Katar u kota czy koci katar?

Choroba kociąt – kiedy kichanie małego kotka oznacza chorobę?

Dwie najgroźniejsze dla kociąt choroby to panleukopenia oraz koci katar. Ten drugi powodowany jest przez różne czynniki, ale najczęściej przez caliciwirusa i/lub herpeswirusa. Infekcja wirusowa często wikłana jest bakteryjnie lub grzybiczo, dlatego konieczne jest kompleksowe i długotrwałe leczenie. Infekcje bakteryjne będące przyczyną kataru są związane najczęściej z zakażeniem Chlamydophila felis i Bordetella bronchiseptica.

Początek kociego kataru, czy inaczej wirusowego zapalenia nosa i tchawicy charakteryzuje się gorączką, częstym kichaniem, zapaleniem błony śluzowej nosa oraz ślinieniem. Kichanie nasila się zwykle podczas aktywności. Dodatkowo oczy kota mogą być przekrwione i łzawić. Zarówno wydzielina z oczu, jak i z nosa jest zwykle śluzowo-ropna. Nasilenie kataru sprawia, że osłabiony zostaje węch kota, a co za tym idzie uwidacznia się brak apetytu, a następni uogólnione osłabienie. Ciężko dotknięte kocięta mogą prezentować zapalenie jamy ustnej z owrzodzeniami, zapalenie rogówki lub obrzęki.

Choroba w łagodnych przypadkach trwa około tygodnia, ale może utrzymywać się nawet do 6 tygodni. U dorosłego kota rokowania są zwykle dobre. Niestety u młodych kociąt i starszych zwierząt koci katar stanowi poważne zagrożenie dla życia. Przedłużająca się infekcja powoduje bowiem utratę masy ciała i postępujące wyniszczenie. Po przechorowaniu infekcji wirus pozostaje nieaktywny, choć w okresach stresu i spadku odporności może dochodzić do nawrotów infekcji.

Inne choroby wywołujące katar u kota

Koci katar - u dorosłego kota katar spowodowany bywa przez:

  • alergie,
  • choroby zębów,
  • stany zapalne zatok lub jamy nosowej,
  • ciała obce,
  • szkodliwe i drażniące substancje,
  • nowotwory w jamie nosowej,
  • infekcje grzybicze,
  • polipy w jamie nosowej,
  • urazy.

Polecane preparaty dla Twojego kota

Po urazie u kota pojawia się zwykle krwisty wypływ, który z czasem zmienia się w bezbarwny. Z drugiej strony, jeśli dojdzie do zakażenia pojawia się żółto-zielony wypływ świadczący o infekcji.

Nowotwory jamy nosowej u kotów długo nie dają poważniejszych objawów. Początkowo u kota pojawia się wypływ przypominający zwykły katar, ale z wraz z rozwojem choroby zmienia się on w gęstą wydzielinę podbarwioną krwią, a psyk kota może ulegać deformacjom.

Nierzadko zdarza się także, że zwierzęta kichają lub mają katar na skutek stanów zapalnych zatok. Te z kolei powodowane są m.in. przez problemy z zębami jak choroby przyzębia lub ropnie okołozębowe. Pamiętaj, by myć kotu zęby, stosować preparaty ograniczające odkładanie kamienia nazębnego oraz o regularnych wizytach stomatologicznych u weterynarza.

Substancje drażniące, toksyczne lub alergizujące podrażniają błonę śluzową nosa, co doprowadza do reakcji w formie zapalenia oraz kataru. Leczyć można w tym przypadku objawy, ale tak naprawdę konieczne jest ustalenie przyczyny i unikanie kontaktu z danym czynnikiem. Jeśli szukasz więcej porad, sprawdź także ten artykuł o najczęstszych chorobach kotów.

Jakie inne objawy może mieć koci katar - symptomy kociego kataru?

W zależności od przyczyny problemu chorobie może towarzyszyć:

  • kichanie,
  • gorączka,
  • osłabienie,
  • utrata apetytu,
  • owrzodzenia w jamie ustnej,
  • obrzęki.

