Charakterystyka rasy – cocker spaniel angielski

Cocker, springer czy "kokiel spaniel"?

Prawidłowa nazwa psów tej rasy to cocker spaniel angielski. Zapis "kokiel spaniel" jest to spolszczona, błędna wersja. Niemniej jednak bardzo często można spotkać się z tą pisownią. Choć nie jest poprawna, to jest stosowana.

Istnieje kilka odmian spanieli. Przez pewien czas cocker i springer spaniel angielski były hodowane razem, a ich nazwa zależała od umaszczenia szczeniaka. Zmieniło się to w 1902 roku, kiedy to określono wzór dla cocker spaniela. Do dziś obie rasy cieszą się dużym zainteresowaniem.

Springer spaniel angielski ma piękna sierść w wersji dwukolorowej (wątrobiana z białym, czarna z białym) oraz trójkolorową (z podpalaniami). Nie może być jednolity (np. rudy, czarny). Od cockera różni się również wielkością – jest od niego większy.

Umaszczenie – jak wygląda cocker spaniel angielski?

Nie jest to bardzo mały ani duży pies. Ma średni rozmiar. W przybliżeniu te spaniele mogą osiągnąć wagę 13 – 14,5 kg. Wysokość w kłębie u psa powinna wynosić 39-41 cm, a u suczki 38-39 cm. Nie istnieje cocker spaniel angielski miniatura. Jeżeli natrafiłeś na ogłoszeniu, które sugeruje, że tak jest, lepiej miej się na baczności. Najprawdopodobniej trafiłeś na pseudohodowlę.

Możliwe umaszczenie cocker spaniela angielskiego to:

  • jednolite – kolor czarny, czekoladowy, rudy, złoty. Możliwe: czarny podpalany, czekoladowy podpalany. Biel tylko w postaci małej plamki na przedpiersiu.
  • dwubarwne – z nakrapianiem lub bez, kolory: biało-czarny, biało-cytrynowy, biało-pomarańczowy, biało-czekoladowy.
  • trójbarwne – kolory: biało-czarny, biało-czekoladowy z podpalaniem.
  • przesiane – umaszczenie może być niebieskie, czekoladowe, pomarańczowe, cytrynowe, czekoladowe z podpalaniem i niebieskie z podpalaniem.

Polecane akcesoria dla psów - sprawdź ceny!

Nie jest krótkowłosy, a długowłosy. Włos okrywowy jest jedwabisty i gładki. Nie powinien być szorstki ani falisty, a tym bardziej kręcony. Nie może być również obfity. Jedynie kończyny (przednie w całości, tylne powyżej stawów skokowych) i tułów ma dobrze owłosione. Sprawdź także ten artykuł o szczeniakach cocker spaniela.

Usposobienie – jaki charakter ma "kokiel spaniel"?

Rasa tych psów ma łagodne usposobienie. Cocker spaniele angielskie to psy przywiązujące się do właściciela. Są uczuciowe, przez co nie powinny być w żaden sposób izolowane od ludzi. Mogą zostać same na kilka godzin, ale trzeba je do tego przyzwyczaić. W innym przypadku mogą niszczyć rzeczy oraz dużo szczekać, co niekoniecznie spodoba się sąsiadom. Mogą mieszkać w bloku, jednak warto znaleźć na spacery takie tereny, gdzie będzie mógł się wybiegać i nieco pobuszować w zaroślach.

Te psy mają bardzo duże pokłady energii i mogą bawić się bez końca. Jest to rasa bardzo wesoła, a także cierpliwa. Rodziny z dziećmi nie powinny obawiać się o życie swoich pociech. Mają dobry instynkt myśliwski, ale nie powinny czaić się na inne zwierzęta domowe. Trzeba mieć to na uwadze w momencie spuszczania ich ze smyczy. Na co dzień nie wykazują agresywnego zachowania (ani do ludzi, ani do zwierząt). Nie powinny mieć problemów z zaakceptowaniem innych psów w domu.

Cocker spaniel dobrze odnajduje się w niektórych psich sportach. Ten aktywny piesek powinien poradzić sobie w agility lub obedience. Uczy się szybko, bo jest inteligentny, ale czasami bywa uparty. Warto w nagrodę dawać mu przysmak, a na pewno chętniej będzie wykonywać polecenia. Dobrym pomysłem jest również szkolenie w psim przedszkolu. Wtedy szczeniak ma kontakt z innymi psami w podobnym wieku, a właściciel może zapytać o poradę psiego behawiorysty.

Pielęgnacja i choroby spanieli

Te psy tracą mało włosów, jedynie w okresie linienie wypada ich więcej. Cocker spaniela należy wyczesywać raz w tygodniu za pomocą szczotki pudlówki i metalowego grzebienia z obrotowymi zębami. Kołtuny mogą tworzyć się zwłaszcza za uszami, pod pachami i pachwinami, więc na te miejsca trzeba zwrócić najwięcej uwagi. Jeżeli już dojdzie do skołtunienia, można posłużyć się specjalnym płynem do rozczesywania, aby ułatwić ich rozdzielenie i delikatne wyczesanie.

