Pochodzenie i charakterystyka maltańczyka, kupno szczeniaka

Skąd wywodzi się maltańczyk, wygląd i usposobienie

Nazwa rasy sugeruje, że rasa ta pochodzi z Malty. Tymczasem źródła nazwy należy upatrywać w semickim słowie malat, oznaczającym port lub przystań, aczkolwiek nazwa wyspy Malta również z niego się wywodzi. Praprzodkami dzisiejszych maltańczyków były małe pieski, zamieszkujące tereny portów w miastach basenu Morza Śródziemnego, gdzie w starożytności były wykorzystywane do wyłapywania szczurów, stanowiących plagę magazynów portowych.

W starożytnym Rzymie pieski te były ulubionymi „maskotkami” szlachetnie urodzonych matron. W I wieku n.e. opisał je poeta Strabon, a po nastaniu epoki renesansu stały się motywem często utrwalanym na płótnach malarzy, na rękach lub kolanach portretowanych pięknych kobiet z wyższych sfer.

Współczesny maltańczyk jest małym pieskiem o wydłużonym ciele, całkowicie okrytym długą szatą w kolorze czysto białym lub delikatnym odcieniu kości słoniowej. Ma elegancki, dystyngowany wygląd, dumnie nosi głowę. Oczy maltańczyka są koloru ciemnoorzechowego w czarnej oprawie, nos zawsze całkowicie czarny, podobnie wargi. Usposobienie – bardzo żywe, energiczne, ale jest inteligentny, wyjątkowo czuły i łagodny.

Szata maltańczyka jest jednowarstwowa, składa się wyłącznie z włosa okrywowego. Jest on gęsty, jedwabisty, bardzo długi, całkowicie prosty i ciężko opadający. Przylega ściśle do ciała i nie odsłania skóry. Być może te dwie cechy – długość i jednowarstwowość – spowodowały, że wiele osób twierdzi, iż maltańczyk nie ma sierści, a włosy. Jest to całkowita nieprawda. Nie istnieje pies z włosami, a dotyczy to wszystkich ras. Oprócz maltańczyka często mówi się tak o yorku, który ma również szatę jednowarstwową. Słowo „włos” używane jest w stosunku do wszystkich psów w opisie ich wierzchniej warstwy sierści (włos okrywowy), w odróżnieniu od spodniej, zwanej podszerstkiem. Jak już wiemy, podszerstek nie występuje u maltańczyka.

Szczeniak maltańczyka – jak szukać?

Najpierw ustalmy, gdzie nie należy poszukiwać szczeniaka. W sieci roi się od anonsów w serwisach ogłoszeniowych i sprzedażowych, a treść przeważnie jest taka sama: szczeniak maltańczyka z rodowodem, biały maltańczyk szczeniaczek miniaturka, pies z włosami zamiast sierści, małe pieski ekskluzywnej rasy, itp. Zazwyczaj ogłoszeniom towarzyszą zdjęcia rozkosznych białych kulek. Niejedna osoba nieznająca zagadnienia skusi się na takie chwyty marketingowe. Tymczasem warto wcześniej wiedzieć o kilku sprawach.

O tym, że pies z włosami nie istnieje, już wiadomo. Nie istnieje też maltańczyk miniaturka. Jest to jedna rasa, o wzorcu FCI nr 65. Wzorzec ten uwzględnia przedział wzrostu dorosłego osobnika w kłębie następująco: psy od 21 do 25 cm, suki od 20 do 23 cm. Zatem ogłoszenia, w których mowa jest o psie z włosami lub miniaturce, należy omijać. Podobnie jeżeli ktoś ogłasza, że posiada szczeniaki z rodowodem. Szczeniaki otrzymują metryki. Natomiast wyrobienie psu rodowodu jest w gestii nowego właściciela, który otrzymuje od hodowcy metrykę. Nowy właściciel udaje się do oddziału Związku Kynologicznego w Polsce, dokonuje niezbędnych opłat i pozostawia tam metrykę, a na jej podstawie Zarząd Główny ZKwP wystawia rodowód. Nie jest więc tak, że rodowód wydaje hodowca. Uwaga: wyrabianie rodowodu nie jest obowiązkowe, jeżeli szczenię przeznaczone jest wyłącznie do domu „na kanapę”. A może zainteresuje cię także ten artykuł o dorosłym maltańczyku?

