Hodowla kotów rasowych – ważne informacje

Cena norweskiego kota leśnego

Rasowe koty kosztują. Cena norweskiego kota leśnego nie powinna być niższa niż 1500 zł. Jeżeli jest to kot „na kolanko” (czyli wykastrowany, nie przeznaczony do dalszego rozmnażania) to jego cena powinna mieścić się w granicy 1500-2500 zł, czasem 3000 zł. Kocięta, które zostają sprzedane do innej hodowli, mogą kosztować od 3500 do nawet 6500 zł.

Hodowcy, którzy dopiero zaczynają, często sprzedają kociaki w cenie od 1500 do 1800 zł, a przy każdym następnym miocie podnoszą powoli cenę. Tańszy może być też kociak, który nie do końca pasuje do wzorca rasy (wszelkie odchylenia np. zbyt duża głowa lub za mała, zła długość pyszczka, niewłaściwe umaszczenie). Jednak nawet taki kociak ma rodowód – wszystkie kocięta otrzymują go, jeżeli rodzice byli rasowi. Kot rasowy to kot z rodowodem.

Należy wystrzegać się ofert, w których cena za kocięta to ok. 500 zł. Istnieje wysokie prawdopodobieństwo, że jest to ogłoszenie z pseudohodowli. Zwierzęta z takich miejsc nie są rasowe, mogą być jedynie w typie rasy. Oznacza to tyle, że dany kociak przypomina rasowego, ale nie ma z nim za wiele wspólnego. Nie posiada rodowodu lub jest on niepełny (np. są tam zawarte informacje tylko o rodzicach). Takie zwierzęta są często chore nie tylko ze względu na okropne warunki, w jakich są trzymane i z powodu braku szczepień, ale głównie dlatego, że kojarzone są ze sobą osobniki zbyt blisko spokrewnione. W pseudohodowlach chodzi o ilość zwierząt, a nie ich jakość. Kotki rodzą często, a kociaki oddawane są w wieku 6 lub 8 tygodni. Jeśli rozważasz zakup kota tej rasy, sprawdź także artykuł o charakterze norweskiego kota leśnego.

Leśny kot norweski – hodowla, opinie

Dlaczego rasowe koty tyle kosztują? Prowadzenie hodowli to czasochłonna praca. Hodowca musi zdobyć odpowiednią wiedzę z zakresu życia kotów, konkretnej rasy, diety, chorób i ich leczenia. Nie oszczędza na karmie i badaniach. Hodowlane koty dostają wysokiej jakość posiłki (wysokomięsne puszki, bez zbożową suchą karmę lub surowe mięso i suplementy), a także są pod stałą opieką weterynarza. Mają wykonane wszelkie potrzebne badania. Do tego właściciel musi poświęcać im swój czas i uwagę, aby były odpowiednio socjalizowane.

Mały kot, zanim trafi do nowego właściciela, zostaje odrobaczony i zaszczepiony, a także ma wszczepiony CHIP. Nie może być oddany, zanim nie skończy minimum 12 tygodni. Wszystko to jest udokumentowane w jego książęce zdrowia. Do tego nie wykazuje żadnych oznak jakiejkolwiek choroby – nie ma biegunki, nie wymiotuje, ma apetyty, nie ma gorączki, jest pełen energii.

W ogłoszeniu powinny znajdować się zdjęcia oraz nazwa hodowli, a także opis miotu lub konkretnego kociaka. Hodowcy często prowadzą fanpage na Facebooku lub mają własne strony, na których zamieszczają informacje o miotach, rodzicach, hodowli, rasie etc.

W Polsce obowiązują trzy organizacje felinologiczne: FIFe, WCF i TICE. Pierwsza z nich jest w zasadzie najważniejsza. FIFe to skrót od Federation Internationale Féline i zrzesza hodowców z 41 krajów. Polskim członkiem jest Polska Federacja Felinologiczna Felis Polonia (FPL). Polskie hodowle leśnych kotów norweski, które tam przynależą to np.:

  • Omahkatayo*PL
  • Taurandir*PL
  • New Moon*PL
  • Leśny Chochlik*PL
  • Forest Gate*PL
  • Atlas*PL
  • Mrau*PL
  • Notabene*PL
  • Z Ogrodu Lorien*PL

Polecane akcesoria dla kotów - sprawdź ceny!

