Hodowla amstaffa – historia, ceny za szczeniaki

Amstaff pręgowany, biały, szary, czarny – od czego się zaczęło?

Przodkiem amstaffa był pies wyhodowany do walk z bykami. Była to krzyżówka buldoga i teriera, która przyczyniła się do powstania współczesnych ras takich jak: bulterier, pitbull terier, staffordshire bull terrier, boston terriera i właśnie amstaff. Określanie amstaffa „staford amerykański” jest błędne. Prawidłowa jego nazwa to amerykański staffordshire terier. Wyhodowanie protoplasty tych ras miało miejsce w Wielkiej Brytanii w XIX wieku.

Wyhodowany pies brał udział już nie tylko w walkach z bykami, ale także z innymi psami. Ten rodzaj rozrywki został zakazany w Wielkiej Brytanii, a potem także w Stanach Zjednoczonych, gdzie to dotarły te psy wraz z emigrantami. Niestety dalej organizowano walki psów, ponieważ była to jedyna tak opłacalna rozrywka biedoty. Zaczęto krzyżować te psy z innymi, aby stały się większe i zwinniejsze.

Przyszedł jednak moment, kiedy to hodowcy nie chcieli być dłużej kojarzeni z tymi agresywnymi psami. Jednak odmawiali z rezygnacji ze swoich czworonogów. W 1936 roku hodowcy doczekali się tego, że ich psy domowe zostały zarejestrowane jako odrębna rasa o nazwie stafforshire terrier, która w 1972 roku została przekształcona na american staffordshire terrier. Zdecydowałeś się na zakup psa tej rasy? Sprawdź także artykuł z poradami, jak wychować amstaffa.

Ile kosztuje amstaff z rodowodem?

Cena amstaffa (american staffordshire terrier) wynosi od 2000 do 4000 zł. Może być więcej lub trochę mniej. Od czego zalezą te ceny? Przede wszystkim hodowla jest czasochłonna i pracochłonna. Hodowca musi poświęcić swój czas na zdobycie wiedzy w zakresie psów, danej rasy i ich tresury, odpowiedniej diety oraz chorób. W ciągu 8 tygodni swojego życia, gdzie to przebywa w hodowli, szczenię zostaje dwa razy odrobaczone oraz raz zaczepione, a także posiada wszczepiony CHIP. Wszystko udokumentowane jest w książce zdrowia psiaka. Szczeniak amstaffa jest traktowany we właściwy sposób (są to psy, na które nie można podnosić głosu) oraz trzymane w odpowiednich warunkach, mają również zapewniony kontakt z człowiekiem. Jeżeli mocno wpasowuje się we wzorzec rasy, a jego rodzice lub dziadkowie mieli osiągnięcia na wystawach, jego cena wzrasta.

Nie ma amstaffa bez rodowodu. Jest to bardzo ważne. W ten sposób możesz zweryfikować, czy pies ma w sobie geny amstaffa, a nie innych psów. Jeżeli cena amstaffa wynosi 500 zł, to niestety nie jest to rasowy pies. Pseudohodowle krzyżują ze sobą różne psy. Równie dobrze którymś rodzicem może być pitbull. Takie szczeniaki mogą przypominać amstaffa, jednak nie do końca. Późniejsze wpieranie przez pseudohodowcę, że pies jest mniejszy, ponieważ jest miniaturką, będzie zwykłym kłamstwem. Nie istnieje amstaff miniaturka. Do tego taki pies może być obciążony różnymi chorobami genetycznymi. Dlaczego?

Bawiące się anstaffy oraz cena anstaffa i wiarygodna hodowla amstaffów

Pseudohodowle nie muszą przestrzegać zasad dotyczących miotów. Poza tym rozmnażane są matki z synami czy córki z ojcami lub braćmi. Dzieje się tak dlatego, że ci hodowcy nie są w stanie upilnować wszystkich psów, jakie mają. Do tego są one trzymane w okropnych warunkach i karmione najgorszą karmą, aby tylko zmniejszyć koszty, bo najważniejszy jest zysk. Do tego szczenię jest sprzedawane, gdy ma mniej niż 8 tygodni, co jest niedopuszczalne. Jednak tutaj nie liczy się jakość psów, a ich ilość.

