Charakter kota brytyjskiego

Hodowla kotów brytyjskich ma bogatą historię. Krótkowłosy brytyjczyk należy do jednej z najstarszych ras na świecie. Uważa się, że swoje początki koty brytyjskie mają już w pierwszym wieku naszej ery. Właściwa hodowla rozpoczęła się w XIX wieku i skupiła się głównie na opracowaniu odmiany niebiesko-szarej. W trakcie pracy hodowlanej powstał jednak także liliowy kot brytyjski oraz biały kot brytyjski. W latach 90. XIX wieku rasa wypadła z łask, ale charakter kota brytyjskiego sprawił, że obecnie wrócił na salony!

Brytyjczyk to kot inteligentny, spokojny i przywiązany do człowieka. Nie jest nachalny w kontaktach z ludźmi i choć lubi głaskanie, nie przepada zwykle za innymi formami okazywania uczuć. Nie lubi być zatem noszony i nadmiernie przytulany.

Małe kociaki są zwykle bardzo aktywne, co bardzo kontrastuje z ich późniejszym statecznym i bardziej "kanapowym" usposobieniem. Brytyjczyk nie jest jednak całkowicie bierny. Potrzebuje uwagi opiekuna i interakcji z nim. Lubi bawić się w aportowanie i warto dawać mu ciekawe zabawki, które będą stymulowały go psychicznie i fizycznie. Koty te mogą łatwo nabawić się nadwagi, dlatego ćwiczenia i staranna dieta są ważne, aby były zdrowe i sprawne.

Wygląd kota brytyjskiego

Umaszczenie

Oprócz popularnego niebieskiego spotyka się także m.in. koty brytyjskie pręgowane, szynszylowe, czarne, szylkretowe, czy właśnie białe. Coraz większym zainteresowaniem cieszy się także rzadki liliowy kot brytyjski.

Biały kot brytyjski to mniej popularny wariant kolorystyczny, ale nie mniej urodziwy niż koty szynszylowe czy pręgowane! Ich jasny włos w połączeniu z oczami koloru niebieskiego prezentuje się niesamowicie elegancko i uroczo. Co ciekawe biały kot brytyjski może być krótkowłosy lub długowłosy.

Białe koty brytyjskie mogą być obciążone głuchotą. Jest to problem u białych i niebieskookich kotów wielu ras związany z mutacją genetyczną. U zwierząt o dwóch różnych oczach głuchota może być jednostronna.

Hodowla kotów brytyjskich

Opis wzorca rasy zawiera informacje o jego mocnej i krępej budowie tego kota. Hodowla nastawiona jest na uzyskiwanie osobników z ogonem grubszym u nasady i zaokrąglonym na końcu. Ważna jest także duża głowa z wyraźnymi policzkami oraz szeroko rozstawionymi, małymi uszami. Charakterystyczny jest mały, prosty nos, a piękna sierść powinna być gęsta i przyjemna w dotyku.

Brytyjczyk waży 4-8 kilogramów. Większy jest oczywiście kocur, który w swojej posturze dominuje nad bardziej subtelną w budowie kotką. Rozmiary wahają się także osobniczo, co częściowo związane jest z niestabilnością wzorca rasy związaną z krzyżowaniem brytyjczyków z innymi rasami, w celu odtworzenia populacji po wojnie.

To, ile kosztuje kot brytyjski, zależne jest od hodowli. Cena wynosi średnio około 2000 złotych. Na rynku zagranicznym cena brytyjczyków to około 700 funtów lub 1300 dolarów.

Biały kot brytyjski na tle zieleni, a także jego charakter, cena, hodowla i wychowanie

Cenę kształtują głównie standardy hodowli, gdyż zawiera ona wszystkie działania profilaktyczne oraz badania kociąt, a także pozostałe koszty opieki, jak np. żywienie. Profesjonalni i uczciwi hodowcy stosujący lepszej jakości produkty, wykazujący się rzetelnym podejściem do opieki mogą oczekiwać wyższych kwot, co jest w pełni zrozumiałe. Kupowanie kotów właśnie w miejscach o takich standardach powinniśmy praktykować, by wyeliminować pseudohodowle. A może zainteresuje cię także ten artykuł o szarym kocie brytyjskim?

Polecane akcesoria dla kotów - sprawdź ceny!

Zdrowie – ile żyje kot brytyjski?

Na pytanie, ile żyje kot brytyjski, nie ma jednoznacznej odpowiedzi. Długość życia waha się w granicy 9-12 lat, ale część kotów dożywa nawet 20 lat. Na długość życia wpływa wiele czynników:

  • szczepienia,
  • żywienie,
  • regularne badania kontrolne,
  • kastracja/sterylizacja,
  • styl życia (koty wychodzące częściej ulegają np. wypadkom komunikacyjnym).

Małe koty potrzebują serii szczepień, które odbywają się w 8, 12 oraz 16 tygodniu życia kociaka. Następnie zaleca się doszczepienie kota po roku, a później średnio co 3 lata. Zawsze jednak decyzję o szczepieniach należy skonsultować z lekarzem weterynarii, który weźmie pod uwagę sytuację epidemiologiczną na danym terenie.

Białe koty brytyjskie są (podobnie jak inne brytyjczyki) obarczone ryzykiem:

  1. Wielotorbielowatości nerek – koty brytyjskie pochodzą od kotów perskich, dlatego również u tej rasy istnieje ryzyko odziedziczenia choroby policystycznych nerek. W jej przebiegu tworzą się cysty, które powodują niewydolność narządu. Diagnozę stawia się na podstawie badania USG. Renomowani hodowcy wykonują także badania genetyczne i rozmnażają tylko koty, które uzyskały wynik negatywny.
  2. Kardiomiopatii - podczas kardiomiopatii mięsień sercowy przerasta, ograniczając ilość krwi, która jest przez nie pompowana. Taka sytuacja prowadzi m.in. do zakrzepów i niewydolności serca. Chorobę diagnozuje się za pomocą EKG, RTG i USG. 

Opiekun musi pamiętać, że dorosły kot powinien mieć wykonywane badania krwi oraz ogólne badanie kliniczne minimum raz w roku, w celu wykrycia potencjalnych chorób, zanim pojawią się objawy kliniczne.

Waga pupila odgrywa rolę w długości życia kota. Otyłość prowadzi bowiem do wielu chorób, gorszego znoszenia znieczulenia oraz problemów z codziennymi czynnościami. Jak już wspomniano, brytyjczyk wykazuje tendencję do nadwagi, więc od najmłodszych lat należy dbać o jego prawidłowe żywienie, unikać przekarmiania i zapewniać mu odpowiednią dawkę ruchu poprzez liczne zabawy.

Jeśli szukasz statecznego kota o miłym usposobieniu, wybierz brytyjczyka ze sprawdzonej hodowli.

Czy ten artykuł był dla Ciebie pomocny?
Oceń
Dla 90,2% czytelników artykuł okazał się być pomocny