Biały pomeranian szpic – hodowla psów

Pochodzenie i wygląd pomeraniana

Ku zaskoczeniu niektórych, biały pomeranian swoje geny zawdzięcza rasom m.in. takim, jak szpic wilczy, husky lub alskan malamut. Pomeranian to nazwa, która pochodzi od występowania rasy – psy dawniej występowały bowiem głównie na obszarze Pomorza, w związku z czym mówi się też o nich szpice pomorskie. Najbardziej znanym szpicem miniaturowym był piesek Boo. Oprócz Boo, kolejnym słynnym szpicem miniaturowym był ten, który przeżył katastrofę najsłynniejszego statku świata, Titanic.

Według klasyfikacji FCI, pomeranian należy do grupy 5 (szpice i psy typu pierwotnego), sekcji 4 (szpice europejskie). Biały pomeranian to pies wielkości ok. 18-22 cm i ważący ok. 3 kg – zarówno w przypadku suk, jak i psów. Rasa występuje w wielu różnych umaszczeniach. Pomeranian może więc być:

  • brązowy,
  • biały,
  • czarny,
  • wilczaty,
  • pomarańczowy.

Miniaturowy, dorosły szpic ma obfity i miękki podszerstek, a także długi i szorstki włos okrywkowy. Pomeranian posiada też puszysty i zakręcony ogonek, który nosi nad grzbietem. Dzięki swojej sierści, piesek wydaje się więc bardzo puszysty i przypomina nieco pluszową maskotkę. Czarny czy biały pomeranian jest malutki – w przeciwieństwie do ras takich, jak podenco z Ibizy czy leonberger.

Nie da się ukryć, cena psa nie należy do najniższych. Pomeranian jest o wiele droższy niż np. leonberger. Cena za szczeniaka szpica miniaturowego zaczyna się bowiem od 3000 zł w górę. Im bardziej zbliżony będzie on do wzorca rasy, tym większa będzie też kwota zakupu psa. Najlepsze osobniki mogą kosztować nawet 10000 zł.

Szpic miniaturka i jego charakter

Dorosły pomeranian jest psem, który najchętniej upatruje sobie jedną osobę. To właśnie tego szczęściarza obdarzy wielkim uczuciem i właśnie jego będzie się słuchał. Mimo, że najlepiej pies będzie czuł się w towarzystwie swojego opiekuna, chętnie spędza też czas z innymi domownikami. Szczeniaki lubią się bawić, jednak już starsze osobniki będą wolały położyć się na kanapie. Biały pomeranian to pies niezwykle rodzinny i towarzyski, więc często jest go wszędzie pełno. Warto pamiętać o tym, by poświęcać psu możliwie dużo uwagi z tego względu, iż czasami może przejawiać destrukcyjne zachowania, np. niszczyć meble z nudów.

Pies rasy biały pomeranian na różowym tle, a także jego usposobienie i hodowla

Biały pomeranian to pies bardzo inteligentny. Mimo to, nie jest wcale taką łatwą sprawą przeszkolenie go. Jeżeli pies będzie się czymś nudził, szybko poinformuje o tym swojego właściciela. Pomeranian nie jest ufny wobec nieznajomych i trzyma ich na dystans. Nie oznacza to jednak, że jest lękliwym lub agresywnym dla obcych psem. Piesek ma bardzo silny charakter i jest niezależny. Mimo to, kocha swojego opiekuna i najchętniej będzie spędzał czas właśnie z nim. Sprawdź także ten artykuł o białym szpicu miniaturowym.

Miniaturowy pomeranian szpic - hodowla psa pomeranian

Jak zachowują się psy rasy pomeranian?

Szpice miniaturowe, jak już wspominaliśmy, są wierne wybranemu opiekunowi. Nie oznacza to jednak wcale, że właściciel psa szybko go wytrenuje! Szczeniaki należy zatem szkolić od najmłodszych lat, zwłaszcza że psy rasy pomeranian są uparte. Trzeba też brać poprawkę na to, że czworonóg ten lubi hałasować, zwłaszcza gdy zostawia się go samego w domu. Pamiętaj, że wówczas może również ujawnić swoje niszczycielskie zapędy. Będąc samotny, znudzony i smutny, pies może zacząć gryźć meble czy drapać tapicerki.

Pomeranian, mimo niewielkiej wagi i wzrostu, jest dość zadziornym psiakiem. Nie będzie on dobrym stróżem domu z tego względu, iż jest zwyczajnie zbyt malutki. Może być jednak dobrym „sygnałem ostrzegawczym”, gdy np. ktoś obcy będzie się zbliżał do domu. Czy to dobry pies na pierwszego czworonoga? Oczywiście, że tak! Należy jednak pamiętać o tym, że nawet takiego małego pieska trzeba wychować i wyszkolić z podstaw posłuszeństwa. Mały wzrost psa nie wyklucza szkoleń i treningów psa.

Pielęgnacja, żywienie i zdrowie białego pomeraniana

Wbrew pozorom, gęsta szata pomeraniana jest prosta w pielęgnacji. Oczywiście, o ile będziesz o nią regularnie dbał. Czasami gęsty podszerstek psów może się kulkować i zwijać w kołtuny, więc należy pamiętać o regularnym, najlepiej codziennym szczotkowaniu sierści psów. W tym przypadku, idealnie sprawdzi się szeroka szczotka, sięgająca do skóry pomeraniana. Nie wyczesuj również zbyt dużej ilości futerka, by nie straciło naturalnej objętości. Co do kąpania pieska, wystarczy to robić raz w miesiącu, przy użyciu letniej wody i specjalnego kosmetyku nawilżającego. Pomeraniana należy obficie spłukać i wysuszyć suszarką – inaczej wilgoć spowoduje np. odparzenie na skórze psa. Pamiętaj też, że białego pomeraniana nie wolno golić! Inaczej futro na pewno nigdy więcej nie będzie puchate. Golenie pomeraniana zniszczy wygląd jego włosia i pozbawi go ochronnych właściwości. Jeżeli chcesz jedynie odświeżyć wygląd czworonoga, skorzystaj z pomocy doświadczonego groomera.

Szpic miniaturowy nie ma szczególnych wymagań, jeżeli chodzi o odżywianie. Najlepiej jednak karmić go wysokojakościowym pożywieniem – karmą suchą, mokrą czy domowymi posiłkami. Wystarczy, że nakarmisz psa 2 razy dziennie, dostosowując wielkość porcji do stopnia aktywności pupila. Biały pomeranian żyje ok. 12-16 lat. To pies długowieczny i odporny na czynniki zewnętrzne, mimo niepozornego wyglądu. Pies nie ma tendencji od przybierania na wadze, jednak nie powinno się go przekarmiać. Pomeranian zachowa prawidłową masę cała, jeżeli będziesz dobrze dbał o jego dietę i wielkość podawanych posiłków. Co do chorób psa, czasami mogą pojawić się u niego kłopoty z chorobami skóry czy uzębieniem. Jak w przypadku większości ras, u pomeranianów należy też zadbać o stawy czy serce – regularnie badając ich stan zdrowia u weterynarza.

Czy ten artykuł był dla Ciebie pomocny?
Oceń
Dla 0,0% czytelników artykuł okazał się być pomocny