Buda dla psa ocieplana – zadania, surowce, koszty

Dlaczego buda ocieplona

Zanim pies trafi do naszego domu, buda musi już na niego czekać, jeżeli ma on w niej mieszkać od początku. Nie jest jednak prawdą, że „buda jak buda” i pies prędzej czy później przyzwyczai się do niej. Buda powinna zapewnić psu całkowity spokój, komfort odpoczynku i schronienie przed zimnem oraz upałami. Dlatego niezależnie od tego, czy postanowimy kupić gotową budę, czy też wykonać ją samodzielnie, podstawowe znaczenie ma materiał, z jakiego będzie zrobiona i jaki rodzaj ocieplenia będzie w niej zastosowany. Istotny jest również projekt budy dla psa – musi ona mieć taką formę, aby utrzymywała wewnątrz stałą temperaturę.

Najpopularniejsza jest zdecydowanie buda drewniana. Jest też najzdrowsza, gdyż lite drewno nie zawiera żadnych szkodliwych substancji, jakie mogą wchodzić w skład np. laminatu. Natomiast spośród materiałów izolacyjnych najczęściej stosuje się styropian i wełnę mineralną, podobnie jak w budownictwie. Izolację w budzie umieszcza się zarówno na podłodze, jak i ścianach oraz dachu. Umożliwia to utrzymanie ciepła zimą, a odpowiedniego chłodu podczas letnich upałów. Należy pamiętać także, aby izolacja w żadnym miejscu nie była widoczna i dostępna dla psa, który mógłby się nią zainteresować, wyszarpać, a nawet połknąć, co mogłoby spowodować komplikacje zdrowotne. Bardziej luksusowe budy mają wbudowane systemy grzewcze. Mają one zastosowanie w regionach, gdzie występują duże spadki temperatur w okresie zimowym. W budzie zawsze umieszcza się posłanie. Może to być siennik, materac, koc, ewentualnie mata dla psa do samochodu.

Dla uzyskania najlepszych efektów budę należy ustawić nie bezpośrednio na podłożu, ale na kamiennych podstawach, solidnie osadzonych w ziemi tak, aby pod budą odbywała się swobodna cyrkulacja powietrza. Dach budy powinien być pokryty dodatkowo papą i dachówką lub gontem.

Buda dla psa ocieplana – rodzaje, gotowa czy wykonana samodzielnie

Najczęściej spotyka się trzy rodzaje bud:

  • Klasyczna – w kształcie domku z jedno- lub dwuspadowym dachem, jednokomorowa, z okrągłym lub prostokątnym otworem, na ogół drewniana. Jest dość tania, dlatego jest chętnie wybierana. Jednak trzeba pamiętać, że należy do niej dokupić drzwiczki (zapadkę), w przeciwnym razie na nic się zda izolacja, gdyż ciepło będzie wydostawać się przez otwór. W ostateczności można zastosować osłonę z wojłoku, choć pies może ją łatwo zniszczyć
  • Z tarasem – przeważnie większa od klasycznej, ma zadaszony przedsionek, na którym pies może wylegiwać się w ciągu dnia, a dzięki któremu zimą ma w budzie cieplej
  • Dwukomorowa – większa od pozostałych, zbudowana z komory mniejszej, do której jest wejście przez otwór bezpośrednio z zewnątrz, i z komory większej, oddzielonej zaizolowaną ścianą, w której znajduje się w głębi budy otwór wejściowy. Taka buda zapewnia najmniejsze straty ciepła podczas mrozów.

Gotowe budy dla psów można kupić w marketach budowlanych, prowadzi je też niemal każdy sklep ogrodniczy i większość zoologicznych, sprzedających także inne akcesoria (smycz, kaganiec, plecak dla psa). Jednak nie są one tanie, szczególnie jeżeli wykonane są z drewna, a im buda większa, tym jej cena wyższa. Producent i sklep zwykle narzucają sporą marżę. Dlatego zawsze warto przemyśleć samodzielne wykonanie budy, tym bardziej, jeżeli dysponujemy odpowiednimi narzędziami i mamy zdolności do majsterkowania. Sprawdź także ten artykuł z poradami, jak zrobić budę dla psa.

Budę można zrobić z płyt OSB lub z desek. Płyty są tańsze, ale ich składnikiem jest lepiszcze. Deski, bez wątpienia zdrowsze, kosztują więcej. Oprócz płyt lub desek potrzebne będą:

  • Listwy konstrukcyjne – najtańsza jest kantówka sosnowa
  • Kątowniki
  • Styropian lub wełna mineralna
  • Klej do izolacji
  • Impregnat do drewna
  • Folia budowlana
  • Papa i gont.

