Charakterystyka rasy – domowy kot bengalski

Biały, czarny, szary czy srebrny – jakie umaszczenie ma kot bengalski?

Rasa została stworzona przez człowieka. Zapoczątkował ją kot domowy i dziki kot bengalski (zwany też kotem lamparcim). W ten sposób powstał mały lampart – ma zbliżoną wielkość do kota domowego, ale zachował smukłość, długie nogi i błony między palcami dzikiego przodka.

Domowy kot bengalski nie jest ani mały, ani duży – jest średni. Niektóre kocury są większe i potrafią osiągnąć wagę ok. 10 kg. Zazwyczaj jednak samce nie przekraczają 8 kg, a kotki ważą 3-5 kg. Jego wysokość w kłębie wynosi przeważnie od 35 do 40 cm.

Dopuszczalne umaszczenia tego kota przez organizację FIFe to:

  • brązowy (czarny) pręgowany (marmurkowy),
  • sepiowy pręgowany (seal sepia/seal mink; marmurkowy),
  • śnieżny pręgowany (marmurkowy),
  • brązowy (czarny) cętkowany,
  • sepiowy cętkowany (seal sepia/seal mink),
  • śnieżny cętkowany.

Najczęściej spotykane umaszczenie bengala jest brązowe (m.in. jasnobrązowy, jasnoczekoladowy, pomarańczowy). Kot bengalski śnieżny nie jest to końca biały, a kremowy (kość słoniowa). FIFe nie uznaje, aby domowy kot bengalski był szary, srebrny (silver), węglowy/czarny (charocaol/black) i niebieski (blue). W zależności od odmiany ogon ma czarny lub ciemnobrązowy koniec, a brzuszek prawie biały (jasny, kremowy). Wady dyskwalifikując to m.in.: brak cętek na brzuchu i niewłaściwy kolor poduszek łap.

Kot bengalski może mieć pręgi (umaszczenie marmurkowe), cętki i rozetki. Kolor podstawowy a wzór na futrze muszą być od siebie wyraźnie oddzielone (mocny kontrast). U bengala marmurkowego widać pasma i plamy, które przypominają wzór na marmurze. Cętki ułożone są horyzontalnie lub rozrzucone losowo. Rozetki wyglądają jak nieco rozmazane cętki z jaśniejszym wypełnieniem (są dwukolorowe). Mogą mieć kształty takie jak: odciski łap (paw prints), kręgi (mogą być nierówne) lub groty (otwarte z jednej strony i spiczasto zakończone).

Sierść kota bengalskiego jest miękka w dotyku (jedwabista) i bardzo gęsta. Jego włos okrywowy jest krótki do średniej długości. Ma mało podszerstka. Charakterystyczną cechą futra bengala jest tzw. glitter – sierść połyskuje w promieniach słońca i wygląda, jakby była posypana złotem.

Kot bengalski jest bardzo łatwy w pielęgnacji. Wystarczy wyczesywać go raz na tydzień. Nie trzeba robić tego częściej, bo jego sierść może ulec zniszczeniu. Kąpie się go tylko w miarę potrzeby, stosując odpowiedni szampon dla kotów. Regularnie należy sprawdzać uszy, zęby, oczy i zęby. Jeśli szukasz więcej inspiracji, sprawdź także zebrane w tym miejscu artykuły o rasach kotów.

Jaki charakter ma ten bengalski kot?

Domowy kot bengalski ma duży temperament. Jest towarzyski, ale raczej możesz zapomnieć o ściskaniu i trzymaniu go na kolanach. Bengal i owszem, praktycznie zawsze jest obok swojego opiekuna, ale nigdy na rękach. Do obcych podchodzi z dystansem. Zwłaszcza jeśli ktoś wejdzie na jego terytorium, możesz spodziewać się tego, że zacznie warczeć. Potrzebuje czasu, aby zaakceptować kogoś nowego. Nie lubi zmian.

Koty tej rasy są niezwykle żywiołowe i czasami ciężko za nimi nadążyć. Bengal będzie się wspinał po wszystkim, co się da, więc przydałyby się wysokie drapaki. Jest bardzo ciekawski i często można go znaleźć w niespodziewanych miejscach (np. w zmywarce). Kot bengalski kocha zabawę i nigdy nie odmówi wspólnych psot. Jest inteligentny, więc można nauczyć go sztuczek. Będzie przybiegał wołany po imieniu. Dużo gada (posiada duży wachlarz dźwięków).

