Charakterystyka kotów abisyńskich

Historia rasy

Rasa abisyńska uchodzi za jedną z najstarszych ras kotów. Istnieje legenda, że koty te zamieszkiwały Egipt za panowania faraonów. Dowodzić ma temu podobieństwo do kotów uwiecznionych na malowidłach z tamtych czasów. Faktem jednak jest, że pod koniec XIX wieku rasa ta została przywieziona do Anglii i wzbudziła takie zainteresowanie, że postanowiono ją uszlachetnić i hodować. Początkowo nazywano je zajęczymi ze względu na kolor futra. Wprowadzono do rasy między innymi koty orientalne oraz prawdopodobnie koty brytyjskie krótkowłose tabby (pręgowane). Sprawiło to, że kot abisyński zyskał na smukłości sylwetki oraz uzyskał ciekawe cechy futra.

Rasa abisyńska podbiła serca również Amerykanów, nie tylko za sprawą pięknej sierści i niezwykłego spojrzenia, ale przez wspaniały charakter. Hodowla kotów abisyńskich zyskała tam na popularności od drugiej wojny światowej, kiedy to koty były masowo przewożone z Anglii. W Polsce pierwszy raz kot abisyński pojawiły się dopiero w 1994 roku.

W Wielkiej Brytanii i w Stanach Zjednoczonych równocześnie rozwijano rasę abisyńską, przez co obie linie nieznacznie się różnią. Amerykańska odmiana jest smuklejsza, ma intensywniejszy kolor, a uszy są większe i ustawione z boku głowy. Brytyjska jest mocniejszej budowy ciała, ma większą głowę a mniejsze uszy, a kolor sierści nie jest ta intensywny.

W wyniku mutacji powstał długowłosy kot abisyński. Długowłosy osobnik początkowo nie był rozmnażany, a wręcz nie mówiono głośno o kociętach urodzinach z dłuższym włosem, aby nie stracić na prestiżu hodowli. Zmiana nastąpiła w 1965 r. w Stanach Zjednoczonych, gdzie to długowłose koty abisyńskie wyodrębniono jako nową rasę. W ten sposób powstały koty somalijskie posiadające towarzyski charakter kotów abisyńskich.

Wygląd małej pumy

Rasa abisyńska charakteryzuje się smukłą sylwetką, migdałowymi oczami oraz szpiczastym ogonem. Osiągają średnią wielkość ciała, ich waga to ok. 4-5 kg. Jest to rasa kotów krótkowłosych. Ich futro z małą ilością podszycia jest miękkie i mocno przylega do ciała. Przez ich długie nogi i skoczność określane są jako małe pumy. Kot abisyński ma łapy małe i owalne.

Migdałowe oczy mogą być bursztynowe, zielone lub jasnobrązowe/żółte. Niezależnie od koloru, otoczone są ciemną otoczką. Uszy kotów abisyńskich są osadzone daleko od siebie, duże i szerokie u podstawy i zaokrąglone na końcu. Na ich tylnej części występuje specyficznie ułożona sierść zwana „odciskiem kciuka Mahometa”. Razem z podbródkiem tworzą kształt trójkąta równobocznego. Głowa osaczona jest na szczupłej szyi.

Cechą charakterystyczną jest również ich umaszczenie. Gen agouti powoduje, że na każdym włosie kota jest od trzech do sześciu prążków w innej tonacji, przez co powstaje nieregularne zabarwienie. Jest to tzw. pręgowanie (ticking) i nie występuje równomiernie na całym ciele. Klatka piersiowa, brzuch oraz wewnętrzna strona nóg są w barwie podstawowej, podczas gdy pręgowane są: głowa, ogon, plecy, a także zewnętrzna strona nóg. Ticking ujawnia się dopiero około 6 miesiąca życia, a całkowicie wykształca się po mniej więcej 2 latach.

Kot abisyński występuje w różnych odmianach kolorystycznych, ale związki hodowców uznają tylko te barwy, które mają w sobie pigment zwany eumelaniną. Są ich cztery:

  • Kot abisyński sorrel (określany przez federację felinologiczną FIFe – ABY o) – miedzianoruda barwa podstawowa, czekoladowo-brązowy ticking, brzoskwiniowy podszersterk, nos i poduszki różowe.
  • Kot abisyński beżowo płowy (określany przez FIFe – ABY p) – rozcieńczona odmiana sorrel. Jest to jasnokremowa barwa podstawowa z ciemniejszym odcieniem tickingu.
  • Kot abisyński dziko umaszczony (określany przez FIFe – ABY n) – rozcieńczony kolor czarny. Rudobrunatny/ciepłobrązowy tułów, czarny ticking, brzoskwiniowy lub ciemnopomarańczowy podszerstek. Pięty, koniec ogona, poduszki – czarne. Nos różowy z czarną obwódką.
  • Kot abisyński niebieski (określany przez FIFE – ABY a) – rozcieńczona kolor dziko umaszczony. W tej odmianie występuje kolor futerka szaro-niebieski, a pręgi są ciemnostalowoszare.
Trzy kotki abisyńskie pozują do zdjęcia

