Czym jest koprofagia u psów?

Koprofagia to zjawisko zjadania odchodów. Pies może zjadać zarówno swój kał, jak i odchody obcych psów lub innych zwierząt. Psy stosunkowo często wybierają kał:

  • koci,
  • krowi,
  • koński.

Koprofagia wynika z tego, iż psy mają dużą elastyczność żywieniową. Oznacza to, że w naturze pies lub wilk zjada zarówno upolowane przez siebie zwierzęta, jak i padlinę, czy odpadki mięsne. Czworonogi mogą jeść także najróżniejsze rośliny. Obecnie nie ma dowodów na to, by psy lub wilki, które zjadają odchody zwierząt roślinożernych, robiły to, by uzupełnić niedobory witaminowe, czy poprawić stan flory bakteryjnej układu pokarmowego. Co ciekawe koprofagia jest naturalnym zjawiskiem u suk, które wylizując szczenięta zjadający ich kał i mocz.

Koprofagia u psów – poznaj możliwe przyczyny

Dlaczego pies zjada odchody?

W zdecydowanej większości przypadków psy, które przejawiają skłonność do koprofagii, nie mają objawów chorób przewodu pokarmowego, czy niedoborów żywieniowych. Zdrowy pies nie wymiotuje, ma ładną sierść oraz energię do zabaw. Zjadanie kału to zatem głównie zaburzenie o charakterze behawioralnym.

Do przyczyn “zdrowotnych” koprofagi zalicza się:

  • niepełnowartościowe pożywienie,
  • niedobór białka lub witamin,
  • niedobór enzymów trzustkowych,
  • pasożyty jelitowe,
  • zaburzenia wchłaniania,
  • wodogłowie.

Jeżeli problem powstał na tle powyższych sytuacji, może zostać zmniejszony lub zlikwidowany podczas leczenia. Jak już wspomniano, w większości przypadków zwierzęta otrzymują jednak pełnoporcjowa karmę i nie mają objawów klinicznych w postaci biegunki i wymiotów.

Możliwe przyczyny behawioralne to:

  • próba zwrócenia uwagi opiekuna,
  • reakcja stresowa na zamknięcie w pomieszczeniu, kojcu lub klatce,
  • wynik zbyt małej liczby bodźców,
  • reakcja na konkurencyjne zachowania w grupie,
  • rodzaj zachowania poznawczego u młodego zwierzęcia,
  • dominacja lub podporządkowanie opiekunowi.

Koprofagia u szczeniąt – dlaczego szczeniak je odchody?

Młode zwierzęta są ciekawe świata i chcą poznawać swoje otoczenie. Bardzo często próbują zatem zjadać różne rzeczy w tym odchody.  U dorastających czworonogów rozwija się naturalny wachlarz zachowań, w których koprofagia występuje sporadycznie lub nie występuje wcale. U niektórych osobników koprofagia utrwala się jednak i może stanowić poważne zaburzenie behawioralne. W takim przypadku będziesz potrzebował pomocy specjalisty.

Zachowanie młodego psa wynika z zachowań badawczych i padlinożernych. Swój wpływ może mieć także:

  • możliwość obserwowania matki jedzącej stolce,
  • rodzaj karmy dla szczeniąt,
  • nieregularny harmonogram karmienia,
  • zbyt mała ilość pokarmu,
  • niedostatecznie stymulujące środowisko,
  • stały dostęp do kału oraz nieodpowiedni nadzór opiekuna.

Pamiętaj jednak, że bieganie za szczeniakiem i próby odebrania mu takiej zdobyczy będą tylko pogarszały sytuację. A może zainteresuje cię także ten artykuł na temat przyczyn rozwolnienia u psa?

Jak oduczyć psa zjadania kupy?

