Krótkowłosy kot brytyjski

Kot belgijski a kot brytyjski

Brytyjczyk, jak sama nazwa wskazuje, jest to kot angielski. Skąd więc ta błędna nazwa? Możliwe, że określenie „kot belgijski” jest wynikiem zwykłego nieporozumienia. Aby ta rasa kotów przetrwała po II wojnie światowej, hodowcy byli zmuszeni do skrzyżowania ze sobą różnych kotów. W przetrwaniu pomogły: persy, koty burmskie, rosyjskie niebieskie oraz kartuskie. Nie tylko sprawiły, że rasa się uchowała, ale również udoskonaliła.

Jak to wszystko się zaczęło? Legenda głosi, że kot brytyjski przywędrował z Rzymianami, towarzysząc im podczas podbojów i pilnując zapasów pożywienia przed szkodnikami. Inna teoria, bardziej prawdopodobna, zakłada, że krótkowłosy kot brytyjski wywodzi się z domowych kotów już będących w Wielkiej Brytanii.

W 1871 roku wielki miłośnik kotów i malarz zwierząt Harrison Weir zorganizował w Londynie pierwszą wystawę kotów. Choć kot brytyjski pojawił się na tej wystawie, oficjalnie uznana go za odrębną rasę dopiero w 1929 roku. Dzisiaj jest to jedna z najbardziej rozpoznawalnych ras kotów. Jeśli rozważasz zakup kota tej rasy, sprawdź koniecznie ten artykuł o liliowym kocie brytyjskim.

Jak wygląda kot brytyjski? Wygląd kotów brytyjskich

Koty brytyjskie są duże. Kocur może osiągnąć wagę nawet 8 kg, z kolei dla kotki przewidziane jest maksymalnie 5 kg. Kot brytyjski jest największym kotem wśród ras krótkowłosych. Jego sierść jest krótka, gęsta i miękka. Do tego istnieje około 150 umaszczeń tego kota.

Liczne krzyżówki ras spowodowały, że kot brytyjski występuje w odmianie jednobarwnej jako. Rozróżniamy następujące koty brytyjskie:

  • niebieski,
  • liliowy,
  • biały,
  • kremowy,
  • czarny,
  • czekoladowy,
  • rudy.

Ten angielski kot ma także ubarwienie dwubarwne, które rozróżnia się ze względu na ilość białego koloru względem innego. Te odmiany nazywa się:

  • arlekin – biały kolor obejmuje znaczną część ciała kota.
  • van – biały kolor pokrywa praktycznie całe ciało, inna barwa występuje tylko w kilku miejscach i jest go mało.
  • bicolour – zarówno biały, jak i inny kolor są rozłożone na ciele kota po połowie.

Polecane akcesoria dla kotów - sprawdź je!

Tylko kotki mogą być trzykolorowe (szylkretowe). Za to, niezależnie od płci, występują jeszcze odmiany takie jak:

  • dymny,
  • srebrzysty,
  • złocisty.

Wśród wariantów umaszczenia najpopularniej są:

  • colorpoint – w tym przypadku pyszczek, uszy, łapy i ogon są ciemniejszej barwy niż reszta ciała.
  • tabby – pręgowany, który dzieli się na: klasycznie pręgowany, pręgowany tygrysio, cętkowany.

Oczy kotów brytyjskich są duże i okrągłe, a w zależności od koloru sierści, mogą być:

  • niebieskie,
  • szmaragdowe,
  • złociste/pomarańczowe/miedziane/bursztynowe,
  • dwukolorowe.

Te koty mają szeroką klatkę piersiową i muskularne ciało, a ich łapki są krótkie i zaokrąglone. Okrągła, duża i szeroka głowa z wyraźnie zaznaczonymi policzkami i czołem jest osadzona na krótkiej szyi. Uszy Brytyjczyków są średniej wielkości, zaokrąglone i szeroko rozstawione. Nos jest krótki, szeroki i prosty. Ogon ma 2/3 długości ciała kota, jest gruby u nasady i zaokrąglony na końcu.

Jakie są koty brytyjskie?

Charakter kota brytyjskiego jest niezwykle łagodny. Mały kociak jest nieco bardziej rozbrykany, ale potem się uspokaja. Ten spokojny kot nie lubi narzucać się człowiekowi. Preferuje obserwowanie właściciela z boku. Choć jest to kot, który ma przyjacielski charakter, potrafi pokazać swoje niezadowolenie. Nie jest typem zwierzaka, który lubi być trzymany na rękach i przytulany. Sam musi wykazać inicjatywę i przyjść do człowieka, jeżeli zapragnie czułości. Mimo że nie lubi ściskania, ale za to uwielbia głaskanie.

