Dlaczego koty ugniatają?

Indywidualne preferencje

Ugniatanie jest charakterystycznym kocim zachowaniem, choć nie wszystkie koty ugniatają. Czynność ta różni się w zależności od indywidualnych preferencji kota - niektóre przy tym mruczą, wysuwają pazury, robią to wszystkimi czterema łapkami, inne nie.

Przeważnie kot ugniata koc, poduszkę czy człowieka, gdy jest zadowolony, ale nie zawsze tak jest. Czasami ugniatanie nie ma wyraźnej przyczyny i nie łączy się z żadną przyjemną zewnętrzną stymulacją, taką jak głaskanie czy karmienie. Koty, również w tym przypadku, mają swoje tajemnice, na temat których ludzie mogą tylko spekulować.

Ugniatanie przedmiotów a ugniatanie człowieka

Ugniatana powierzchnia ma znaczenie. Jeśli kot wybiera do tego celu człowieka, może wyrażać w ten sposób sympatię lub chęć odwdzięczenia się za pieszczoty. Co oznacza, że kot jest w gruncie rzeczy dużo bardziej uczuciowym i społecznym stworzeniem, niż się powszechnie utarło.

Jeśli kot ugniata coś miękkiego, na przykład pluszową zabawkę, koc czy poduszkę, to zapewne próbuje odtworzyć rytuał, którego nauczył się w kocięctwie. Kocięta ugniatają sutek matki celem pobudzenia wypływu mleka. Starsze koty przejawiają takie same zachowania, choć mleko z ugniatanych przedmiotów nie wypływa. Chodzi tu jednak o pozytywne skojarzenie danej czynności (ugniatania) z zadowoleniem i dobrym samopoczuciem.

Gdy ugniatanie robi się problematyczne…

Ugniatanie i ssanie

Czasem kot podczas ugniatania zaczyna ssać, co oznacza, że jest pobudzony emocjonalnie i próbuje się uspokoić. Często słychać, że kot przy tym mruczy. Małe koty ssą swoją matkę, nawet gdy ta już ich nie karmi, właśnie po to, by poczuć się bezpiecznie. Na takiej samej zasadzie działa ssanie kciuka u dzieci.

Nie jest to niepokojący objaw, o ile ssanie i ugniatanie nie przeradza się w obsesję, która zamiast kota uspokoić, pobudza go jeszcze bardziej. Może to bowiem świadczyć o zaburzeniu dobrostanu psychicznego mruczka, wywołanego na przykład stresem. W takich wypadkach należy skonsultować się z weterynarzem i behawiorystą, którzy podpowiedzą odpowiednią terapię.

Objawy stresu u kotów

Stres u kotów przejawia się na różne sposoby, a opiekunowie mają często problem w prawidłowej ich identyfikacji. Oczekują przeważnie od kotów ludzkiego manifestowania emocji. Jest to błąd. Czy koty płaczą, śmieją się lub krzyczą, żeby pokazać swoje samopoczucie? Nie. W ich przypadku należy zwracać uwagę na inne sygnały.


Niezwykle ważna jest chociażby mowa ciała, w szczególności ogona. Co oznacza machanie ogonem u kota ? Oznacza ono, w przeciwieństwie do psów, podenerwowanie, irytację, konflikt wewnętrzny. Do takiego kota najlepiej się nie zbliżać.

W Internecie można znaleźć doraźne sposoby na ograniczanie stresu, takie jak feromonowa obroża dla kota. Nie jest ona przeze mnie polecana. Obroża dla kota, nawet ta rozpinana, może przynieść więcej szkody niż pożytku.. Kot na obroży może się powiesić, nie jest też w stanie odpocząć od wydzielanego przez nią zapachu. Sprawdź także ten artykuł z informacjami, dlaczego kot miauczy.

Ugniatanie i zjadanie niejadalnych rzeczy

Zdarza się, że kot, który ugniata i ssie dany przedmiot, jednocześnie go zjada. Zjawisko to nosi nazwę pica albo spaczone łaknienie. Niektóre rasy kotów mają genetyczną skłonność do tego zaburzenia, ale nawet kot nierasowy może je czasem przejawiać.

Spaczone łaknienie nie jest niczym nadzwyczajnym u kotów młodych, które bardzo chętnie eksplorują wszystko, co nowe. Należy jednak uważać, aby w trakcie takiej eksploracji nie zrobiły sobie krzywdy, zjadając rzeczy, które mogą im zaszkodzić. Warto przekierować apetyt kota na bezpieczne gryzaki w postaci pałeczek matatabi czy surowej pałki z kurczaka.

Bywa również, że kot obsesyjnie ugniata i ssie człowieka, aż do momentu powstawania ran czy odparzeń. Nie należy tolerować takiego zachowania i pozwalać na nie kotu, nawet jeśli uważamy je za urocze. Należy raczej zastanowić się, dlaczego kot w tak intensywny sposób musi się uspokajać.

Zwierzęciu ugniatającemu i ssącemu w sposób kompulsywny można i należy pomóc poprzez terapię behawioralną, modyfikację środowiska życia, a czasem poprzez farmakoterapię. Trzeba wzmocnić jego pewność siebie, dzięki której przestanie czuć potrzebę “cofania się do dzieciństwa”, a w każdym razie znacząco ją ograniczy.

Bibligorafia:

  • https://www.petmd.com/cat/behavior/evr_ct_why_do_cats_knead
Czy ten artykuł był dla Ciebie pomocny?
Oceń
Dla 93,3% czytelników artykuł okazał się być pomocny