Najlepiej jest zadzwonić do najbliższego oddziału ZKwP i zapytać o hodowle maltańczyków. Można też wpisać w wyszukiwarkę np. szczeniak maltańczyka ZKwP, maltańczyk z hodowli ZKwP, itp. W popularnych portalach społecznościowych również ogłaszają się związkowi hodowcy. Nie zaczynamy rozmowy od pytania o cenę, bo wielu hodowców już w tym momencie odmawia sprzedaży. Dobry hodowca nie dąży do tego, aby tylko sprzedać szczenię. Zależy mu przede wszystkim na tym, aby małe pieski z hodowli trafiły do kochających domów, gdzie niczego nie będzie im brakować. Dlatego do rozmowy z hodowcą warto się przygotować.

Cena maltańczyka z metryką (czyli po rodzicach nie tylko z rodowodem, ale i z uprawnieniami do rozrodu) to wydatek rzędu kilku tysięcy złotych. Nie ma cen związkowych, każdy hodowca ustala je we własnym zakresie. Bywa, że u dobrego hodowcy trzeba zająć sobie kolejkę, zwłaszcza po szczenię z unikatowego krycia, i wpłacić zadatek na kupno tuż po urodzeniu się miotu. Cena w takiej hodowli jest na ogół wyższa.

Szczeniak maltańczyka w domu – i co dalej?

Pielęgnacja, szczepienia, odrobaczanie

Szczenię trafia do nowego domu na ogół w wieku około 8 tygodni. Jest odrobaczone i po pierwszym szczepieniu. W książeczce zdrowia lekarz weterynarii wpisuje datę kolejnego szczepienia i należy się tego trzymać. Zawsze na tydzień przed kolejnym szczepieniem trzeba szczeniaka ponownie odrobaczyć (dotyczy to całego życia psa). Szczepienia przeciwko chorobom zakaźnym wykonuje się trzykrotnie w odstępach około trzytygodniowych. Po ukończeniu trzech miesięcy życia i po wykonaniu wszystkich szczepień przeciwko tym chorobom, jak ostatnie wykonuje się szczepienie przeciwko wściekliźnie. To ostatnie, zgodnie z ustawowym obowiązkiem, powtarza się każdego roku. Pozostałe wykonuje się ponownie po roku (jednokrotna dawka przypominająca), a następnie co dwa lata.

Około 3. miesiąca życia zaczyna się wymiana tzw. puchu szczenięcego na włos „dorosły”. Jeżeli kupiliśmy psa na wystawy, trzeba nawiązać kontakt z dobrym psim fryzjerem (groomerem) lub doświadczonym hodowcą, który nauczy nas dbać o sierść maltańczyka, pomoże dobrać narzędzia (grzebień, szczotka, nożyczki) i akcesoria (gumki, papiloty), a także odpowiednie kosmetyki: szampony, odżywki i balsamy. Szczególną uwagę należy zwrócić na oczy. U maltańczyków często występuje skłonność do wypływu z oczu, który jest od żółtawego aż po brązowy wpadający w czarny i sierść pod oczami może przybrać brązowy kolor. Dlatego lekarz weterynarii powinien polecić odpowiedni preparat zapobiegający wypływom. Oczywiście jest to równie ważne u psów niewystawowych, które można ostrzyc nieco krócej, aby nie było potrzeby dość czasochłonnego zabezpieczania szaty papilotami.

Pies rasy maltańczyk siedzący w pudełku oraz szczeniak maltańczyka i jego cena

Ważna jest też pielęgnacja owłosienia podbrzusza, zwłaszcza jeżeli jest to samiec. Mocz zabarwia włos wokół narządów płciowych i trzeba starannie dbać o higienę tych miejsc.