Od 2012 roku hodowcy leśnych kotów norweskich muszą wykonywać specjalnie badania genetyczne w celu wykluczenia choroby Andersena. Jest to wadliwa mutacja, którą miot może odziedziczyć po obojgu rodzicach. Chore zwierzęta przeważnie nie dożywają roku. Jeżeli kocięta nie zostaną przebadane i nie będą miały certyfikatu, to nie dostaną rodowodu. Hodowcy są również zobowiązani do tego, aby poinformować przyszłego właściciela o chorobie występującej w tej rasie.

Kot norweski leśny – co warto wiedzieć o rasie?

Rudy, biały a może czarny leśny kot norweski?

Jakie umaszczenia mają leśne norweskie koty? Mogą występować w wielu odmianach. Kolory dopuszczalne przez organizację felinologiczną FIFe to:

  • biały,
  • niebieski
  • czarny,
  • rudy,
  • bursztynowy,
  • kremowy,
  • szylkret niebieski,
  • szylkret czarny,
  • szylkret jasny bursztynowy,
  • szylkret bursztynowy.
Norweski kot leśny na białym tle, a także cena norweskiego kota leśnego z rodowodem

Zabarwienia włosa kotów tej rasy mogą być: złote, dymne lub srebrne. Istnieją cztery dopuszczalne rodzaje pręgowania (tabby): klasyczne, tygrysie, cętkowane, ticked. Kotki mogą być szylkretowe, czyli trzykolorowe. Norweg występuje również w odmianie dwubarwnej, zawsze z kolorem białym. W zależności od tego, ile białego znajduje się na ciele kota, rozróżnia się odmiany: van, arlekin, bicolour oraz nieokreśloną ilość koloru białego. Leśne norweskie koty nie mogą być w kolorze: płowym, czekoladowym, cynamonowym oraz liliowym. Niedopuszczalne jest również oznaczenie typu point.

Jaka jest prawidłowa wielkość tego kota? Norweg nie jest mały. Te koty określa się jako duże. Leśny kot norweski może ważyć od 5 do 10 kg. Kotki są mniejsze od kocurów. Te leśne koty mają długą sierść (niektóre włosy, zwłaszcza te w kryzie, mogą osiągnąć długość nawet 30 cm). Pomiędzy palcami na łapie rosną kępki sierści. Futro tego kota jest szorstkie w dotyku. Sama sierść jest zarówno mrozoodporna, jak i wodoodporna, a do tego dwuwarstwowa z gęstym podszerstkiem.

Kot norweski leśny – jak jest jego charakter?

Jest to kot inteligentny i ciekawski. Będzie sprawdzał każdy możliwy kąt. Mimo swojej masy, jest bardzo zwinny i skoczny. Uwielbia się wspinać. Zdobędzie każdą możliwą szafkę. Dobrym rozwiązaniem jest zakup wysokiego drapaka lub specjalnego słupka przyczepianego do ściany. Leśny kot norweski będzie spędzał tam mnóstwo czasu i zaniecha niszczenia mebli. Można przyzwyczaić go do chodzenia na spacery na smyczy.

Nie jest natrętny. Choć lubi towarzystwo człowieka, stroni od nadmiernych pieszczot. Nie jest agresywny. Ten kot ma łagodny charakter. Jeżeli w danej chwili nie będzie mu odpowiadał kontakt z człowiekiem, po prostu odejdzie w inne miejsce. Będzie obserwował z boku, zawsze niedaleko właściciela.

Decydując się na kota, trzeba zadawać sobie sprawę z tego, że jest to duża odpowiedzialność. Należy zadbać o jego właściwą dietę, regularne wizyty u weterynarza (badania, szczepienia etc.) oraz poświęcić na zabawę z nim odpowiednią ilość czasu, a wtedy kotek powinien być zdrowy i szczęśliwy. Ważny jest również zakup kota z właściwej hodowli. Kupowanie zwierząt z pseudohodowli tylko umacnia ich pozycje i pozwala na dalszy rozwój.

Czy ten artykuł był dla Ciebie pomocny?
Oceń
Dla 95,2% czytelników artykuł okazał się być pomocny