Ara ararauna – pochodzenie, wielkość, zachowanie

Ara zwyczajna – środowisko życia, wygląd


Ararauna to jedna z najbardziej znanych papug neotropikalnych, należąca do rodzaju ara. Jej bliskie kuzynki to m.in. modroara błękitna, ara żółtoskrzydła i ara zielonoskrzydła.

W naturze ararauna zamieszkuje rozległy obszar Ameryki Środkowej i Południowej. Zasięg występowania papugi ary obejmuje m.in.:

  • Panamę,
  • Wenezuelę,
  • Brazylię,
  • Paragwaj,
  • Kolumbię,
  • Boliwię,
  • Meksyk.

Ara ararauna to duża (ok. 85 cm), majestatyczna papuga o jaskrawym, żółto-niebieskim upierzeniu. Kontrast w ubarwieniu jest u niej bardzo wyraźnie zaznaczony: błękitna jest grzbietowa część ciała, a żółta brzuszna. Pióra na czubku głowy przybierają z kolei barwę jasnozieloną. Charakterystyczną cechą ary zwyczajnej jest też prążkowany rysunek z czarnych piór na białej skórze nad dziobem. Papuga ara ma żółte tęczówki, czarny dziób i szare stopy. Obie płcie wyglądają niemal identycznie.

Ara zwyczajna zamieszkuje przede wszystkim tereny podmokłe, z wysokimi drzewami. Licznie występuje w lasach tropikalnych, na obszarach bagiennych i w pobliżu zbiorników wodnych.

Papugi ary większość czasu spędzają w parach. O świcie, wieczorami i w czasie żerowania mogą jednak tworzyć duże, hałaśliwe stada. Ary żerują głównie w koronach drzew. Są dobrymi lotnikami, choć poruszają się raczej powoli, z właściwa sobie gracją.

Według IUCN ara ararauna – w przeciwieństwie do modroary błękitnej – obecnie nie jest zagrożona wyginięciem, a jej status określany jest jako LC – najmniejszej troski. Mimo to na przestrzeni lat liczebność ptaków stopniowo spada. Głównymi zagrożeniami dla papug ar jest niszczenie siedlisk, wycinka drzew, drapieżnictwo i nielegalny odłów.

Ara zwyczajna – zachowanie i zdolności

Ara ararauna to towarzyska, żywiołowa i inteligentna papuga, która uwielbia być w centrum zainteresowania. Papuga ta łatwo się oswaja i dobrze adaptuje się do nowego otoczenia. Chętnie spędza czas w towarzystwie swojego opiekuna i potrafi nawiązać z nim silną więź. W codziennych kontaktach jest serdeczna. Nie jest też tak nieśmiała i płochliwa jak niektóre papugi (np. rozella królewska).

Ara zwyczajna podchodzi do nauki z dużym entuzjazmem. Jest ciekawska i spostrzegawcza – lubi obserwować, co dzieje się wokół. Uczy się chętnie i szybko. Ma szczególne predyspozycje do nauki sztuczek. Dość dobrze radzi sobie również z nauką słów – jest w stanie zapamiętać nawet kilkanaście słów oraz nauczyć się powtarzania prostych zwrotów.

Ararauna jest wyjątkowo ekspresyjna w okazywaniu emocji. Ma rozwiniętą mowę ciała. By trafnie odczytać jej nastrój, często wystarczy spojrzeć na mimikę. W chwilach ekscytacji czy zaciekawienia policzki papugi rumienią się, a pióra na twarzy puszą.

Papuga ara to prawdziwa gaduła. Jej wokalizacja składa się z głośnych, ostrych okrzyków i skrzeków, wydawanych głównie rano i wieczorem. Typowym problemem występującym u ptaków tego gatunku jest krzyczenie w celu przyciągnięcia uwagi opiekuna. Niestety, zachowanie to łatwo się utrwala, a ze względu na donośny głos papugi ary może być bardzo uciążliwe. Bardzo ważne jest, by uczyć arę akceptowalnych form nawiązywania kontaktu oraz wygaszać wszelkie próby zwracania na siebie uwagi krzykiem.

Ze względu na potężny dziób ara zwyczajna ma tendencję do zachowań destrukcyjnych i może niszczyć domowe wyposażenie. Papuga ta utrzymywana w domu potrzebuje dużej dawki rozrywki, interakcji społecznych i stymulacji intelektualnej. Pozbawiona nowych bodźców łatwo się nudzi. Jeśli szukasz więcej informacji, sprawdź także ten artykuł na temat gadających papug.

