Hodowla wilczaka czechosłowackiego

Owczarek czeski - hodowla i pochodzenie

Hodowla wilczaka czechosłowackiego rozpoczęła się całkiem niedawno, gdyż w połowie XX wieku. Zdaniem wielu specjalistów wszystkie psy pochodzą od różnych gatunków wilka. Czy będą to na przykład szczeniaki posokowca bawarskiego czy też szczeniak pekińczyka, wszystkie mają w sobie geny wilka europejskiego czy polarnego. Jednak większość ras psów dawno zatraciła wygląd i charakter wilczego przodka. Trudno nam nawet uwierzyć, że szczeniak pekińczyka pochodzi od wilka.

Wielu hodowcom psów przyświecała idea wyhodowania rasy psa, który będzie łączył w sobie najlepsze cechy psa i wilka, a co ważne będzie wyglądał jak wilk. Do wilka najbardziej podobny jest owczarek niemiecki, dlatego też rasę tę wykorzystano do krzyżówek. Pierwsze próby tego rodzaju podjęto w Holandii na przełomie XIX i XX wieku, dzięki czemu powstała rasa saarlooswolfhond. Niestety próba wyhodowania psa użytkowego i pracującego zakończyła się niepowodzeniem. Saarlooswolfhond okazał się psem zbyt niezależnym, nieufnym i salwujacym się ucieczką w sytuacji zagrożenia. Cechy te dyskwalifikują psa użytkowego, dlatego też piękny saarlooswolfhond o wilczym wyglądzie, nie sprawdza się w pracy w policji czy jako przewodnik niewidomych.

Kilkadziesiąt lat później próby stworzenia wilczej rasy użytkowej podjęto w Czechosłowacji w stacji hodowlanej straży granicznej. Tym razem eksperyment zakończył się powodzeniem i powstaniem rasy wszechstronnie użytkowej, jaką jest wilczak czechosłowacki. Pod koniec XX wieku rasa została uznana przez FCI i sklasyfikowana w grupie 1 i sekcji 1 owczarków. Krajem patronackim tej rasy jest Republika Słowacji.

Czy istnieje polska hodowla wilczaka czechosłowackiego

Pierwszym krajem, do którego dotarły te psy była Polska. W roku 2000 powstała pierwsza oficjalna hodowla tej rasy zrzeszona w FCI. Pierwszą hodowlą tej rasy była hodowla Z Peronówki. Obecnie w Polsce istnieje kilka hodowli wilczaka czechosłowackiego, jednak nadal rasa ta nie cieszy się dużym powodzeniem i zainteresowaniem.

Średnia cena szczeniaków z rodowodem wynosi około 3500 zł, chociaż cena najlepszych osobników może osiągać 4500 zł. Dla przykładu na olx.pl czy sprzedajemy.pl szczeniak wystawowy kosztuje około 3000 - 3500 zł. Szczeniak, który nie jest przeznaczony na wystawy kosztuje taniej, nawet od 1000 zł. Mimo istnienia kilku hodowli w Polsce, mioty są nadal rzadkie i na szczeniaki z rodowodem trzeba się zapisywać z wyprzedzeniem. Warto przy tym wiedzieć, że wilczarz nie jest psem dla każdego, dlatego też cena nie może być głównym kryterium wyboru rasy. Rasa ta wymaga doświadczonego opiekuna, który poświęci psu dużo czasu i zapewni odpowiednią ilość ruchu. A może zainteresuje cię także ten artykuł o wilczaku czechosłowackim?

Jak wygląda wilk czechosłowacki

Wilczarz bardzo przypomina prawdziwego wilka. Ma on półdługą sierść, z prostym, przylegającym włosem okrywowym i podszerstkiem zmieniającym się w zależności od pory roku. Umaszczenie wilczaka czechosłowackiego może przybierać kolory od żółtawoszarego do srebrzystoszarego. Zanim zdecydujesz się na szczeniaki tej rasy, warto wiedzieć, że jest to pies duży. Pies tej rasy dorasta do wysokości 75 cm, zaś suka do wysokości 65 cm. Przy tym wzroście jest to pies mocno zbudowany, smukły i długonogi. Waży średnio około 25 kg.