Łzawiące oraz zaczerwienione oczy to kolejne objawy, na które warto zwrócić uwagę.  U niektórych osobników może pojawić się bowiem owrzodzenie rogówki, które jest bolesne i wymaga specjalnego leczenia. 

Istnieją szczepy caliciwirusa, które powodują kulawiznę i ból stawów. Takie objawy charakterystyczne są dla kociąt w wieku od 8 do 12 tygodni i ustępują nawet bez leczenia.

Leczenie kociego kataru i innych infekcji u kotów

Jak wyleczyć małego kotka z poważnej choroby?

Nie istnieje jedno lekarstwo, które zwalczy wirusy w organizmie kota. Lekarz weterynarii zastosować musi złożone leczenie, które jest ukierunkowane głównie na objawy. Antybiotyki (zastrzyki lub tabletki) o szerokim spektrum działania to konieczność w przypadku wtórnych infekcji bakteryjnych.

Pamiętaj o higienie także w domu. Wypływy z nosa oraz oczu często usuwać przy użyciu ciepłej wody lub specjalnych preparatów przeznaczonych do higieny oczu. Gdy wydzielina jest zaschnięta i twarda można stosować leczenie inhalacjami (nebulizacją) lub kroplami do nosa z solą fizjologiczną. Zdarza się, że weterynarze przepisują także krople do nosa zawierające środek zwężający naczynia krwionośne, aby zmniejszyć ilość wydzieliny z nosa. Oczy leczyć można maściami oraz kroplami zawierającą antybiotyki oraz substancje przeciwzapalne.

Smutny kot leżący na łóżku, a także leczenie, rozpoznawanie i zapobieganie katarowi u kota
Katar u kota krok po kroku, czyli rozpoznawanie objawy, leczenie, domowe sposoby krok po kroku

Kot, który wykazuje wyraźne trudności w oddychaniu, można zostać umieszczony w namiocie tlenowym.

Zwierzęta, które nie chcą jeść, będą wymagać dodatkowych leków, kroplówek lub założenia sondy nosowo-żołądkowej do karmienia. Niestety nie każdego pacjenta udaje się wyleczyć!

Zwierzęta w wieku 8 tygodni mogą zostać zaszczepione przeciwko czynnikom wirusowym wywołującym koci katar. Dostępne są również szczepionki przeciwko chlamydii. Połączenie zalecanych szczepień i kontroli czynników środowiskowych (takich jak kontakt z chorymi kotami i stres) zapewnia odpowiednią ochronę przed chorobami górnych dróg oddechowych u kotów.

Leczenie pozostałych przyczyn kataru

Po postawieniu diagnozy lekarz dobiera odpowiednie preparaty. Niektóre lekarstwa w formie tabletki zapewne będziesz mógł podać kotu w domu, ale inne (np. zastrzyki) wymagają wizyty u lekarza. W przypadku alergii konieczne jest także wyeliminowanie czynnika powodującego zmiany.

Ciała obce oraz zmiany nowotworowe mogą wymagać zabiegu operacyjnego. W tym przypadku konieczne jest znieczulenie zwierzęcia, dlatego wcześniej trzeba wykonać badania krwi oraz podstawowe badanie kardiologiczne, które pomogą zakwalifikować kota do odpowiedniej grupy pacjentów anestezjologicznych.

Nieśmiertelne powiedzenie, że lepiej zapobiegać niż leczyć sprawdza się także w tym przypadku! Zarówno domowe, jak i wychodzące koty powinny zostać zaszczepione przeciwko kaliciwirusom oraz herpeswirusowi. Szczepionkę podać należy 2 lub 3 razy po 8 tygodniu życia kota w odstępach 3-4 tygodni. Pamiętaj, że cena leczenia znacząco przewyższa wydatki na profilaktykę!

Czy ten artykuł był dla Ciebie pomocny?
Oceń
Dla 95,7% czytelników artykuł okazał się być pomocny