Papuga ara w domu – warunki, żywienie, hodowla, cena

Ararauna – klatka, dieta, wymagania

Do szczęśliwego życia w domu papuga ara potrzebuje sporej przestrzeni. Najlepiej utrzymać ją w przestronnej klatce lub wolierze pokojowej o wymiarach minimum: 150 cm x 100 cm x 200 cm. Papuga co najmniej 3 godziny w ciągu dnia powinna jednak spędzać poza klatką na ćwiczeniach fizycznych i interakcjach z ludźmi. Dobrym pomysłem może być przystosowanie jednego z pomieszczeń w domu do potrzeb papugi i utrzymywanie jej w systemie bezklatkowym, na stojaku.

Papuga ara ararauna latem może przebywać na zewnątrz. Jej domem powinna być solidna i odpowiednio zabezpieczona woliera. Ararauny zwykle dobrze dogadują się z innymi papugami arami i poza sezonem lęgowym mogą być utrzymywane razem z nimi.

Aby dziób papugi nie uległ przerośnięciu, należy regularnie dostarczać jej nieokorowane gałązki drzew do obdziobywania. Papugi ary ucieszą się też z zabawek do niszczenia i manipulowania dziobem. Dodatkowo warto zapewnić im akcesoria do wspinaczki (huśtawki, drabinki) i zabawki interaktywne, które pobudzą ich intelekt.

Lecąca papuga ara ararauna, a także hodowla, cena oraz wielkość papugi i jej wymagania
Piękna papuga ara ararauna o wspaniałym upierzeniu oraz jej charakterystyka

Papuga ara żywi się przede wszystkim orzechami, owocami i nasionami. W jej diecie znajdują się też liście, pędy i inne części roślin. Mocny dziób pozwala jej miażdżyć nawet najtwardsze przekąski, dzięki czemu ma dostęp do wielu nietypowych rarytasów.

Ara ararauna często spożywa toksyczne rośliny. Prawdopodobnie właśnie z tego powodu nieraz obserwowano, jak ta papuga zjadała glinę, która stanowi naturalne antidotum na toksyczne składniki diety.

Żywienie ary w domu powinno opierać się na karmie dla dużych papug (zawierającej m.in. słonecznik, kukurydzę, pszenicę) lub zbilansowanym granulacie. Dodatkowo jadłospis papugi warto wzbogacać orzechami, skiełkowanym ziarnem, owocami i warzywami. Ważnym dodatkami w diecie papug są także kostki wapienne, biały ser i jajka – dostarczające ptakom wapnia i białka.

Ara zwyczajna – hodowla, zakup, cena

Ara zwyczajna to papuga stała w uczuciach. Zwykle ptaki tego gatunku tworzą pary na całe życie. Papugi żyjące w związku starają się być zawsze blisko siebie – razem przesiadują i latają. Powszechnym zjawiskiem u zakochanych ar jest wzajemne muskanie swoich piór oraz pocieranie się dziobami, przypominające pocałunki.

Lęgi ar odbywają się raz na rok lub co 2 lata. Papuga ara gniazduje głównie w dziuplach, na wysokich drzewach. Samica składa najczęściej 2-3 jaja, które wysiaduje przez 24-28 dni. Przez pierwsze dni po wykluciu karmieniem piskląt zajmuje się jedynie samica, później obowiązek ten bierze na siebie także samiec. Młode papugi usamodzielniają się po 3 miesiącach. Papuga ara dosyć późno osiąga dojrzałość płciową – zwykle około 4.-6. roku życia.

Hodowla papugi ararauny to zajęcie tylko dla pasjonatów, obarczone sporym ryzykiem niepowodzenia. Do hodowli ary zwyczajnej niezbędna jest duża budka lęgowa o wymiarach minimum: 60 cm x 60 cm x 90 cm i otworze wlotowym o średnicy 20 cm. Zamiast standardowej budki lepiej jednak zaoferować papudze dziuplę wydrążona w pniu drzewa. Podczas lęgów papugi mogą być bardzo agresywne, dlatego należy zachować szczególna ostrożność w ich otoczeniu.

Papuga ara jest długowieczna. Jej średnia długość życia znacznie przewyższa tę, jaką notuje się u średnich papug, takich jak np. rozella królewska. Zwykle ara w domu bez problemu dożywa 30-35 lat, jednak w dobrych warunkach może żyć nawet 50-60 lat.

Ara ararauna osiąga wysoką cenę. Cena papugi ary jest znacznie wyższa niż mniejszych gatunków (np. rozelli królewskiej, nimfy) i wynosi około 7000 złotych. Jeśli chcesz opiekować się tą papugą, musisz też przygotować się na spore koszty jej utrzymania.

Ara ararauna może być wspaniałą towarzyszką domowego życia. Aby jednak promieniowała życiową energią i wrodzonym entuzjazmem, potrzebuje dużej przestrzeni, nowych wyzwań intelektualnych, starannego treningu i zainteresowania ze strony człowieka.

Czy ten artykuł był dla Ciebie pomocny?
Oceń
Dla 95,2% czytelników artykuł okazał się być pomocny