Opis gatunku barwniaka


Barwniak szmaragdowy, czyli Pelvicachromis taeniatus, to ryba z rodziny pielęgnic. Nie jest jednak tak duży jak ryby z rodzaju Cichlasoma dorastające do 30 cm, ale zdecydowanie mniejszy. Dorosłe osobniki nie przekraczają 10 cm i dlatego stanowią ciekawy nabytek dla akwarystów.

Gatunek szmaragdowy nie jest jedyny w rodzaju barwniaków. Najłatwiej go odróżnić od pozostałych po tym, że ma żółtą wyraźną plamę przy pysku. Barwniak czerwonobrzuchy ma żółty kolor przy pyszczku bardziej „rozlany”. Niemniej dwa gatunki są do siebie podobne i przy słabo wybarwionych rybach można się pomylić.

Barwniak szmaragdowy pokazuje pełnię barw, kiedy szykuje się do tarła. Samica jest równie piękna jak samiec i pobłyskuje kolorem niebieskim, żółtym i czerwono – fioletowym na brzuchu. Ryby te mają piękne wzory na płetwach grzbietowych, które też (w zależności od miejsca pochodzenia populacji) mogą się między sobą różnić.

Utrzymanie Pelvicachromis taeniatus

Opis środowiska naturalnego

Barwniak szmaragdowy pochodzi z Afryki. Gatunek szmaragdowy z Nigerii i Kamerunu. Różne populacje tej ryby mogą znajdować się w wodach bardziej rzecznych lub stojących. Różnica w utrzymaniu jest dość znaczna, bo niekiedy pH może być w związku z tym wyższe, a czasami może spadać nawet do 5,5.

Także przejrzystość wody może być zasadniczo różna. Od zbiorników, gdzie nie widać praktycznie nic (oprócz brązowego mułu), po wody czyste jak kryształ, gdzie można dokładnie zobaczyć wygląd dna.

Te względy działają na korzyść utrzymania barwniaków w akwarystyce, bo świadczą o szerokich możliwościach dostosowania się do warunków środowiskowych. Wszędzie, gdzie te ryby występują, woda jest jednak bardziej miękka, niż ta w naszych kranach, wiec jest to jedyna kwestia, którą można skorygować. Często nie ma takiej potrzeby. Nawet zbrojnik weloniasty, zbrojnik złoty, zbrojnik albinos, czy inne odmiany zbrojnika (tym bardziej gatunki jak zbrojnik zebra) nie są tak wyrozumiałe.

Parametry wody

Woda w akwarium dla barwniaków szmaragdowych powinna być ciepła, optymalnie wynosząc około 26⁰C. Przyda się wydajny filtr, żeby ryby miały odpowiednią ilość tlenu, jednak barwniaki nie są w tym względzie wyjątkowo wrażliwe. Spora ilość materiałów filtracyjnych pomoże też w utrzymaniu czystości zbiornika, żeby nie namnożyło się w nim za wiele takich bakterii, których nie chcielibyśmy w nim mieć.

Ma to szczególne znaczenie przy barwniakach, bo lubią dodatek szyszek olchy, czy suchych liści. Daje im to naturalne schronienie i wzbogaca skład wody. Jak już wcześniej wspomniano, pH może wynosić od 5,5 do 7,5, więc relatywnie duża rozbieżność daje nam swobodę w stosowaniu wody kranowej.

Niestety warto byłoby obniżyć twardość. Najlepiej stosować wodę demineralizowaną pół na pół z kranową, ale tylko w przypadku gdy planujemy rozmnażanie (hodowlę) Pelvicachromis taeniatus. W twardszej wodzie żyje im się też całkiem nieźle, o ile oczywiście będą miały wystarczającą ilość miejsca. Jeżeli w tym samym akwarium będziemy mieli takie ryby jak zbrojnik weloniasty, zbrojnik złoty, zbrojnik albinos, inne odmiany zbrojnika lub gatunki (np. zbrojnik zebra), to miejsca zostanie jeszcze mniej.

Barwniak i bystrzyk ozdobny

Nie zapominajmy, że to jednak terytorialne pielęgnice, więc podstawa akwarium 60x40 cm to minimum na parę. Szczególnie w aspekcie utrzymania większej ilości ryb tego samego gatunku. Barwniaki bowiem będą się trzymały w parach. Każdy pojedynczy osobnik zostanie przegoniony z terenu. Można się pokusić o kupienie większej ilości ryb i sprawdzenie, które się dobiorą, ale warto mieć plan, co zrobimy wówczas z niedobraną resztą. Jeżeli chcemy je sprzedać, to cena wynosi od 20 do 40 zł za sztukę (oczywiście cena zależy głównie od ubarwienia).

Doskonałym towarzystwem dla Pelvicachromis taeniatus będą zwinniki, bystrzyki (np. bystrzyk ozdobny), mogą być świeciki kongijskie, które są podobnej wielkości, a mają nastawienie wyjątkowo pokojowe. Co prawda niezgodnie z pochodzeniem, ale za to całkiem nieźle pod względem charakteru będą pasowały tęczanki neonowe, jeżeli ktoś lubi feerię barw w zbiorniku.

Można połączyć je z kiryskami, ale każda ryba buszująca przy dnie zacznie mieć z nimi kłopoty, gdy barwniaki szmaragdowe dojdą do wniosku, że należy poszerzyć rodzinę. Wówczas znajdą sobie odpowiednią „jaskinię”, gdzie samica złoży ikrę i zacznie się przygoda z rozmnażaniem (hodowla) barwniaków szmaragdowych. Sprawdź także ten artykuł na temat barwniaka czerwonobrzuchego.

Tarło i rozmnażanie barwniaka

Para pilnie strzeże gniazda i nie dopuści do niego żadnej innej ryby. Młoda para może mieć z tym problem i zanim się zorientują, jak to powinno działać, parę miotów może być niedopilnowane. Szybko jednak korygują błędy i niedługo powinny pływać małe rybki. Rozmnażanie (hodowla) tych ryb jest łatwiejsza, niż zbrojnika weloniastego, zbrojnika złotego, zbrojnika albinosa, czy innych odmian zbrojników (tym bardziej gatunków takich jak zbrojnik zebra).

Wystarczy podawać w akwarium dodatkowo bardzo drobny pokarm, a młode go wyłapią. Często udaje się utrzymać małe barwniaki szmaragdowe w zbiornikach z małą obsadą ryb. Kiedy będzie dużo innych gatunków, rodzice nie będą w stanie upilnować młodych. Takie ryby jak bystrzyk ozdobny mogą je także wyłapać.

Gdy małe rybki podrosną, należy zdecydować co z nimi zrobić, bo z biegiem czasu akwarium stanie się za małe dla rodziców i potomstwa. W początkowym etapie życia maluchy będą wyłącznie skupione na zjedzeniu jak największej ilości nicieni mikro, nauplii artemii lub oczlika. Potem tylko czekać, aż nabiorą kolorów i zaczną rządzić w zbiorniku po swojemu.

Czy ten artykuł był dla Ciebie pomocny?
Oceń
Dla 93,3% czytelników artykuł okazał się być pomocny