Buldog francuski buldożek francuski czy bokser francuski – historia, opis buldoga

Pochodzenie buldoga francuskiego

Nie jest dokładnie wiadomo, jakie były początki buldoga francuskiego. Najprawdopodobniej rasa ta wywodzi się od buldoga angielskiego, krzyżowanego z małymi terierami i mopsem. Nie ma dokumentacji tej historii, bowiem pierwsi hodowcy, którzy przyczynili się do powstania buldoga francuskiego, nie umieli czytać ani pisać.

Dlaczego buldog francuski, skoro najbardziej prawdopodobnym jego przodkiem jest buldog angielski? Otóż w związku z rozwojem przemysłu włókienniczego, na początku XIX wieku z Anglii do francuskiej Normandii przybyli tkacze, którzy przywieźli ze sobą psy buldogi angielskie. Były one w tamtych czasach wykorzystywane do walk psów, a także do „zabaw”, polegających na gryzieniu związanego bydła (nazwa „bull dog” – pies na byki), przynoszących niemałe dochody. Po zakazaniu tych „zabaw” nowym celem w hodowli stało się przystosowanie psów do życia w domu jako towarzyszy rodzin. Wtedy to miały zostać zapoczątkowane kojarzenia buldogów angielskich z terierami i mopsami. W rezultacie uzyskano pogłowie, dla którego w 1880 roku założono w Paryżu klub rasy, jednak wciąż nie miała ona wzorca, bowiem nie był to jeszcze pies rasy buldog francuski. W 1898 roku opracowano standard nowej rasy i nazwano ją buldogiem francuskim. Opis buldoga w ciągu tego okresu był modyfikowany, ostatnia aktualizacja wzorca miała miejsce w 2014 roku. Pozostała nazwa, wywodząca się z angielskiego „bull dog”, ale mały buldog francuski jest psem jedynie pokojowym.

Niektórzy nazywają buldoga „bokser francuski”. Jest to nazwa niepoprawna, bokser jest zupełnie odrębną rasą, pochodzącą z Niemiec. Jedyną cechą łączącą te dwie rasy jest spłaszczona kufa (u buldoga znacznie bardziej). Nazwa „bokser francuski” być może jest też regionalizmem. Niegdyś stosowana była nazwa „buldożek francuski”, zapewne z uwagi na niewielkie rozmiary w porównaniu do innego buldoga – angielskiego, jednak jedyną obecnie obowiązującą nazwą rasy jest buldog francuski. „Bokser francuski” może funkcjonować raczej w kontekście żartobliwym. Jeśli planujesz zakup psa tej rasy, sprawdź także artykuł o usposobieniu buldoga francuskiego.

Buldog francuski – jak wygląda

Psy buldogi francuskie są zwartej budowy, przysadziste, sprawiające wrażenie „małego atlety”. Jest to pies niewielki, mierzący około 30 cm w kłębie i ważący nie więcej niż 14 kg. Oprócz krótkiej kufy i naturalnie krótkiego (nieciętego) ogona najbardziej charakterystyczną cechą buldoga francuskiego są duże, „nietoperzowate”, zawsze stojące uszy. Włos prosty i krótki, bez podszerstka. Psy buldogi francuskie występują w różnych umaszczeniach, z których dopuszczalna jest jednolita płowa, płowa pręgowana, bez białych znaczeń albo z niewielkimi znaczeniami, a także płowe lub pręgowane z dużą ilością bieli, rozłożonej równomiernie na całym ciele. Nos zawsze czarny, pożądana jest czarna maska, choć jej brak jest również prawidłowy. Zdarzają się psy całkowicie białe (także z czarnym nosem), ale umaszczenie to jest niepożądane, bowiem gen bieli może również spowodować głuchotę.

Zgodnie z wzorcem rasy, inne umaszczenia (szczególnie czarne, czarne podpalane, błękitne) z dodatkiem bieli lub bez, są podstawą do dyskwalifikacji na wystawie. Dla jasności, są to jak najbardziej psy rasowe, ale niewystawowe i bez szans na dopuszczenie do rozrodu.

