Aleksandretta wielka – wygląd, występowanie, środowisko życia

Aleksandretta większa – pochodzenie, nazwa, siedlisko

Aleksandretta większa (Psittacula eupatria), popularnie zwana wielką, jest największa spośród wszystkich papug aleksandrett (takich jak m.in.: aleksandretta chińska, aleksandretta obrożna, aleksandretta śliwogłowa). W naturze zamieszkuje Półwysep Indyjski i Indochiński. Z sukcesem zadomowiła się także w innych rejonach świata – na Bliskim Wschodzie (m.in. w Iraku, Afganistanie, Arabii Saudyjskiej) i Europie (m.in. w Hiszpanii, Niemczech, Wielkiej Brytanii).

Nazwa papugi („papuga aleksandryjska”) wywodzi się od Aleksandra Wielkiego, który miał przywieźć przedstawicieli tego gatunku do Europy. Dawniej papugi aleksandretty często towarzyszyły szlachcie i władcom.

Zielone papugi zamieszkują głównie tropikalne lasy i inne tereny zadrzewione. Chętnie przebywają ponadto na obszarach rolniczych. Aleksandretty w swoich rodzimych krajach nie cieszą się dobrymi opiniami. Uznawane są za szkodniki sadów i upraw.

Papugi aleksandretty – wygląd, podgatunki, mutacje barwne

Aleksandretta wielka (Psittacula eupatria) to zielona papuga, z dużą głową, potężnym czerwonym dziobem i długim ogonem. Osiąga wielkość ok. 56-62 cm (dla porównania aleksandretta chińska: 46-51 cm, aleksandretta obrożna: 38-42 cm). Jest mniej barwna od aleksandretty chińskiej.

U samca na szyi widoczna jest charakterystyczna czarna obroża. Od strony karku obroża przybiera barwę różową. Na pokrywach skrzydeł występują rdzawe plamy. Na policzkach i karku pióra mają niebieski odcień. Brzuch u papugi jest lekko żółty. Kolor ogona łagodnie zmienia się z zielonego (na górze), w niebieski i żółty (na samym dole). Tęczówka oka jest żółta. Dymorfizm płciowy u aleksandretty jest wyraźnie zaznaczony. U samicy w upierzeniu brakuje charakterystycznej obroży.

Wyróżnia się 5 podgatunków aleksandretty wielkiej:

  • P. e. nipalensis (aleksandretta nepalska),
  • P. e. eupatria,
  • P. e. magnirostris,
  • P. e. avensis,
  • P. e. siamensis.

Polecane produkty dla papug

Poszczególne podgatunki różnią się nieznacznie wielkością i kolorem upierzenia. Aleksandretta nepalska jest większa niż podgatunek nominatywny. Dodatkowo u aleksandretty nepalskiej czarny pasek na szyi jest szerszy, a upierzenie ma intensywniejszy (szarozielony) kolor.

Oprócz zielonej papugi w hodowli uzyskano również mutacje kolorystyczne, takie jak np. żółta (lutino) i niebieska.

Papuga aleksandretta większa – usposobienie, opinie, umiejętności

Charakter aleksandretty wielkiej

Opinie opiekunów o aleksandretcie wielkiej nie pozostawiają żadnych wątpliwości – to idealna pierzasta towarzyszka. Papuga ta jest energiczna i aktywna, lubi się bawić i rozwiązywać logiczne łamigłówki. W porównaniu do aleksandretty obrożnej jest łagodniejsza i mniej zadziorna, zaś do aleksandretty chińskiej – bardziej skora do kontaktów z ludźmi.

Aleksandretta wielka (Psittacula eupatria) słynie z przyjacielskiego i uczuciowego usposobienia. Papuga ta łatwo się oswaja i potrafi nawiązać z człowiekiem bardzo bliską relację. W kontach z bliskimi osobami jest wyjątkowo czuła. Bez problemu akceptuje pieszczoty.

Aleksandretta wielka nie ma tendencji do wiązania się tylko z jedną osobą. Bardzo dobrze czuje się w rodzinie, chętnie spędzając czas z wszystkimi jej członkami. Odpowiednio socjalizowane papugi aleksandretty są otwarte na kontakt z obcymi osobami.

