Opis rasy – co warto wiedzieć o kocie burmilla?

W powstaniu tej rasy brał udział pers szynszylowy (kocur) i kot burmski liliowy (kotka). Kocięta, które narodziły się z tego połączenia, dały początek rasie burmilla. Miało to miejsce w 1981 roku, ale rasa została oficjalnie uznana przez organizację FIFe dopiero w 1990 roku.

Kot burmilla ma sierść krótką, która przylega do ciała. Istnieje odmiana o półdługich włosach, która nazywana jest „Tiffany Tipped” lub „Burmilla Longhair”. Ten kot może mieć także pluszowe futerko, które nie przylega tak do ciała. Sierść tego kota może być: czarna, niebieska, czekoladowa, liliowa, ruda, kremowa, płowa, cynamonowa. Dopuszczalne są także odmiany szylkretowe. Podszerstek tego kota może być złoty lub srebrny. Cieniowanie może być tipped, shaded oraz smoke.

Pielęgnacja tego kota jest mało skomplikowana. Na co dzień nie powinien gubić zbyt dużo włosów, więc wystarczy szczotkować go co kilka dni. Jedynie w okresie linienia warto robić to codziennie, aby ograniczyć ilość futra, którą ten będzie zjadał podczas mycia. Raz w tygodniu można podawać kotu łyżeczkę smalcu (z gęsi lub z kaczki), aby zapobiec zakłaczeniu. Należy kontrolować stan jego oczu, uszu, zębów i pazurków. Przedstawiciele tej rasy są podatni na choroby przyzębia i mogą cierpieć na chorobę dziedziczną, jaką jest wielotorbielowatości nerek.

Burmilla to kot, który jest bardzo aktywny. Uwielbia się bawić, dlatego dobrze dogaduje się z dziećmi. Jest towarzyski i szybko zaprzyjaźnia się z nowymi gośćmi. Ten kot ma silny charakter, ale powinien zaakceptować inne koty oraz psy. Jest to bardzo czuły kot, który uwielbia pieszczoty. Ma donośny głos i potrafi głośno dopominać się zainteresowania ze strony właściciela. Bardzo intryguje go to, co dzieje się dookoła niego i chętnie uczestniczy w życiu rodzinnym. Choć przywiązuje się do opiekuna, może próbować wymknąć się z domu, dlatego warto zabezpieczyć okna oraz balkon.

Żywienie, wymagania burmilla – co powinien jeść rasowy kot?

Wszystkie koty są mięsożerne, dlatego głównym składnikiem ich diety jest mięso. Wszelkie cukry i zboża są zbędne, więc najlepiej je wyeliminować. Dzienna porcja pożywienia powinna być indywidualnie dobrana pod kątem zdrowia, wieku i aktywności kota. Z racji na to, że koty mają małe żołądki, mniejszy posiłki należy podawać 3-5 razy dziennie.

Dieta BARF polega na podawaniu kotu surowego mięsa (mięśniowego i podrobów) i suplementów. Zanim jednak wprowadzisz w życie ten model żywienia kota, musisz zdobyć wiedzę na ten temat. Zły dobór suplementów może doprowadzić do złego stanu zdrowia kota, a nawet jego śmierci.

Na rynku dostępne są gotowe karmy, które można podawać kotu codziennie. Są to tzw. karmy wysokomięsne (podstawowe, bytowe). Zawierają wysoki procent mięsa i wszystkie niezbędne witaminy oraz minerały. Karmy filetowe (uzupełniające) nie mają wystarczających wartości odżywczych, ale można je podawać od czasu do czasu jako zdrowy przysmak.

Pokarm suchy nie jest polecany przez niektórych właścicieli mruczków. Kot, który je wyłącznie suchą karmę, powinien pić bardzo dużo wody, a zazwyczaj koty nie lubią tego robić. Z tego powodu właściciele kotów decydują się na opcję mieszaną, w której podają zarówno nieco karmy suchej, jaki i mokrej, aby kontrolować ilość płynów przyjmowaną przez kota. Jeśli szukasz więcej inspiracji, sprawdź także zebrane w tym miejscu artykuły o rasach brytyjskich.

Legalna hodowla a pseudohodowla – opinie, cena burmilla

Przeglądając ogłoszenia, zwróć uwagę nie na zdjęcia, a na opis. Powinieneś w nim znaleźć informacje o sprzedawanym kocie (wiek, umaszczenie, charakter, rodzice, badania itd.) i o samej hodowli. W Polsce działają trzy organizacje felinologiczne: FIFe, WCF i TICA. Hodowla powinna być zrzeszona w jednej z nich.

Kocię rasy Burmilla leżące na posłaniu oraz informacje o cenie kociąt i pielegnacji

Kocięta mogą opuścić hodowlę, gdy skończą 12 tygodni. Muszą mieć wszczepiony CHIP, a także muszą być co najmniej dwa razy zaszczepione i dwa razy odrobaczone. Każdy rasowy kota ma rodowód. Powinien być kilkupokoleniowy oraz opatrzony odpowiednimi pieczątkami i podpisami.

Cena kociąt burmilla waha się od 3000 do 4000 zł. Kot egzotyczny kosztuje ok. 3000 – 4500 zł. Cena kota perskiego to kwestia ok. 2000 – 3000 zł, ale kot perski szynszylowy jest już rzadziej spotykany. Ta odmiana kosztuje ok. 500 – 2000 euro. Na ostateczną cenę wpływ płeć, wiek i przeznaczenie kotka, a także renoma hodowli, dostępność rasy w kraju, stopień wpasowania we wzorzec, linia genów i osiągnięcia rodziców na kocich wystawach.

Burmilla jest towarzyskim kotkiem, który nadaje się dla rodzin z dziećmi. Ten kot jest przyjaźnie nastawiony do innych zwierząt i szybko przekonuje się do nowych gości. Jego umaszczenie zawsze jest cieniowane. Ma krótką sierść, która nie wymaga czasochłonnej pielęgnacji. Nie jest polecany dla osób starszych, ponieważ jest bardzo energiczny i potrzebuje dość dużo ruchu w ciągu dnia.

Czy ten artykuł był dla Ciebie pomocny?
Oceń
Dla 0,0% czytelników artykuł okazał się być pomocny