Usposobienie i charakter buldoga francuskiego

Buldog francuski jest psem inteligentnym, radosnym i towarzyskim. Usposobienie ma, jeśli porównać je z typem charakteru człowieka, prostolinijne i szczere. Jest też wyjątkowym pieszczochem. Nieszczekliwy, kochający swoich domowników, a zwłaszcza dzieci. Dobrze toleruje inne zwierzęta, będzie żył w zgodzie pod jednym dachem zarówno z kotem, jak i z królikiem czy świnką morską. Nie wymaga długich spacerów, a tym bardziej biegania. Z tych względów „bokser francuski” jest idealną rasą do zamieszkania w warunkach miejskich.

Wychowanie buldoga francuskiego nie nastręcza wielu trudności, o ile właściciel będzie konsekwentny. Każdy pies rasy buldog potrafi zniewolić „powłóczystym” spojrzeniem i wystarczy raz mu ulec, żeby to do cna wykorzystał – niektórzy twierdzą, że uwodzi, jak to prawdziwy pies francuski. Dlatego jeżeli np. nie życzymy sobie, żeby nasz „bull dog” spał w naszym łóżku, nie wolno mu na to pozwolić ani razu, zanosząc go na jego posłanie wraz z komendą „na miejsce”. Nasze zachowanie musi być stanowcze. Jednak niewielu właścicieli buldogów francuskich ma tak twarde serce.

Buldog francuski na białym tle oraz jego charakter, cechy i cena

Psy tej rasy szalenie przywiązują się do swoich właścicieli, kochają ich bezgranicznie, choć ich charakter usposabia je życzliwie także w stosunku do innych ludzi. Nie ma w nich zupełnie agresji, a za ukochanym panem lub panią potrafią dreptać krok w krok po mieszkaniu, nie wyłączając łazienki. Buldożek francuski uwielbia spędzać czas przytulony do ukochanego domownika na kanapie, a najchętniej przytulałby się do wszystkich jednocześnie. Obserwując zachowanie buldoga, można stwierdzić, że z całą pewnością nie jest to pitbull…

Buldog francuski - zdrowie i pielęgnacja

Buldog francuski, podobnie jak inne psy buldogi i pozostałe rasy brachycefaliczne (o spłaszczonych kufach), wymagają specyficznej pielęgnacji. Fałdy skórne ograniczają dostęp powietrza, oprócz tego wymiana ciepła jest bardziej skomplikowana niż u ras z dłuższymi kufami. Jeżeli dodatkowo psu łzawią oczy, wilgoć zalega w fałdach skóry, tworząc środowisko sprzyjające rozwojowi grzybów i bakterii. Może w tych warunkach dojść do odparzeń lub otarć, wreszcie stanów zapalnych, nie wspominając o wydzielaniu się spomiędzy fałdów skórnych przykrego zapachu.

Pielęgnacja polega na codziennym sprawdzaniu i w miarę potrzeby czyszczenia fałdów skóry. Lepiej robić to na sucho, choć w przypadku trudnych do usunięcia zabrudzeń trzeba użyć wilgotnego ręcznika. Co ważne, nie może to być wata albo lignina, które pozostawiają drobne włókna. Najlepiej użyć czystej lnianej ściereczki. Jeżeli czyścimy na mokro, należy następnie każdy fałd dokładnie osuszyć. Do czyszczenia na mokro używamy specjalnego płynu do pielęgnacji, który można nabyć w dobrych sklepach zoologicznych – także w sieci.

Sierść buldoga francuskiego jest łatwa w pielęgnacji. Kąpie się psa jedynie w przypadku silnego zabrudzenia, np. wytarzanie się w nieczystościach. Do kąpieli używa się jedynie szamponów, przeznaczonych specjalnie dla psów. Używanie szamponów dla ludzi narusza pH skóry psa i może doprowadzić do jej nadmiernego wysuszenia. Należy również co kilka dni czyścić buldogowi uszy.

Polecane akcesoria dla psów - sprawdź ceny!