Porady dla opiekuna

Zjadanie kału to zachowanie nieakceptowalne przez opiekunów, które stwarza również ryzyko zakażeń mikrobiologicznych oraz inwazji pasożytniczych. Koprofagia może być formą kompensacji, a w niektórych przypadkach osiąga poziom kompulsywny.

Jak postępować z psem, który zjada odchody? Nie znajdziesz jednego środka na wyleczenie psa z koprofagii, ponieważ istnieje duża różnorodność sytuacji i przyczyn takiego zaburzenia. Każdy przypadek musi zostać rozpatrzony indywidualnie przez lekarza weterynarii oraz behawiorystę.

Polecane karmy dla psów z problemami zdrowotnymi

Odchody leżące na ulicy i pies w oddali siedzący tyłem, jak postępować z psem, który zjada odchody, dlaczego pies zjada kupy kota z kuwety
Czy kaprofagia występuje u psów, które są nieodpowiednio odżywione, jaka jest przyczyna kaprofagii u psów
  • Na początku umów się na wizytę w gabinecie weterynaryjnym. Potrzebny jest dokładny wywiad środowiskowy, analiza typu psa oraz niektóre badania, które wykluczą przyczyny zdrowotne.
  • Kolejnym krokiem do zminimalizowania problemu u psa jest ograniczenie jego kontaktu z kałem. W tym celu musisz na bieżąco sprzątać podwórko i kojec oraz wyprowadzać psa na smyczy.
  • Na spacerze warto stosować kaganiec.
  • Usuń z otoczenia psa kuwety kotów, umieszczając je na podwyższeniu lub zamykając w niedostępnym dla niego pomieszczeniu.
  • Czasem pomocna jest zmiana diety oraz harmonogramu karmienia. Dieta zawierająca sporą dawkę błonnika jest dobrą opcją. Może powodować sytość bez przybierania na wadze oraz zmienić teksturę stolca Twojego psa, czyniąc go mniej smacznym. Chcąc oduczyć psa zjadania stolca, lepszą opcją wydaje się stosowanie suchej karmy.
  • Pomocne jest także wzbogacenie środowiska psa. Upewnij się, że Twój pupil ma dużo ruchu i spędza z Tobą mnóstwo czasu na zabawie. Zapewnij mu takie czynności jak pogoń, aportowanie, spacery, zabawy w polowanie, czy trening agility. Opcji jest bardzo dużo.
  • Naucz psa polecenia „zostaw to”, które wykorzystasz w domu, na spacerze i wielu innych sytuacjach.

Leczenie koprofagii u psów

Pies, który je odchody może być większym wyzwaniem. Powyższe zmiany są bardzo pomocne, ale nie zawsze będą wystarczające, Terapia behawioralna może być prowadzona w celu zniechęcenia psa do jedzenia kału np. poprzez stosowanie niesmacznych dodatków do kupy psa lub innych zwierząt. W trakcie takiej terapii należy zapobiegać kontaktowi psa z „nieprzygotowanym” kałem, by pies nie nauczył odróżniać się kału spreparowanego od zwykłego.

Nigdy nie próbuj zahamować koprofagii poprzez karanie psa. Krzyk lub bicie będą pogłębiały problemy behawioralne zwierzęcia. Dodatkowo negatywnie wpłyną na Twoje relacje z pupilem. Ważne jest wyrównanie deficytów psychologicznych, które występują u danego psa.

Na liście metod są także „tabletki”. Na rynku zoologicznym dostępne są suplementy zwierające witaminy, minerały, prebiotyki oraz inne substancje, które mają wspierać trawienie psa oraz uzupełniać ewentualne niedobory żywieniowe.

Leczenie koprofagii jest ważne, choć nie zawsze łatwe. Nie ma cudownej tabletki. Potrzebna jest Twoja cierpliwość i zaangażowanie, a także zastosowanie kilku metod leczenia.

Czy ten artykuł był dla Ciebie pomocny?
Oceń
Dla 96,4% czytelników artykuł okazał się być pomocny