Charakter kotów abisyńskich

Koty abisyńskie mają duży temperament. Są zwinne i skoczne, dlatego trzeba im zapewnić wysoki drapak lub słupek z licznymi podestami oraz odpowiednią dawkę ruchu w ciągu dnia. Uwielbiają zabawę i domagają się jej.

Rasa abisyńska jest również bardzo uparta. Gdy kot tej rasy coś sobie upatrzy, na pewno będzie starał się dopiąć swego. Koty abisyńskie mają ciekawski charakter, muszą być tam, gdzie coś się dzieje. Do tego uwielbiają towarzystwo i mocno przywiązują się do swoich właścicieli, potrafią natarczywie dopominać się o zainteresowanie i pieszczoty.

Koty abisyńskie są inteligentne i chętnie uczą się sztuczek jak aportowanie drobnych piłeczek i innych zabawek dla kota. Ich głos jest dość delikatny i cichy. Kot abisyński ma łagodny charakter, nie jest agresywne wobec ludzi, ale może zdać się tak, że kotka za wszelką cenę będzie starała się chronić młode i stanie się nieprzystępna. Kocięta mają bardzo żywiołowy charakter.

Kot abisyński z bliska

Hodowla kotów abisyńskich

Co warto wiedzieć o hodowlach kotów?

Istnieje dużo hodowli, które nimi tak naprawdę nie są. Na co zwrócić uwagę, aby mieć pewność, że nie ma się do czynienia z pseudohodowlą? Przede wszystkim: rodowód. Jeżeli kot nie ma rodowodu, nie jest kotem rasowym. Obowiązkiem hodowcy jest wręczenie rodowodu nowemu właścicielowi zwierzaka (cena rodowodu to raptem 40zł od sztuki). Do tego hodowlane kociaki mają wszczepiane CHIP-y, których numery znajdują się na rodowodach oraz w ich książeczkach zdrowia. Kocięta w hodowli zostają dwa razy odrobaczone i dwa razy zaszczepione, a wszystko to jest udokumentowane w ich książeczkach.

Innym ważnym czynnikiem świadczącym o tym, czy kociak jest z pseudohodowli, jest jego wiek. Hodowca nie może wydać kota wcześniej, niż gdy ma 12 tygodni. Z kolei pseudohodowcy sprzedają kociaki mające po 6-8 tygodni. Liczba miotów również jest istotna. W hodowli kotka nie może mieć więcej niż 3 mioty na 2 lata. W pseudohodowli się z tym nie liczą, bo nie ponoszą konsekwencji za złamanie takiej zasady.

Szanująca się hodowla posiada również ogólnodostępne zdjęcia kociąt, zarówno dawnych miotów, jak i obecnych. Zdjęcia powinny być zrobione w różnych okresach maluchów, aby w ten sposób przedstawić jego rozwój.

Przeglądając oferty, należy zwrócić uwagę co do kocięta za kociaka. Kocięta w pseudohodowlach przeważnie kosztują 500-1000 zł. Niska cena powinna dać do myślenia.

Dlaczego ceny kotów z hodowli są takie duże?

Nie ukrywajmy, cena za kociaka gra istotną rolę. Im taniej, tym lepiej dla portfela, ale nie dla nas. Dlaczego? Regularne wizyty u weterynarza są jedną z wytycznych, dla których hodowlane kocięta tyle kosztują. Dbanie o zdrowie zwierzaka, karmienie go wysokiej jakości karmą i socjalizacja z człowiekiem zajmuje wiele czasu i również pieniędzy. Kiedy zbierze się to wszystko razem, cena 2000 – 2500 zł jest adekwatna do wysiłku, jaki wkładają hodowcy w prawidłowy rozwój kociaka. Należy też wziąć pod uwagę fakt, że kota nie kupuje się codziennie, a jest to przyjaciel na jakieś 15 lat.

Cena kota przeznaczonego do dalszej hodowli wynosi więcej. Kiedy hodowca uzna, że dany kociak idealnie wpisuje się we wzorzec rasy, nie będzie chciał go sprzedać inaczej, jak właśnie do hodowli. Cena takiego kota wynosi wtedy od 3500 zł do 6000 zł, w zależności od przodków kociaka, jego osiągnięć na wystawach oraz jego samego.