Ten kot nie potrzebuje dużo miejsca. Rozmiar mieszkania nie będzie miał znaczenia – może być zarówno małe, jak i duże. Brytyjczyk nie jest typem kota, który lubi wspinać się po szafkach, raczej woli się chować. Wystarczy zadbać o to, aby miał stały dostęp do różnych zabawek oraz poświęcić mu odpowiedni czas na zabawę. Dodatkowo drapak pozwoli uchronić meble przed jego pazurkami.

Kot brytyjski jest żarłokiem. Zapewnienie mu stałego dostępu do pożywienia będzie oznaczało dla niego wyrok śmierci. Ten kot nie zna umiaru, dlatego trzeba go pilnować. Żołądek kota jest mały, przez co powinno się podawać mniejsze porcje, ale częściej. W zależności od możliwości 3-5 razy w ciągu dnia. Gdy kot jest jeszcze mały, można dawać nawet od 4 do 6 posiłków dziennie.

Kot brytyjski przed miskami z jedzeniem, czyli kot belgijski i jego charakter

Duży kot angielski – co warto wiedzieć o brytyjczyku?

Choroby kotów brytyjskich – ile żyje kot brytyjski?

Koty brytyjskie dożywają nawet 15-20 lat, ale ich średnia długość życia to 11-12 lat. Wszystko zależy od organizmu danego kota, przebytych chorób lub wad genetycznych, a także odżywiania i szczepień. Koty często bardzo długo nie dają po sobie znać, że coś im dolega. Regularne wizyty u weterynarza pozwolą wykluczyć ewentualne zakaźne choroby kotów.

Ze względu na to, że jest to duży kot i ma masywną budowę ciała, może cierpieć na schorzenia stawów i kości. Rasa ta często też cierpi na kardiomiopatię przerostową (HCM), która jest genetyczną chorobą serca. Z uwagi na skrócone kości szczęki i żuchwy, brytyjczyki mogą cierpieć na niedrożność kanalików łzowych lub wady zgryzu i nadliczbowe zęby. Inną chorobą genetyczną występująca w tej rasie to policystowatość nerek. Zdarza się, że koty brytyjskie cierpią na hemofilię.

Nie należy bagatelizować żadnych oznak. Duszność, przyśpieszony oddech, szybie zmęczenie, wymioty, biegunki, utrata apetytu czy zwiększone oddawanie moczu – to wszystko wskazuje na to, że kotu coś dolega. Szybka reakcja i odpowiednie leczenie mogą zadecydować o tym, czy kot przeżyje.

Brytyjczyk – hodowla, cena

Tylko kot z rodowodem jest kotem rasowym, a hodowlany kot kosztuje. Cena za takiego kociaka to od 2000 do 5000 zł. Od czego zależy wysokość kwoty? Składa się na to kilka czynników. W zależności od tego, jak bardzo kociak wpasowuje się w ramy wzorca rasy, tym drożej. Choć trzeba mieć na uwadze, że kot brytyjski rośnie do 3 lat i dopiero wtedy widać, czy faktycznie wpisuje się we wzorzec, to jednak dobry hodowca potrafi określić to wcześniej. Za cenę kociaka odpowiada też to, kim byli jego rodzice, jak wyglądają i czy zdobywali nagrody na wystawach. Trzeba też brać pod uwagę to, że hodowca wkłada dużo pracy w prowadzenie hodowli. Kociaki mają regularne wizyty u weterynarza (są odrobaczone, zaszczepione, zaczipowane, przebadane). Zarówno kocur, jak i kotka zostają wykastrowani (o ile kociak nie jest sprzedany do innej hodowli). Dostają najlepszą karmę oraz są trzymane w dobrych warunkach i mają kontakt z człowiekiem.

Może zdarzyć się tak, że żadna hodowla w twojej okolicy nie będzie miała kociaka, który by ci się spodobał. Warto rozejrzeć się wtedy nieco dalej. W ogłoszeniu oraz na stronie hodowli dowiesz się wszelkich informacji o miocie, będziesz mógł też obejrzeć zdjęcia, ale najważniejsza jest rozmowa z hodowcą oraz wizyta. Wtedy możesz przekonać się na własne oczy, jak traktowany jest kot, jak się zachowuje i jak wygląda.

Ten nieco introwertyczny kot o łagodnym usposobieniu będzie dobrym towarzyszem również dla starszej osoby, jak i dzieci. Nie będzie mu przeszkadzało małe mieszkanie, nie jest też typem kota, który lubi wychodzić na zewnątrz, więc podwórko nie jest konieczne. A ze względu na duży wybór umaszczenia w tej rasie, na pewno znajdzie się taki, który wpadnie ci w oko.

Czy ten artykuł był dla Ciebie pomocny?
Oceń
Dla 92,5% czytelników artykuł okazał się być pomocny