Nietypowa papuga aleksandretta wielka i jej występowanie, hodowla oraz wymagania w domu krok po kroku
Aleksandretta wielka na drążku oraz jej charakterystyka, wymagania w hodowli i ciekawostki

Aleksandretta wielka – trening, wokalizacja, umiejętności

Papugi aleksandretty zaliczane są do ptaków dość hałaśliwych. W naturze posługują się donośnymi skrzeczącymi i dzwoniącymi odgłosami. Według opinii hodowców aleksandretta wielka jest bardziej hałaśliwa niż aleksandretta obrożna. Jej wokalizacja uznawana jest ponadto za bardziej przenikliwą i ostrzejszą.

Aleksandretty większe są w stanie nauczyć się powtarzania pojedynczych słów. Nie są jedna uważane za wybitnych mówców, z nauką słów radzą sobie gorzej niż papuga żako czy ptak gwarek. Papuga aleksandryjska uchodzi za to za wyborną akrobatkę, dzięki czemu łatwo i szybko uczy się sztuczek.

U aleksandretty większej rzadko występują problemy behawioralne. Niektóre papugi bywają jednak agresywne w stosunku do innych ptaków, dlatego nie należy utrzymywać ich w wolierach wielogatunkowych. Problematyczna może być ich głośna wokalizacja, która nasila się na skutek niepokoju. Aleksandretty mogą być też nieco uparte.

Aleksandretta wielka – wymagania, żywienie, hodowla

Aleksandretta większa – klatka, żywienie, wymagania

Klatka dla aleksandretty wielkiej powinna mieć minimum 100 cm x 60 cm x 60 cm. Aleksandretty najlepiej czują się jednak na większej przestrzeni (np. w wolierze), gdzie mogą swobodnie latać. Mieszkano dla papugi musi być solidne – aleksandretta szybko zniszczy drewniane konstrukcje.

Ze względu na duży, mocny dziób i silną potrzebę dziobania papuga aleksandryjska ma skłonność do zachowań niszczycielskich. Aby uniknąć problemów z niszczeniem domowego wyposażenia, należy zaoferować jej dużą liczbę zabawek do dziobania (np. sznurów, klocków). Niezbędne jest także regularne dostarczanie jej nieokorowanych gałązek drzew. Aleksandretta większa ucieszy się ponadto z zabawek na inteligencję oraz akcesoriów umożliwiających aktywność ruchową (drabinek, huśtawek).

Papugi aleksandryjskie zjadają szerokie spektrum pokarmów. W naturalnej diecie papug aleksandrett znajdują się nasiona, owoce, warzywa, pąki kwiatów, nektar i orzechy. W warunkach domowych aleksandrettę można karmić granulatem lub karmą dla dużych papug. Dodatkowo w jej diecie nie może zabraknąć różnorodnych owoców, warzyw, zieleniny i kiełkujących nasion. A może zainteresuje cię także ten artykuł na temat gadających papug?

Aleksandretta wielka – hodowla, cena, długość życia

Cena papugi aleksandretty wielkiej wynosi średnio 500-1000 zł. Jest więc znacznie niższa niż np. ptaka gwarka czy papugi kakadu. Aleksandretta większa osiąga porównywalne ceny jak aleksandretta chińska. Jest jednak nieco droższa niż aleksandretta obrożna. Zwykle wyższe ceny niż odmiana zielona osiągają mutacje barwne (żółta, niebieska).

Papugi aleksandretty w naturze łącza się w pary na całe życie. Gniazdują w dziuplach, które potrafią same wykuć mocnym dziobem. Samica składa 2-4 jaja, które wysiaduje przez około 24 dni. Młode pozostają z rodzicami przez 3-4 miesiące. Dojrzałość płciową papugi osiągają w wieku około 3 lat.

Hodowla papug powinna odbywać się w przestronnej wolierze. Parze lęgowej trzeba zaoferować budkę lęgową (ok. 60 cm x 30 cm x 30 cm) lub pień z wydrążoną dziuplą z otworem wejściowym o średnicy 10 cm.

Aleksandretta większa zwykle osiąga podobny wiek jak inne aleksandretty (np. chińska) czy gadające ptaki (np. ptak gwarek). Długość życia papugi aleksandryjskiej w hodowli wynosi około 25 lat. W dobrych warunkach może dożyć jednak nawet 30 lat. Warto więc spróbować się z nią zaprzyjaźnić.

Czy ten artykuł był dla Ciebie pomocny?
Oceń
Dla 96,0% czytelników artykuł okazał się być pomocny