Każdy pies rasy buldog źle znosi upały, dlatego latem trzeba mu oszczędzić długiego przebywania w miejscach nasłonecznionych i zapewnić mu stały dostęp do wody. Na spacery najlepiej wychodzić wcześnie rano i wieczorem, a w ciągu dnia jedynie na szybkie załatwienie potrzeb. Zresztą zarówno mały buldog francuski, jak i dorosły, nie wymaga wiele ruchu.

Planując hodowlę buldoga francuskiego należy mieć świadomość, że suki tej rasy nie rodzą siłami natury. Jest to rasa wielkogłowa, co oznacza, że głowa szczenięcia jest za duża w stosunku do miednicy suki i nie ma ono możliwości samodzielnego wydostania się na zewnątrz. Ciążę u buldogów francuskich rozwiązuje lekarz weterynarii przez cesarskie cięcie. Siłą rzeczy, niewskazane jest, aby suka miała więcej niż dwa mioty w życiu. Wielu hodowców decyduje się na sterylizację od razu przy drugiej „cesarce” z uwagi na jej zdrowie.

Wskazówki dla potencjalnych właścicieli

Czy buldog francuski jest dobrym wyborem

Decydując się na nabycie szczenięcia buldoga francuskiego w żadnym wypadku nie należy kierować się ceną, a przed zakupem dokładnie sprawdzić hodowlę. Dobry hodowca tak specyficznej rasy zawsze postawi na skojarzenie, które niesie minimalne ryzyko wystąpienia wymienionych wyżej problemów. Trzeba szczególnie uważać na pseudohodowle, oferujące tanie szczenięta. Może się bowiem po pewnym czasie okazać, że na wizyty u lekarza weterynarii i leki trzeba będzie wydać więcej pieniędzy, niż kosztowałby zdrowy szczeniak z hodowli, zarejestrowanej w Związku Kynologicznym w Polsce, i ta „atrakcyjna” cena wcale nie jest atrakcyjna. Cena w tym wypadku powinna mieć drugorzędne znaczenie.

Niemniej, nawet zdrowy, prawidłowo rozwijający się szczeniak buldoga francuskiego raz na jakiś czas powinien odwiedzić gabinet weterynaryjny. Niezbędne są coroczne szczepienia, obowiązkowe przeciwko wściekliźnie i zdecydowanie zalecane przeciwko pozostałym chorobom zakaźnym. Szczepienie to mały buldog francuski otrzymuje w trzech etapach, następnie po upływie roku – dawkę przypominającą, później szczepi się go co dwa lata. Zawsze przed podaniem szczepionki należy psa odrobaczyć. Szczeniak powinien być odrobaczany częściej z uwagi na cały cykl szczepień ochronnych. Dotyczy to zresztą wszystkich ras, niezależnie czy jest to buldog francuski, pitbull, terier czy mieszaniec.

Pies rasy buldog francuski oparty łapkami o stół, a także jego charakter

Warto uzgodnić z lekarzem weterynarii okresowe badanie krwi (OB., morfologia) i moczu, wskazane zwłaszcza u suki przed kryciem. Psy buldogi, szczególnie reproduktory, powinny mieć regularnie sprawdzany stan prącia, a w razie zaobserwowania nieprawidłowości (np. wysięku) trzeba udać się z psem do lekarza weterynarii.

Karma dla buldoga francuskiego

Dobry, troskliwy hodowca, wydając szczeniaka nowemu właścicielowi, daje również wyprawkę, a w niej karmę, którą mały buldog francuski był żywiony. Oczywiście nie ma obowiązku stosowania tej karmy „na zawsze”, można ją zmienić albo przejść na żywienie naturalne. Jednak nie należy tego robić gwałtownie, gdyż grozi to rozstrojem żołądka. Po to właśnie jest karma w wyprawce. Należy ją podać jako pierwsze posiłki w domu w takiej postaci, w jakiej szczeniak otrzymywał ją w hodowli. Od drugiego dnia można stopniowo zacząć mieszać karmę z wyprawki z karmą, którą zamierzamy żywić psa (oczywiście nadal w wersji dla szczeniąt), lub podawać naprzemiennie posiłki z karmy „wyprawkowej” i posiłek naturalny, złożony z mięsa, gotowanych warzyw, zwłaszcza marchwi, i gotowanego ryżu lub makaronu, z dodatkiem witamin i fosforanu wapnia.