Koszt budy wykonanej we własnym zakresie jest znacznie niższy, niż cena w sklepie. Poza tym samodzielnie można zrealizować własny projekt budy dla psa, a w sklepie mamy mimo wszystko ograniczony wybór. Można zamówić wykonanie dowolnej budy, ale wówczas producent może ustalić cenę, która będzie trudna do zaakceptowania.

Buda ocieplona – dla jakich psów, wielkość, lokalizacja w ogrodzie

Rasy nadające się do mieszkania w budzie

Mieszkać w budzie może teoretycznie każdy pies stróżujący, większość pasterskich i myśliwskich oraz niektóre ras pierwotnych. Nie nadają się do budy rasy bezwłose, ozdobne, bardzo małe psy i szczenięta. W zasadzie do budy można wprowadzić psa po wymianie uzębienia, czyli w wieku około 5 – 6 miesięcy. Nie należy robić tego w środku zimy, a raczej wiosną. Generalnie buda jest dla psa dużego lub średniego.

Są rasy, które znacznie lepiej czują się na zewnątrz niż w domu. Zaliczają się do nich między innymi:

  • Owczarek kaukaski
  • Leonberger
  • Owczarek środkowoazjatycki
  • Kangal
  • Owczarek podhalański
  • Owczarek niemiecki
  • Hovawart
  • Pirenejski pies górski
  • Owczarek kraski
  • Duńsko-szwedzki pies wiejski

i wiele innych. Psy stróżujące ponadto są obdarzone silnym instynktem terytorialnym, który znajduje swoje ujście właśnie podczas przebywania na zewnątrz, na terenie posesji.

W budzie można również umieścić rasy myśliwskie, np. wyżła lub labradora, pod warunkiem, że są to psy użytkowe, czynnie polujące i przyzwyczajone do trudnych warunków. Nie powinny mieszkać w budzie psy, które trafiły do rodziny z myślą o towarzystwie dla dzieci. Jeżeli rodzina mieszka w domu z ogrodem, buda jest jak najbardziej wskazana, ale nie jako stałe mieszkanie dla psa, a jako miejsce, w którym może on się schronić np. podczas kilkugodzinnej nieobecności domowników. Pamiętajmy, aby w budzie umieścić posłanie. Może nim być np. mata dla psa do samochodu, materac lub koc.

Buda, w której pies stale mieszka, powinna być dodatkowo ogrodzona i wraz z ogrodzoną powierzchnią stanowić kojec. Zapobiegnie to ewentualnemu zanieczyszczaniu odchodami całej posesji. Uwaga: nie zwalnia to właścicieli od codziennych spacerów. Psa mieszkającego w budzie trzeba nauczyć chodzenia na smyczy i w kagańcu, nosić plecak dla psa, itp.

Jak dobrać budę do psa i gdzie ją ustawić

Buda dla psa ocieplana powinna mieć wymiary nieco większe, niż buda nieocieplana, gdyż izolacja zabiera nieco przestrzeni. Jednak zbyt duża buda również nie jest odpowiednia. Należy pamiętać, że pies ogrzewa jej wnętrze własnym ciałem i nie będzie w stanie wytworzyć dostatecznej ilości ciepła dla dużej kubatury.

Wielkość budy dobiera się według wielkości psa, zwłaszcza według jego wysokości w kłębie. Wewnątrz budy pies musi mieć możliwość swobodnego stania, otrzepania się i wygodnego ułożenia w dowolnej pozycji. Otwór wejściowy nie powinien być zbyt szeroki, aby buda traciła jak najmniej ciepła. Najlepiej, jeżeli otwór jest nieco szerszy i niższy od psa.

Mierzy się psa w kłębie (od podłoża do punktu tuż nad łopatkami) oraz jego długość i szerokość, kiedy leży zwinięty w kłębek. Każdy z wyników mnoży się przez 1,4, a przy budzie ocieplanej – przez 1,6. Dla dużego psa, o wysokości w kłębie 70 cm, odpowiednia wysokość ocieplanej budy wynosi 112 cm. Nie znając jeszcze wymiarów naszego szczeniaka (jeżeli ma to być pies rasowy) wymiary budy ustalamy na podstawie wzorca rasy – np. wzrost w kłębie labradora wynosi maksymalnie 57 cm, zatem jego buda powinna mieć około 92 cm.

Ważna jest lokalizacja budy. Musi to być miejsce z dala od ogrodzenia posesji i od ulicy, najlepiej przy ścianie domu lub w cieniu drzew. Usytuowanie budy powinno umożliwiać psu swobodny dostęp, nie może to być więc miejsce, w którym ustawione są np. meble ogrodowe czy grill. Należy umożliwić psu obserwowanie całej posesji i codziennego ruchu wokół domu.

Czy ten artykuł był dla Ciebie pomocny?
Oceń
Dla 0,0% czytelników artykuł okazał się być pomocny