To nie agresja. Twój pies reaguje, bo nie radzi sobie z emocjami
Kiedy zauważacie psa, który napina smycz, szczeka i obnaża zęby, można go łatwo uznać za agresywnego. W rzeczywistości jednak takie zachowanie często wynika z reaktywności, a nie z agresji.
- Reaktywność psów: przyczyny i rozwiązania
- Różnice między psem reaktywnym a agresywnym
- Jak radzić sobie z psem reaktywnym?
Reaktywność psów: przyczyny i rozwiązania
Reaktywność to tendencja do intensywnych reakcji emocjonalnych pod wpływem bodźców z otoczenia. Psy o wysokiej reaktywności szybko się ekscytują, a uspokojenie zajmuje im dłużej. Ich zachowania są mocno wyrażone – jeśli ciągną, robią to z dużą siłą, a jeśli szczekają, robią to donośnie, często ukazując zęby.
Przyczyny reaktywności mogą obejmować:
- niezrozumiała komunikacja ze strony właściciela
- frustracja wynikająca z niezaspokojonych potrzeb
- problemy zdrowotne, niedobory składników odżywczych, zaburzenia hormonalne
- negatywne doświadczenia i traumy
Reaktywność może mieć także źródło genetyczne lub pojawić się w okresie prenatalnym w wyniku stresu matki w ciąży. Taki pies przychodzi na świat z tendencją do reaktywności, ale dzięki odpowiedniej pracy można pomóc mu opracować nowe strategie radzenia sobie w trudnych sytuacjach i poprawić jego postępowanie.
Różnice między psem reaktywnym a agresywnym
Pies reaktywny różni się od psa agresywnego. Różnica tkwi w zamiarach – pies agresywny ma na celu wyrządzenie krzywdy, natomiast reakcja psa reaktywnego jest wynikiem emocjonalnego impulsu, zanim pojawi się świadoma decyzja.
Agresja jest reakcją na określony bodziec, który włącza mechanizm walki. Pies może bronić siebie, swojego obszaru lub tego, co jest dla niego istotne. Niektóre psy dążą do starcia, ponieważ czerpią satysfakcję z wygranej.
Pies agresywny, lecz nie reaktywny, potrafi zachować niski poziom pobudzenia w innych sytuacjach. Z kolei pies reaktywny łatwo się ekscytuje zawsze, bez względu na okoliczności. Sprawdź również ten artykuł z poradami, jak wychować psa.
Jak radzić sobie z psem reaktywnym?
Po pierwsze, należy zrozumieć, że pies reaktywny nigdy nie będzie całkowicie obojętny na zmiany w swoim otoczeniu. Wybuchy emocji u psa mogą być dla właściciela trudne do zaakceptowania, ale celem jest zmniejszenie ich częstotliwości.
Po drugie, trzeba uczyć psa zachowywania spokoju. Jest to proces wymagający regularnych ćwiczeń przez całe życie psa. Systematyczna praca pozwala psu samodzielnie wybierać działania, które pomagają mu zachować równowagę emocjonalną.
Po trzecie, rutyny. Psy reaktywne czują się bardziej komfortowo, gdy ich dzień jest przewidywalny. Stałe pory spacerów, posiłków czy treningów oraz powtarzalne rytuały przed tymi czynnościami pomagają psu reagować spokojniej na codzienne sytuacje. Konsekwencja opiekuna w przestrzeganiu ustalonych zasad jest kluczowa dla utrzymania emocjonalnej stabilności psa.