Nie jest to typowy „pies francuski” i je na ogół łapczywie, dlatego początkowo karmę należy moczyć. Porcję zalewa się letnią (nie gorącą!) przegotowaną wodą w ilości takiej, aby karma była namoczona, ale granulki zachowały kształt i nie wytworzyła się papka. Ważne: żywiąc gotową karmą nie podajemy suplementów, gdyż karmy są zbilansowane pod względem tak składników odżywczych, jak witamin i minerałów. Nie mieszamy też karmy z naturalnym jedzeniem. Można psy buldogi francuskie stale żywić naprzemiennie i podawać karmę i naturalne jedzenie osobno.

Mały szczeniak buldoga francuskiego otrzymuje cztery posiłki dziennie, starszy – trzy. Od około 7. miesiąca życia można podawać dwa posiłki – rano i wieczorem. Pies dorosły może jeść raz dziennie, choć są zwolennicy dzielenia dziennej dawki na dwie porcje przez całe życie psa. Odpowiednia karma dla buldoga francuskiego to karma dla małych ras, o niewielkich granulkach. Należy przestrzegać dawkowania, podanego na opakowaniu, gdyż małe zapotrzebowanie na ruch sprawia, że nasz „bull dog” może za bardzo przytyć.

Pies rasy buldog francuski (podobnie jak wszystkie psy rasowe i nierasowe) nie powinien dostawać „ludzkiego” jedzenia z przyprawami, zwłaszcza resztek ze stołu, wędlin, żółtego sera, kości – szczególnie drobiowych, warzyw cebulowych i słodyczy. Nie powinny ich dostawać ani szczeniak, ani pies dorosły. Zwłaszcza czekolada i słodycze z ksylitolem są dla psów niebezpieczne, mogą nieodwracalnie uszkodzić wątrobę i spowodować nawet śmierć zwierzęcia.

Francuski buldog - podsumowanie

Buldożek francuski nadaje się dla rodzin z dziećmi, osób starszych i dla singli. Może mieszkać zarówno w domu z ogrodem, jak i w bloku. Nie może on jednak chodzić po schodach z uwagi na wrażliwość kręgosłupa – powinien być noszony. Jest to odpowiednia rasa dla tych, którzy nie przepadają za aktywnością fizyczną – żaden pies rasy buldog jej nie wymaga.

Planując własną hodowlę należy wziąć pod uwagę, że psy rasowe podlegają kwalifikacji hodowlanej. Muszą uzyskać odpowiednie oceny wystawowe, a w niektórych rasach przewidziane są dodatkowe wymogi (np. testy psychiczne). Nie dotyczą one buldoga francuskiego, ale wystawy są obowiązkowe w celu otrzymania minimum trzech ocen kwalifikujących. Szczegółowe informacje można uzyskać w oddziale Związku Kynologicznego w Polsce. Nie obowiązuje rejonizacja, ale ze względów praktycznych najlepiej wybrać oddział najbliższy, gdyż w przyszłości trzeba będzie odbywać przeglądy miotów.

Na zakończenie warto przypomnieć o niekupowaniu szczenięcia buldoga z przypadku, np. z portalu handlowego. Warto zadzwonić do dowolnego oddziału Związku Kynologicznego w Polsce i zapytać o renomowane hodowle rasy. Pamiętajmy, że zakup szczenięcia rodowodowego nie zobowiązuje właściciela do udziału w wystawach, można mieć psa wyłącznie do kochania, za to z gwarancją pochodzenia do wielu pokoleń wstecz i zminimalizowanym ryzykiem wystąpienia schorzeń typowych dla rasy.

Czy ten artykuł był dla Ciebie pomocny?
Oceń
Dla 98,7% czytelników artykuł okazał się być pomocny