Wielki kot domowy

Maine Coon

Koty rasy Maine Coon to największe koty rasowe na świecie. Samice osiągają około 6 kg wagi, samce nawet 10 kg. Duża waga nie oznacza, że koty te są najgrubsze na świecie, jest raczej adekwatna do długości ciała, która może osiągnąć nawet metr!

Wielki Maine Coon jest jedną z częściej wybieranych ras w Polsce. Opiekunowie doceniają nie tylko jego piękny wygląd, ale przede wszystkim wspaniały charakter, którego opis znajdziemy na stronach hodowców tych zwierząt. To koty długim futrze i majestatycznym wyrazie twarzy, której powagi dodają pokaźne wibrysy. Zdjęcia tych zwierząt cieszą się niesłabnącą popularnością

Charakterem są zbliżone do psa - zżywają się z człowiekiem i lubią mu towarzyszyć przy każdej czynności. Tego rodzaju “felinoterapia” z pewnością sprawdzi się w przypadku osób samotnych, które potrzebują towarzystwa.

Kot norweski leśny

Drugą co do wielkości rasą jest kot norweski leśny. Największe (co nie oznacza najgrubsze) rasowe  samce osiągają około 9 kg wagi, samice są mniejsze i lżejsze. Opis charakteru rasy norweski leśny zachęca do adopcji: to łagodny i nieco nieśmiały olbrzym, który lubi się wspinać. Niestety, ma tendencje do chorób serca, a także do tycia.

Zdjęcia kota norweskiego leśnego często są mylone ze zdjęciami Maine Coon’a. Obie te rasy mają długie futro i majestatyczne wibrysy, na pierwszy rzut oka trudno je rozróżnić. Twarze kotów Maine Coon są szersze i mają wyższe kości policzkowe, nadając przedstawicielom tej rasy “lwi” wygląd. Twarze norweskich leśnych są bardziej trójkątne, ich czoła są spłaszczone, a nosy proste.

Największy kot świata

Kefir - największy Maine Coon na świecie

Biorąc powyższe pod uwagę trudno się dziwić, że największy kot świata należy do rasy Maine Coon. Ma na imię Kefir, jest śnieżnobiały i mieszka w Rosji, w miejscowości Oskol. Jego opiekunka, Julia Minina, kupiła Kefira w 2020 roku i twierdzi, że jej zwierzę jeszcze nie przestało rosnąć.

Kefir jest nie tylko największy, ale i najcięższy (co nie znaczy, że najgrubszy) na świecie! Waży około 12 kilogramów. Przez tak gigantyczne rozmiary wielu ludzi bierze go w pierwszej chwili za psa. Mimo iż swoim wyglądem budzi respekt, Julia Minina twierdzi, że jej pupil jest z natury łagodny.

Jak wiele kotów, lubi spać ze swoją opiekunką. Gdy był kociakiem, Julii to nie przeszkadzało. Teraz, kiedy osiągnął swoje gigantyczne rozmiary, układanie się do snu na człowieku stało się problematyczne. Ciężko jest spać z dwunastokilogramową kulą futra.

Podobno Kefir lubi również kontakt z innymi ludźmi, nie przeszkadza mu głaskanie i dotykanie. Okazjonalna “felinoterapia” w jego towarzystwie z pewnością może przysporzyć wiele przyjemności, aczkolwiek nawet w przypadku tak łagodnego giganta warto zachować umiar. Kot pozostanie kotem, zwierzęciem ceniącym sobie niezależność i możliwość regulowania kontaktu z człowiekiem.

Maine Coon na rękach właściciela, czyli największy kot na świecie, pielęgnacja i hodowla Maine Coonów
Maine Coon, czyli największy kot świata i jego charakterystyka i opis rasy

Najgrubszy kot na świecie

Choć jest największy, Kefir nie jest wcale najgrubszym kotem świata. Najgrubszy był europejski kot krótkowłosy imieniem Meow. Ważył 18 kilogramów. Zmarł w 2012 roku z powodu niewydolności płuc. Przed śmiercią trafił do schroniska, w którym próbowano go odchudzić. Niestety, za późno.

Nadwaga jest groźna dla zdrowia nie tylko ludzi, ale i zwierząt. Obciąża organizm, utrudnia poruszanie się, może być przyczyną chorób, na przykład cukrzycy. Opiekunowie mają tendencję do przekarmienia kotów, przez co zwierzęta z nadwagą są coraz częstszym widokiem w gabinetach weterynaryjnych. Odchudzanie pupili jest trudnym zadaniem i najlepiej w ogóle nie dopuścić sytuacji, w którym staje się niezbędne.

Koci giganci

Do dużych ras zaliczamy rasę Savannah i chausie. Ta pierwsza jest hybrydą serwala i  kota domowego. Można powiedzieć, że jest półdzika, a efekty takich krzyżówek są nieprzewidywalne. Kocur tej rasy może osiągnąć nawet 20 kg wagi, co w połączeniu z jego dzikim charakterem może tworzyć niebezpieczną mieszankę.

Chausie z kolei to mieszanka kota domowego z nieudomowionym kotem błotnym, pochodzącym z Azji. Skrajnie duże osobniki tej rasy mogą dojść do 18 kilogramów wagi i metra długości. Jako potomek dzikiego kota kot chausie jest bardzo energiczny, trudny przez to do trzymania w domu i raczej mało popularny.

Duży kot - duże wymagania

Odpowiednie środowisko

Koty o dużych gabarytach wymagają odpowiedniego środowiska życia. Nie nadają się do kawalerek, nawet najlepiej urządzonych. Koty rasy Maine Coon i norweskie leśne lubią się wspinać i eksplorować otoczenie, warto więc zapewnić im możliwość ruchu na świeżym powietrzu.

Można je nauczyć chodzenia na smyczy, albo wypuszczać na osiatkowany balkon lub do specjalnie przygotowanej woliery w ogrodzie. W Polsce istnieją wyspecjalizowane firmy, które realizują takie usługi, zapewniając kotom bezpieczeństwo, a opiekunom estetykę wykonania. Jeśli nie mamy takiej możliwości, możemy stworzyć wybieg dla kota samodzielnie, posiłkując się instrukcjami z Internetu.

Duża rasa - dużo zachodu

Koty norweskie leśne i Maine Coon wymagają również odpowiedniej pielęgnacji. Przedstawiciele obu tych ras posiadają długie futro, które należy regularnie szczotkować, aby zapobiec powstawaniu kołtunów. To nieprawda, że kot zadba o futro sam, w przypadku tak długiej okrywy włosowej należy mu pomóc.

Obie rasy mają również tendencję do kardiomiopatii przerostowej - choroby serca, którą można wykryć dzięki regularnym badaniom, przede wszystkim echu serca. Odpowiednio leczony i monitorowany kot z tą chorobą może pędzić długie i szczęśliwe życie u boku swojego opiekuna, nie warto zatem opóźniać wizyty u weterynarza.

Czy ten artykuł był dla Ciebie pomocny?
Oceń
Dla 0,0% czytelników artykuł okazał się być pomocny