Cocker spaniela kąpie się w miarę potrzeby kąpie, używając przy tym szamponu dla psów (najlepiej dla ras długowłosych). Można stosować również odżywkę. Po zabiegu należy pieska wytrzeć, a potem wysuszyć suszarką. U tych psów wyskubuje się martwe włosy na głowie i grzbiecie. Trzeba również strzyc sierść na uszach, szyi i pod ogonem. Nożyczkami wyrównuje się ogon, a także wycina sierść rosnącą między opuszkami na łapach. Można skorzystać z usług psiego fryzjera, jeżeli samemu nie chcemy tego robić.

U cocker spanieli trzeba szczególnie dbać o ich długie, wiszące uszy, ponieważ są narażone na infekcje. Należy systematycznie pozbywać się włosów z wnętrza małżowiny oraz woskowiny. Mogą mieć również kłopot z oczami. Zdarzają się zapalenia spojówek, katarakta, podwinięcie powieki oraz postępujący zanik siatkówki.

Cocker spaniel, potocznie nazywany kokiel spaniel, biegający po ścieżce podcas spaceru, a także jego charakter

Rasa tych psów jest odporna na warunki atmosferyczne. Nie przeszkadzają im zarówno niskie, jak i wysokie temperatury, ale należy pamiętać, aby latem chronić pieska przed upałem. W przypadku alergii pokarmowej należy wyeliminować z posiłków uczulające produkty. Cocker spaniel angielski żyje ok. 12-14 lat. Starsze osobniki mogą cierpieć na różne schorzenia. Możliwe są nowotwory oraz problemy z nerkami i sercem.

Cocker spaniel - co warto wiedzieć?

Rasowy szczeniak – cena, informacje, opis

Koszt psa z rodowodem to kwestia 2000-4000 zł. Cena za cocker spaniela to przeważnie 3000-3500 zł. Zdarzają się osobniki tańsze, ale nie powinna to być kwota niższa niż 1500 zł. Tylko w pseudohodowlach można dostać „rasowego” pieska za 200-500 zł. Tak niska cena nie jest adekwatna do pracy, jaką odpowiedzialny hodowca wkłada w rozwój hodowli. Jest to bardzo czasochłonne zajęcie i wymaga zdobycia odpowiedniej wiedzy w zakresie psów, ich żywienia, leczenia oraz tresury. Odpowiedzialny hodowca nie oszczędza na dobrej (lub bardzo dobrej) karmie i badaniach oraz szczepieniach. Dba również o socjalizację maluchów.

Nie tylko na cenę należy zwrócić uwagę. Przeglądając ogłoszenia, w oczy rzucają się zdjęcia. Są ważne, ale jeszcze ważniejszy jest opis. Powinien zawierać informacje na temat hodowli (nazwa, stowarzyszenie, ilość miotów) oraz samego pieska (data urodzenia, charakter, badania, rodzice etc.). Zdjęcia pomagają przy wstępnej weryfikacji, czy szczeniak wygląda na zadbanego (nie jest wychudzony, przebywa w czystym miejsce etc.), ale dopiero podczas spotkania można się upewnić, czy faktycznie tak jest.

Szczeniak może opuścić hodowlę najwcześniej w wieku 8 tygodni. Przez ten czas powinien zostać dwa razy odrobaczony, raz zaszczepiony oraz mieć wszczepiony CHIP. Warto wiedzieć, że każdy rasowy pies musi mieć rodowód. Może nie do końca wpasowywać się z ramy wzorca (jest za mały, ma za duże uszy, złe umaszczenie, za duży rozstaw między oczami lub uszami etc.), ale otrzymuje rodowód, ponieważ jego rodzice byli rasowi.

Ciekawostki o "kokiel spaniel"

Choć teraz cocker spaniele są głównie towarzyszami rodzin, to kiedyś były wykorzystywane w myślistwie. Ich zadanie polegało na wypłaszaniu (głównie ptactwa) oraz aportowaniu zastrzelonej zwierzyny (zarówno z lądu, jak i wody). Jednak przede wszystkim są to pieski wesołe, przez co bezustannie machają ogonem. Stąd wzięło się ich przezwisko „Merry Cocker”. Książęca para – księżna Kate i książę William – mają czarnego osobnika tej rasy.

Wygląd tych piesków nieco się różni w zależności od tego, czy są to psy wystawowe, czy myśliwskie. Jest to kwestia nie charakteru, a umaszczenia, długości pyszczka i uszu oraz ogólnych gabarytów psa. Cocker spaniele podlegają próbom pracy. Chcąc uzyskać tytuł międzynarodowego championa piękności (C.I.B.), muszą otrzymać dyplom z konkursów myśliwskich.

Cocker spaniel angielski potrzebuje osoby, która będzie konsekwentna. Jeżeli pies wyczuje, że może nie stosować się do narzucanych zasad, stanie się nieposłuszny. Dlatego tak ważne jest pilnowanie, aby każda wypowiedziana komenda została przez niego wykonana. Czasami trzeba podejść i samemu znieść psa z kanapy, jeżeli nie chce się posłuchać. Nie można pozwolić, aby pies zignorował komendę, bo życie z nim stanie się nieznośne – zarówno w domu, jak i podczas spacerów.

Czy ten artykuł był dla Ciebie pomocny?
Oceń
Dla 93,3% czytelników artykuł okazał się być pomocny