Pielęgnacja szaty maltańczyka, aczkolwiek pochłania czas i – niestety – sporo kosztuje (biorąc pod uwagę usługi groomerskie, narzędzia i kosmetyki), może sprawiać dużą przyjemność. Biały włos maltańczyka jest prosty, gęsty, jedwabisty i bardzo miły w dotyku („atłasowy”), nie falujący ani lokowaty. Cieszy też oko widok dobrze przygotowanego do wystawy maltańczyka, który „płynie” po ringu z dumnie, typowo dla rasy uniesioną głową, a zdjęcia na podium chętnie są zamieszczane na różnych forach kynologicznych.

Wychowanie i żywienie maltańczyka

Od pierwszych chwil pobytu małego maltańczyka w domu należy zadbać o jego wychowanie. Jest to piesek bardzo inteligentny i pojętny, więc z pewnością nie sprawi to kłopotu.

  1. Uczymy go reakcji na imię. Może to być imię, jakie mu nadał hodowca po urodzeniu i zostało ono wpisane do metryki, ale można szczeniaka nazwać po swojemu na domowy użytek, zaś imieniem z dokumentów posługiwać się tylko w celach wystawowych i hodowlanych. Pomysłów na imiona dla psa samca, ale i dla suczki, jest całe mnóstwo, wszystko zależy od kreatywności właściciela.
  2. Uczymy naszego pieska czystości. W okresie kwarantanny okołoszczepiennej kładziemy w domu matę i pilnujemy malca. Kiedy zaczyna się niespokojnie kręcić, zanosimy go na matę, a po załatwieniu potrzeby chwalimy. Po kilku dniach szczeniaczek powinien sam biec na matę.
  3. Warto jednocześnie uczyć maltańczyka chodzenia na smyczy po domu, aby po kwarantannie był z nią na tyle oswojony, żeby załatwiać się na smyczy podczas spaceru.

Często właściciele pytają, do jakiego wieku rośnie pies. Małe rasy, w tym maltańczyki, na ogół przestają rosnąć w wieku 7-8 miesięcy (suczka – po pierwszej cieczce). Później pies nabiera masy mięśniowej (zwłaszcza samiec) i koordynacji ruchowej, co kynolodzy nazywają „związywaniem się” psa. Dorosły maltańczyk waży nie więcej niż 3-4 kg.

Maltańczyk jest psem niezwykle czułym dla swoich domowników i cieszy się, kiedy wracają do domu, objawiając to oczywiście skakaniem. Na pytanie, jak oduczyć psa skakania, odpowiedź jest następująca: ćwiczyć komendę „siad”, podczas gdy druga osoba dzwoni do drzwi mieszkania. Prawidłowe wykonanie komendy nagradzamy smakołykiem.

Żywienie maltańczyka nie jest kłopotliwe, jeśli wybierze się odpowiednią karmę. Szczeniętom podaje się posiłek 4 razy dziennie do 3 miesięcy, następnie 3 razy do 6 – 8 miesięcy, później 2 razy przez całe życie psa. Dorosły pies może otrzymywać jeden posiłek dziennie, jednak wiele osób preferuje podzielenie dawki dziennej na dwie porcje. Karmy gotowe są zbilansowane pod względem energetycznym, odżywczym i witaminowo-mineralnym, są lekkostrawne i wygodne w użyciu. Należy kupować karmę jedynie renomowanych marek, nigdy najtańszą w hipermarkecie. Przewód pokarmowy maltańczyka jest dość delikatny, a karma popularna i najtańsza może spowodować sensacje żołądkowo-jelitowe.

Maltańczyk to przesympatyczna rasa małych piesków, przyjacielska dla całej rodziny. Psy tej rasy uwielbiają pieszczoty, oczywiście spanie w łóżku wtuliwszy się w opiekuna, dobrze porozumiewają się z dziećmi. Trzeba jednak baczyć, aby zbytnio go nie męczyły. Prawidłowo zadbany i utrzymany maltańczyk może dożyć sędziwego wieku, nawet 18 lat.

Czy ten artykuł był dla Ciebie pomocny?
Oceń
Dla 0,0% czytelników artykuł okazał się być pomocny