (istnieje wysokie prawdopodobieństwo, że kot zachoruje), a także łączyć dwóch kotów, które mają n/HCM (może, ale wcale nie musi zachorować). Tylko koty z wynikiem n/n mogą się krzyżować z kotami n/HCM, pod warunkiem, że kot ten ma wyjątkowo interesujące cechy. W ten sposób istnieje szansa, że mutacja nie zostanie przekazana dalej. Z innych chorób, na jakie może cierpieć rasa maine coon, to policystowatość nerek oraz problemy ze stawami. Zdarza się również, że włosy na ogonie kota się przetłuszczają (częściej dotyka to kocurów).

Choć maine coon ma długą sierść, pielęgnacja tego kota nie jest problematyczna. Wystarczy wyczesywać go co kilka dni. Warto przyzwyczaić kota do różnych zabiegów pielęgnacyjnych, gdy jest jeszcze mały. Oswojony i zaznajomiony z tymi czynnościami, nie będzie robił żadnych problemów (zwłaszcza gdy później będzie czekał na niego przysmak). Trzeba tylko uważać na ogon. Wyrwane tam włosy bardzo wolno odrastają, dlatego nie należy czesać tam zbyt mocno. W okrasie linienia warto wyczesywać kotka częściej. Nie tylko sprawia to, że kot wygląda wtedy iście po królewsku, jego sierść lśni i jest mięciutka w dotyku, ale także pomaga zapobiec zakłaczeniu kota. Jest to niezmiernie ważne, ponieważ w przypadku, gdy włosy zbiją się w filcowane kule, może dojść do zaczopowania kota i jego śmierci.

Kot rasy maine coon w pokoju w domu, a także jego charakter i cena

Regularnie należy sprawdzać uszy, zęby i przycinać pazurki. Jeżeli oswoi się kota z wodą, można od czasu do czasu go wykąpać i użyć specjalnego pudru dla kotów. Z racji tego, że maine coon ma długą sierść, czasami może się wybrudzić i sam nie da rady się wyczyścić, dlatego kontakt kota z wodą jest dobrym pomysłem. W celu uniknięcia ewentualnych wpadek można nieco przyciąć włosy pod ogonem (wewnętrzne portki).

Hodowla rasowych kotów – cena, opis, opinie

Cena maine coon – ile kosztują rasowe kocięta?

Decydując się na rasowego kota, trzeba liczyć się z tym, że taki kot nieco kosztuje. Im renoma hodowli jest większa, tym cena rośnie. Jeżeli rodzice kociaka mieli znaczące osiągniecia na kocich wystawach, tym koszt również jest większy. Cena zależy również od samego kota – im bardziej wpasowuje się we wzorzec rasy, tym więcej kosztuje. Jednak nawet kociak, który ma różne odchylenia od normy (zbyt mała głowa, nieprawidłowe umaszczenie, zbyt długie łapy, za duże uszy etc.), otrzymuje rodowód. Jest to wymóg konieczny. Wszystkie rasowe koty mają rodowód.

Przeważnie cena za rasowe koty nie powinna być niższa niż 1500 zł. Jeżeli kot jest przeznaczony do dalszej hodowli, może kosztować nawet 6500 zł, choć zwykle cena mieści się w graniach 3500 – 5000 zł. Koszt za kociaka „na kolanko” (czyli wykastrowanego) to kwestia bardziej 1500 zł do 3000 zł. Hodowcy, którzy zaczynają, mogą sprzedawać taniej (ok. 1800 zł), ale potem cena rośnie z każdym kolejnym miotem.

Cena jest adekwatna do czasu, wysiłku i pieniędzy, jakie hodowca wkłada w prowadzenie hodowli. Przede wszystkim musi znać się na kotach i danej rasie, orientować się w kocich chorobach oraz ich żywieniu. Domowe koty potrzebują ciągłego towarzystwa człowieka, więc hodowca odpowiada również za socjalizację maluchów. Mały kot szybko się orientuje, jak powinien się zachowywać i wynosi to z hodowli. Do tego powinien być przyzwyczajony do każdego rodzaju jedzenia: karmy mokrej, suchej oraz surowego mięsa. Hodowca musi znać się na dawkowaniu posiłków i podawaniu wyłącznie dobrej lub wysokiej jakości karmy.

Co warto wiedzieć o hodowli kotów?

Charakter kota kształci się, gdy ten jest mały. Jeżeli jest źle traktowany w hodowli, w nowym domu może sprawiać problemy m.in.: nie będzie załatwiał się w kuwecie, będzie agresywny lub osowiały. Zbyt niska cena powinna dać do myślenia. Skoro hodowca odpowiada za właściwą dietę, szczepienia, badania, CHIPy, rodowody etc., a do tego poświęca swój czas, to co oznacza mała kwota? Ogłoszenia, w których zwierzaki kosztują po 500 zł, sugerują, że pewne rzeczy zostały pominięte. Dzieje się tak w pseudohodowlach, w których nie patrzą na koty, a jedynie na łatwy zysk.

Zdarza się, że kociak jest oddawany za darmo, jednak dzieje się tak tylko wtedy, gdy hodowca z jakiegoś powodu ponownie ma w swojej hodowli kota, którego już kiedyś sprzedał. Jego poprzedni właściciel mógł go oddać lub kot mógł zostać zabrany przez hodowcę, gdy ten odkrył, że zwierzak jest przetrzymywany w złych warunkach itd. Odpowiedzialny hodowca dąży wtedy do znalezienia domu dla kota. Raczej nie jest już mały (choć akurat maine coon rozwijają się długo) i mniej osób decyduje się na takiego kota. Choć rasowe koty mają pewien wzorzec zachowań i określony charakter, to każda rasa, która będzie źle traktowana, będzie od tego odbiegać. A na nowo wychować kota nie jest tak łatwo. Stąd też darmowe adopcje.

Niech nie zwiodą cię ładne zdjęcia, na których kot wygląda na zdrowego. Galeria zdjęć może tylko pomóc wstępnie zweryfikować, czy zwierzak nie wygląda źle oraz, czy same zdjęcia były zrobione w czystych warunkach (to wcale nie oznacza, że kot jest w takich chowany!). Ważniejszy jest opis. Powinna tam być nazwa hodowli oraz powinno być podane miejsce, w którym hodowla jest zrzeszona. W Polsce ważne są trzy organizacje felinologiczne: FIFe, WCF i TICE, z czego pierwsza z nich jest najważniejsza. Jej polskim członkiem jest Polska Federacja Felinologiczna Felis Polonia (FPL). Hodowla powinna należeć do stowarzyszenia lub klubu rasy, który jest częścią któreś z tych organizacji. Poza tym w opisie powinny znajdować się informacje na temat kociaka lub miotu, rodziców oraz samej hodowli (jej dorobku etc.). Warto wejść na stronę lub fanpage na Facebooku i prześledzić wcześniejsze mioty.

Koty, których waga jest duża, często mają problemy z cukrzycą. Nie warto utuczać maine coona, aby był on jak największy, wymawiając się tym, że jest to rasa kotów, które są duże. Najważniejsze jest zdrowie zwierzaka, a nie jego rozmiar i to, czy wygląda na olbrzyma. Dlatego należy pamiętać o regularnych wizytach u weterynarza i dobrej diecie. Maine coon jest to rasa kota, który ma cudowny charakter. Decydując się na niego, na pewno nie będziesz zawiedziony!

Czy ten artykuł był dla Ciebie pomocny?
Oceń
Dla 95,0% czytelników artykuł okazał się być pomocny