Polecane akcesoria dla psów - sprawdź ceny!

Szczeniak amstaffa – wygląd, charakter

Amerykański staffordshire terier – umaszczenie amstaffa

Ten amerykański pies (american staffordshire terrier) ma krótkie włosy, które są twarde w dotyku i przylegają do ciała. Amstaffy nie mają podszerstka, dlatego marzną w zimne dni. W kłębie samce osiągają 46-48 cm, a suczki 43-46 cm. Waga amstaffa powinna być proporcjonalna do ich wzrostu. Nie jest to pies mały, lecz średnich rozmiarów. Ma bardzo umięśnione ciało, jest bardzo silny.

W tej rasie pies może mieć jednolitą, pręgowaną lub łaciatą maść. Amstaff pręgowany może być: czerwony, czarny, błękitny, płowy, wątrobiany. Niepożądany kolor sierści to: czarny podpalany, biały (jeżeli ten kolor stanowi więcej niż 80% powierzchni ciała), czekoladowy (brązowy/wątrobiany). Amstaff szary to tak naprawdę amstaff niebieski/błękitny (amstaff blue). Właściwe odmiany kolorystyczne amstaffa wyglądają następująco:

  • czarny (black),
  • biały (white),
  • błękitny (blue),
  • foczy (seal),
  • czerwony (red),
  • błękitno-płowy (blue fawn),
  • płowy (fawn),
  • jeleni,
  • sobolowy (sable).

Amerykański staffordshire terier ma krótki grzbiet, szeroką klatkę piersiową i masywną szyję. Jego ogon jest nisko osadzony i krótki. Łapy są umięśnione. Pysk i głową są średniej długości z wyraźnie zauważalnym stopem (miejscem, gdzie czoło przechodzi w kufę). Oczy amstaffa są okrągłe i szeroko rozstawione. Dawniej tym psom przycinano uszy, aby nabrały ostrzejszego wyglądu, jednak obecnie jest zabronione – powinny być krótkie, w kształcie płatka róży lub pół-uniesione.

Co warto wiedzieć o amstaffach?

Amstafffa wręcz rozpiera energia, uwielbia aktywność fizyczną. Do tego jest to pies niezwykle wrażliwy. Istnieje przekonanie, że jest to rasa agresywna, prawda jest jednak taka, że wszystko zależy od jego wychowania. Stosowanie wobec niego przemocy nauczyć amstaffa obrony, która będzie przejawiała się w formie agresywnego zachowania do ludzi i zwierząt. Amstaff jest z natury bardzo towarzyskim i przyjaznym pieskiem, który kocha każdego członka rodziny i nie zawaha się przybiec na pomoc, gdy wyczuje grożące im niebezpieczeństwo.

W tej rasie bardzo dużą rolę odkrywa tresura. Szkolenie amstaffa trzeba zacząć, gdy jest mały. Im wcześniej, tym lepiej. Amastaff jest inteligentny, ale również uparty. Później będzie trudno wpoić mu zasady, jeżeli wcześniej naucz się je łamać. Trzeba być wobec niego konsekwentnym, a nie będzie sprawiał większych problemów ani w domu, ani na spacerze. Nie wolno jednak krzyczeć na niego ani stosować przemocy fizycznej. Ten wrażliwy piesek nie poradzi sobie z taką presją i zacznie się bronić. Jest odważny, dlatego nie będzie potulnie siedział w kącie, jeżeli poczuje się zagrożony. Podczas treningu należy nagradzać go przysmakami i zabawkami, a bardzo chętnie będzie się wszystkiego uczył.

Bez względu na to, czy to jest amstaff niebieski (amstaff blue/szary), czy czarno-biały lub pręgowany, to jest to pies piękny w każdym umaszczeniu, a do tego jest wspaniałym towarzyszem. Jednak nie jest on łatwy do kontrolowania, jeżeli nie będzie się co do niego konsekwentnym. Amstaff nie jest odpowiednim psem dla osób, które nie mają wypracowanego doświadczenia z psami. Biorąc pod uwagę jego nadpobudliwość i potrzebę ciągłego ruchu, nie jest też dobrym wyborem dla osób starszych.

Czy ten artykuł był dla Ciebie pomocny?
Oceń
Dla 98,0% czytelników artykuł okazał się być pomocny