Ten mały lampart jest bardzo czuły. Nie ma w nim agresji. Przywiązuje się do właściciela i jest jego wiernym towarzyszem. Dawniej niektóre osobniki przejawiały nieufność wobec ludzi i były dominujące, ale teraz domowy kot bengalski jest kotkiem łagodnym i przyjacielskim. Zazwyczaj nie wszczyna bójek i akceptuje inne koty oraz psy, które wychowują się razem z nim.

Co je domowy kot bengalski?

Te stworzenia są mięsożerne, dlatego zboże nie jest wskazane w ich diecie, podobnie jak cukry. Koty można karmić na kilka sposobów. Polecana przez wielu hodowców jest dieta BARF, która polega na podawaniu zwierzęciu surowego mięsa i odpowiednio dobranych suplementów (witaminy, minerały). Jednak zanim zdecydujesz się na taki model żywienia, musisz zdobyć odpowiednią wiedzę w tym zakresie. Zbyt mało lub za dużo pewnych składników może przyczynić się do złego stanu zdrowia kota.

Jeśli nie czujesz się pewnie w diecie BARF lub po prostu nie chce podawać kotu takiego jedzenia, może zdecydować się na mokrą karmę. Nazywa się ją również karmą podstawową, wysokomięsną i bytową. Może stanowić podstawę diety twojego kota, ponieważ jest wilgotna (jednocześnie nawadnia organizm) i zawiera wszystkie niezbędne witaminy i minerały, a także taurynę. Trzeba tylko wybrać taką karmę, która ma w swoim składzie mięso, a nie mączki lub niepotrzebne wypełniacze. Od czasu do czasu można podawać kotu karmę filetową (uzupełniającą) jako smaczny przysmak.

Inną opcją jest karma sucha, ale nie jest polecana przez wszystkich. Kiedy domowy kot je tylko suchą karmę, trudniej jest kontrolować ilość płynów, jaką przyjmuje, ponieważ ten rodzaj pożywienia zawiera bardzo mało wody. Jeśli organizm kota będzie odwodniony, może dojść do uszkodzenia nerek. Suchą karmę należy przechowywać w szczelnym plastikowym pojemniku, bo w przeciwnym razie tłuszcz szybko się utleni i karma nie będzie mieć smaku.

Kot ma mały żołądek, dlatego mniejsze porcje jedzenia należy podawać 3-5 razy w ciągu dnia (w zależności od możliwości). Właściwe dawkowanie karmy powinno znajdować się na etykiecie, ale musisz wziąć pod uwagę także aktywność swojego kota. Stały dostęp do suchej karmy i uzupełnianie miseczki, gdy tylko widać dno, to najszybszy sposób na nadwagę u kota. Jeśli twój kot nie chce pić wody, powodem może być zbyt wąska miska lub zbyt mała odległość od jedzenia.

Legalna hodowla a pseudohodowla – informacje, cena

Bengalski kot - na co zwrócić uwagę przy wyborze hodowli?

Nie każda hodowla kota szkockiego zwisłouchego okaże się legalna, ale nie dotyczy to tylko tego kota, ale każdej rasy. Pseudohodowcy nie prowadzą hodowli z miłości do danej rasy i kotów, ale wyłącznie w celach zarobkowych. Tak naprawdę nie dbają o swoje zwierzęta – żyją w okropnych warunkach i jedzą najtańszą karmę bez żadnych wartości odżywczych. Kotki rozmnażane są przez cały czas, a do tego często kojarzone są osobniki blisko spokrewnione. Chore koty nie są wyłączane z hodowli. Zwierzaki nie są zaszczepione ani odrobaczone, nie mają zrobionych żadnych badań. Rodowód wygląda, jakby był pisany na kolanie (przeważnie są w nim luki lub wypisani są tylko rodzice kociaka). To wszystko razem sprawia, że kocięta z pseudohodowli prawie zawsze są chore. A późniejsze leczenie takiego kota to nie jest mały koszt.

