Pies przynosi patyk, ale nie pozwala go zabrać? To wcale nie zabawa
Wiele psów uwielbia aportowanie patyków i piłek. Jednak sama pogoń za zdobyczą to dopiero początek. Czasem zdarza się, że pies biegnie za piłką lub patykiem, łapie ją, wraca do opiekuna, ale nie chce oddać. Co stoi za takim zachowaniem? To nie złośliwość, ale forma kontroli relacji, którą można opanować.
- Mam ale nie oddam – dlaczego niektóre psy nie chcą oddawać patyka lub piłki
- Oddawanie zdobyczy – nauka negocjacji
- Jak nauczyć psa, aby oddawał patyk lub piłkę?
Mam ale nie oddam – dlaczego niektóre psy nie chcą oddawać patyka lub piłki
Scenariusz niepełnego aportowania jest dobrze znany wielu opiekunom psów. Pupil lubi aportowanie, sam zabiega o zabawę i z radości rusza w pogoń za rzuconym przedmiotem. Takie zachowanie wynika z naturalnego instynktu łowieckiego i może przynosić czworonogowi sporą frajdę.
Sytuacja zmienia się, gdy pupil przynosi zdobycz do opiekuna. Jeśli człowiek próbuje przejąć piłkę lub patyk, pies wycofuje się ze zdobyczą lub blokuje do niej dostęp. Takie zachowanie jest często mylone z brakiem posłuszeństwa. Jednak w rzeczywistości może wynikać z próby utrzymania kontroli.
Pies lubi kontrolować przebieg zabawy. Oddawanie cennego przedmiotu może kojarzyć się ze stratą. Nie ma tu znaczenia, że piłka zaraz zostanie ponownie rzucona. Pupil może utrzymywać ją w pysku, zapraszając do dalszej zabawy i sprawdzając granice relacji z opiekunem.
Oddawanie zdobyczy – nauka negocjacji
Każda psia zabawa jest nie tylko sposobem na rozładowanie energii, ale i pewna formą komunikacji. W trakcie zabawy w aportowanie, pies przynosi patyk, a jednocześnie czyta sygnały wysyłane przez opiekuna.
Patyk lub piłka podczas gry stanowi ważny zasób, z którym czasem trudno się rozstać. Pies może sprawdzać, co stanie się, jeśli nie odda zdobyczy. Może opiekun będzie go gonił, zmieniając zasady zabawy, a może odpuści? Każda z reakcji opiekuna może wzmacniać pewien schemat zachowania. Jeśli opiekun ruszy w radosny pościg, najprawdopodobniej utrwali nawyk nieoddawania.
Czasem unikanie oddawania patyka lub piłki stanowi dla psa lepszą zabawę niż samo aportowanie. Istnieją też przypadki odwrotne, w których opiekun zaczyna się denerwować i ganić czworonoga za brak oddawania. Takie zachowanie ze strony opiekuna nie tylko nie pomaga w nauce aportowania, ale i może zwiększać psią chęć obrony zasobów.
Jak nauczyć psa, aby oddawał patyk lub piłkę?
Kluczem do sukcesu nie jest bycie szybszym czy bardziej przebiegłym niż pupil. Znacznie lepiej sprawdzi się współpraca i wypracowanie pozytywnego skojarzenia. Oddawanie zdobyczy nie powinno kojarzyć się pupilowi ze stratą, ale z dodatkową nagrodą.
Warto chwalić psa za każde oddanie piłki lub patyka, a następnie kontynuować zabawę. W ten sposób pies zaczyna rozumieć, że oddanie zasobu nie oznacza końca atrakcji.
Dobrym pomysłem może być też wymiana. Jeśli pies odda piłkę lub patyk, dajemy mu w zamian coś cenniejszego (na przykład ulubiony przysmak). Następnie ponownie rzucamy piłkę i kontynuujemy zabawę.
Wymiana jest najlepszym sposobem na poradzenie sobie z psią kontrolą zasobów. To również sposób na wzmocnienie relacji z pupilem. Takie zachowanie opiekuna z pewnością będzie bardziej korzystne niż rozwiązania siłowe lub ganienie zwierzaka za brak chęci oddania zasobów.