9 gestów psa, które mówią: „Nie chcę walczyć”. Naucz się je czytać
Sygnały uspokajające to naturalny element psiej komunikacji. Ich celem jest obniżenie napięcia – zarówno własnego, jak i u drugiego osobnika. Psy używają ich wobec innych psów, ludzi, a nawet w odpowiedzi na stresujące sytuacje środowiskowe. Poniżej znajdziesz dziewięć najczęstszych gestów, które – właściwie zrozumiane i wsparte treningowo – pomogą zażegnać konflikt na spacerze.
- Dlaczego psy to robią?
- Poruszanie się po łuku, wąchanie, ziewanie
- Spowolnienie ruchów, otrząsanie się, ustawianie się bokiem
Dlaczego psy to robią?
W naturze walka jest ryzykowna – może prowadzić do kontuzji, która uniemożliwi polowanie, a nawet do śmierci. Dlatego psy robią wszystko, by jej uniknąć. Sygnały uspokajające działają dwukierunkowo:
- Uspokajają odbiorcę komunikatu: „Nie chcę walczyć, mam pokojowe zamiary”.
- Uspokajają nadawcę: Pomagają zwierzęciu poradzić sobie z własnym stresem w trudnej sytuacji.
Trzy najpopularniejsze sygnały uspokajające to odwracanie głowy, oblizywanie nosa i znieruchomienie. Jeśli inny pies zbliża się zbyt szybko, Twój pupil może odwrócić głowę w bok. To jasny komunikat: „Twoje zachowanie sprawia, że czuję się niepewnie, przestań”. W przypadku oblizywania ruch językiem bywa ledwo zauważalny. Pies wykonuje go, gdy czuje presję – np. gdy ktoś się nad nim pochyla. Zastyganie to po prostu zamieranie w bezruchu. Oznacza: „Nie ruszam się, więc nie stanowię zagrożenia”.
Poruszanie się po łuku, wąchanie, ziewanie
W psim świecie podchodzenie do innego osobnika po linii prostej jest niegrzeczne i konfrontacyjne. Psy, które chcą pokazać dobre intencje, zawsze zbliżają się do siebie, idąc po łuku. Z kolei nagłe zainteresowanie trawą lub chodnikiem w trudnej sytuacji to nie przypływ ciekawości, lecz próba samoregulacji. Węszenie działa uspokajająco i obniża poziom pobudzenia.
Ziewanie na spacerze rzadko ma związek ze zmęczeniem. Najczęściej jest odpowiedzią na napięcie, nadmiar bodźców lub zbyt intensywną interakcję. Wskazówka treningowa: potraktuj ziewanie jako sygnał ostrzegawczy. To moment, w którym warto podjąć jakieś działanie, na przykład zarządzić przerwę na odpoczynek lub zakończyć spotkanie z innym psem.
Spowolnienie ruchów, otrząsanie się, ustawianie się bokiem
Pies, który nagle zaczyna zwalniać i przykłada więcej uwagi do najmniejszego nawet ruchu, próbuje obniżyć napięcie emocjonalne, a także pokazać otoczeniu, że nie ma złych zamiarów. Wskazówka treningowa: dostosuj tempo marszu do aktualnej potrzeby psa. Spokojny krok działa uspokajająco. Otrząsanie się jak po wyjściu z wody, często pojawia się po stresującym wydarzeniu. To sposób na rozluźnienie ciała i zrzucenie ciężaru emocjonalnego.Ustawianie się bokiem do innego czworonoga to kolejny sygnał pokojowy. Zwierzę przyjmuje pozycję, która nie kojarzy się z konfrontacją.
Konflikty na spacerach rzadko pojawiają się nagle. Najczęściej są efektem zignorowania wcześniejszych sygnałów stresu. Opiekun, który potrafi je zauważyć i odpowiednio zareagować, nie tylko zapobiega trudnym sytuacjom, ale także buduje poczucie bezpieczeństwa u czworonoga. Pies uczy się, że jego komunikaty są skuteczne, a to znacząco obniża potrzebę eskalacji w przyszłości.