Pies rasy owczarek czechosłowacki podczas spaceru, a także polska hodowla wilczaka czechosłowackiego

Owczarek czeski nie wymaga skomplikowanej pielęgnacji. Jego długą sierść wystarczy wyczesać od czasu do czasu. Niestety rasa ta mocno linieje i w czasie linienia warto szczotkować psa codziennie, aby zmniejszyć ilość psiej sierści zalegającej na dywanach i ubraniu. Ważne jest, aby kontrolować stan jego uszu.

Wilk czechosłowacki to rasa generalnie odporna, zdrowa i długowieczna. Pies ten żyje średnio do 14 lat. Domieszka genów wilka sprawia, że rasa ta jest wytrzymała i odporna na choroby. Wilczarz ponadto dobrze znosi zarówno upały jak i zimno.

Owczarek czeski - charakter

Charakter wilczaka czechosłowackiego

Opis charakteru tej rasy należy zacząć od stwierdzenia, że nie jest to pies łatwy do hodowli. Jego sposób komunikowania się z innymi jest zupełnie inny niż przeciętnych psów. Psy te wymagają doświadczonego opiekuna, który zna rasę i wie, jak szkolić szczeniaki.

Psy te wykazują bardzo silny instynkt stadny, dlatego też mocno przywiązują się do swego opiekuna i jego rodziny. Lubią zabawę, lecz tylko z przedstawicielami swojej rodziny i osobami, które znają. Wilczarz wykazuje dużą cierpliwość wobec dzieci. Podczas zabawy należy zachować ostrożność, gdyż jednym z ich sposobów kontaktu jest podgryzanie, zaś szczeniaki nie zdają sobie sprawy ze swojej siły i trudno je opanować. Z uwagi na instynkt stadny psy te nie lubią zostawania same w domu i mogą narobić szkód w mieszkaniu. Nie nadają się dla osób zajętych, które nie mają czasu dla psa. Pies tej rasy powinien mieć innego psa za towarzysza.

Podobnie jak szczeniaki posokowca bawarskiego, wilczarze mają silny instynkt łowiecki, którego nie należy w nich wzmacniać. Wilczarz ma skłonność do ucieczek, jeśli w czasie spaceru złapie trop. Wilczak świetnie dogada się z domowym kotem, lecz wychodząc na spacer należy uważać, aby nie atakował obcych zwierząt.

Ważną sprawą jest ogromna potrzeba aktywności fizycznej tej rasy. Wilczarz nie nadaje się do życia w mieszkaniu, nawet jeśli zapewni mu się długie spacery. Jest to pies dla aktywnego sportowca. Zalecane są też psie sporty i wyznaczanie psu zadań. Rasa ta nie nadaje się, dla osób starszych.

Wilk czechosłowacki jako pies użytkowy

Owczarek czeski uznawany jest za rasę użytkową, podlegającą próbom pracy. Wyhodowano go do pracy w straży granicznej, jednak obecnie psy te już nie pełnią tej funkcji. Z uwagi na doskonały węch wilczarz jest coraz częściej szkolony do pracy w ratownictwie. Rasa ta nie nadaje się na psa stróżującego, gdyż praktycznie nie szczeka.

Bez względu na to czy psy te pracują czy nie, wymagają starannego szkolenia. Są to psy uparte o niezależnym charakterze, które bardzo trudno jest szkolić. Szybko się nudzą i odmawiają współpracy. Tylko doświadczony opiekun umie nawiązać porozumienie z wilczarzem. Nigdy jednak nie uzyska całkowitego posłuszeństwa.

Czy ten artykuł był dla Ciebie pomocny?
Oceń
Dla 0,0% czytelników artykuł okazał się być pomocny