Jeżeli kociak odstaje od wzorca rasy np. mniejszym rozmiarem czy zbyt małymi uszami, hodowca może zejść z ceny. Cena takiego kota jest wtedy do negocjacji

Istnieje wyjątek, gdy hodowca oddaje kota do adopcji za darmo. Powodów może być kilka. Przykładem, dlaczego kot trafia do adopcji w ten sposób, może być, chociażby przypadek, gdy zwierzak wraca do hodowli. Przyczyna? Nagła alergia, zmiana kraju, narodziny dziecka lub po prostu fakt, że kotem trzeba się opiekować. Taki kot wraca do środowiska, którego już nie pamięta. Poza stresem związanym z nowym miejscem dochodzą jeszcze dawni towarzysze kociaka, którzy teraz są dla niego obcy. Oddając kota za darmo, hodowca ma na celu zdrowie jego i swoich kotów.

Kotek abisyński na drzewie

Gdzie kupić rasowego kota?

Należy szukać kota jedynie w stowarzyszeniach i klubach, które przynależą do World Cat Congress. WCC jest międzynarodową federacją, która zrzesza największe organizacje felinologiczne (jest ich obecnie 9). W Polsce najważniejszą są: FIFe, WCF i TICA. Pierwsze z nich oznacza Federation Internationale Féline i zrzesza hodowców z 41 krajów. Polskim członkiem FIFe jest Polska Federacja Felinologiczna Felis Polonia, w skrócie FPL.

Stowarzyszenia zrzeczone w Felis Polonia (jest ich 19) to m.in.:

  • SMK Jedynka w Warszawie
  • No Problem w Warszawie
  • Elitarny Klub Kota Rasowego w Warszawie
  • Stowarzyszenie Polskich Kotów PFA w Warszawie
  • Cat Club Wrocław we Wrocławiu
  • Felis Posnania w Poznaniu
  • SMK CC Rybnik w Rybniku
  • Cat Club Sopot w Sopocie
  • Cat Club Amber w Sopocie
  • Krakowski Klub Felinologiczny w Krakowie

Poza stowarzyszeniami w FPL zrzeszone są również kluby ras (jest ich 10).

Tylko hodowle zarejestrowane w uznanych stowarzyszeniach mają racje bytu. Hodowcy muszą spełniać wszelkie wymogi organizacji oraz przestrzegać wielu przepisów mających na celu dobro kotów. Regulamin Hodowli i Rejestracji Kotów FIFe jest ogólnodostępny i można się z nim zapoznać.

Hodowcy ogłaszają wystawione na sprzedaż mioty kotów na swoich stronach internetowych, na Facebooku oraz w serwisach ogłoszeniowych (np. olx.pl). W tych ostatnich nie trzeba używać frazy „sprzedam – kot abisyński”, wystarczy wpisać nazwę rasy i wyskoczą wszystkie oferty, które można posegregować według ceny. Federacja FPL nie dopuszcza do sprzedaży kociąt przez stronę Allegro, ale hodowle zrzeszone w WCF nie mają takiego ograniczenia. Pewnym ułatwieniem jest wyszukiwarka najbliższej hodowli na kotyrasowe.org.pl, pamiętaj jednak, że nie zawsze znajdziesz kota blisko swojego miejsca zamieszkania. Hodowla kotów abisyńskich Abi Banda jest w Warszawie, Ashenafi w Toruniu, a Lwi Pyszczek we Wrocławiu.

Zabroniona jest sprzedać kotów podczas wystawy. W czasie jej trwania można umówić się z hodowcą na spotkanie. Odwiedzenie miejsca, w którym wychowuje się kot, jest bardzo ważne. Na wystawie zwierzak może być zestresowany nowym miejscem i ilością nieznanych dotąd zapachów. Odwiedzenie hodowli pozwala również na zweryfikowanie czy kot jest trzymany w odpowiednich warunków i jak reaguje na nowe osoby, czy pozwala się głaskać, jaki jest jego charakter etc.

Przed zakupem kota warto jednak zastanowić się, czy ma się odpowiednie warunki i czy jest się pewnym swojej decyzji. O tym, że kot nie jest zabawką, przekonał się każdy, kto kiedykolwiek go przygarnął. Jest to żywa istota, o którą trzeba dbać.

Czy ten artykuł był dla Ciebie pomocny?
Oceń
Dla 90,0% czytelników artykuł okazał się być pomocny