Hodowcy zamieszczają ogłoszenia na portalach ogłoszeniowych (np. olx.pl). Ładne zdjęcia przykuwają wzrok, ale nie warto sugerować się tylko nimi. Tak naprawdę hodowca mógł przenieść kociaki w czyste miejsce i tam wykonać zdjęcia pod odpowiednim kątem, tak aby nie było widać, że zwierzak jest chudy lub coś mu dolega. Możesz to zweryfikować dopiero podczas spotkania z hodowcą.

Rasowy kot bengalski na białym tle, a także charakter, wychowanie i cena

Zwróć uwagę na nagłówek. Jeśli znajdziesz tam informacje, że koty są w połowie bengalem albo są w typie kota bengalskiego, możesz być pewien, że to nie są rasowe kotki. Nie będzie nim także kot o unikatowym umaszczeniu (np. szary lub srebrny bengal w hodowli przynależącej do FIFe), ponieważ oznacza to, że hodowca nie zna wzorca rasy i rozmnaża rasowe koty z dachowcami.

Po nagłówku przychodzi czas na opis. Jest to najważniejsza część ogłoszenia. Opis powinien zawierać informacje o wystawionym na sprzedać kociaku (data urodzenia, umaszczenie, charakter, rodzice, badania etc.), ale też o hodowli. Legalna hodowla przynależy do właściwej organizacji felinologicznej, która jest częścią międzynarodowej federacji World Cat Congress (WCC). W naszym kraju działają trzy: FIFe (w tym FPL), WCF i TICA.

Kociak, który zostaje wydany do nowego domu, nie może być zbyt mały. Musi mieć skończone 12 tygodni. Niektórzy hodowcy przetrzymują kociaki dłużej o 2-4 tygodnie, aby poddać je zabiegowi kastracji. Obowiązkowo kotek musi zostać dwa razy odrobaczony i dwa razy zaszczepiony, a także mieć wszczepiony pod skórę CHIP. Wymogiem koniecznym jest otrzymanie rodowodu zwierzaka.

Jaka jest cena za rasowe kotki?

Kot bengalski najczęściej sprzedawany jest za 3000 – 3500 zł, ale zdarzają się oferty tańsze (2500 zł) i droższe (6000 zł). Kot syjamski długowłosy został uznany jako odrębna rasa i już nie jest nazywany syjamem, a tylko kotem balijskim. Jego cena to zazwyczaj 3000 zł.

Ostateczna cena zależy od tego, w jakim stopniu kociak wpasowuje się we wzorzec rasy i czyje geny przekazuje (np. wybitnego kota, który już odszedł). Znaczenie ma to, czy jego rodzice mieli wysokie osiągnięcia na kocich wystawach. Istotna jest renoma hodowli (początkujący hodowca może sprzedać pierwszy miot taniej). Droższe są trudno dostępne rasy kotów, które trzeba ściągać zza granicy.

Rasowe koty nie kosztują poniżej 1500 zł. Zdarzają się tylko pojedyncze sytuacje, w których kwota ok. 1000 zł za kota jest zrozumiała. Dotyczy to np. kilkuletnich kotów, które zostały wyłączone z hodowli (np. kotka urodziła cztery razy i hodowca nie chce jej dalej rozmnażać). Nieco taniej może być sprzedany kotek, który ewidentnie nie wpasowuje się we wzorzec rasy.

Jednak większość ofert (zwłaszcza tych za ok. 500 zł) jest wystawiana przez pseudohodowców. Nie oznacza to, że ci „hodowcy” nie sprzedają kotów drożej, bo i tak się zdarza. Dlatego trzeba przyjrzeć się nie tylko cenie czy zdjęciom, ale całemu ogłoszeniu.

Wielkość tego kota nie stanowi problemu, ale jego duży temperament już tak. Ten domowy kot jest bardzo aktywny i ciekawski. Może mieć wiele miejsce, które może drapać (drapaki, maty), ale warto nastawić się na czarny scenariusz i to, że większość mebli zostanie zniszczona przez tego kota. Jeśli masz ogród, możesz pokusić się na wolierę. Gdy bengal jest mały, można przyzwyczaić go do chodzenia na szelkach i wychodzić z nim na spacery. Pamiętaj o tym, aby zwracać uwagę na to, co je twój kot. Pełnowartościowa karma pozwoli mu prawidłowo się rozwijać, a regularne badania pomogą kontrolować jego stan zdrowia.

Czy ten artykuł był dla Ciebie pomocny?
Oceń
Dla 0,0% czytelników artykuł okazał się być pomocny