Ten spokojny gest psa bywa mylący. To jeden z najsilniejszych sygnałów stresu
Chowanie pyska między łapy to z pozoru niewinny, psi gest, który może mieć bardzo ważne znaczenie. W rzeczywistości często jest to bardzo istotny sygnał stresu, który warto dobrze zinterpretować. Czym jest tak zwana cisza obronna i dlaczego psy zaczynają się stresować przy głośnych dźwiękach?
- Czym jest psia cisza obronna?
- Jak rozpoznać, że pies jest zestresowany?
- Jak reagować, gdy pies chowa pysk między łapy?
Czym jest psia cisza obronna?
Dla ludzi, cisza oznacza spokój. Jednak w świecie zwierząt może mieć też nieco inne znaczenie. Niektórzy behawioryści podkreślają, że opiekunowie psów często mylnie odczytują sygnały wysyłane przez swoje psy. Skulony i cichy pies może uchodzić za bardzo grzecznego. Tymczasem pupil wysyła sygnały uspokajające i czuje się przytłoczony otaczającymi go bodźcami.
Cisza obronna to reakcja, w której pies próbuje stać się mało widoczny. W ten sposób próbuje uniknąć potencjalnego konfliktu. Takie zachowanie jest odwrotnością głośnego szczekania i warczenia. Pupil kuli ciało, opuszcza nisko głowę i lekko chowa pysk między łapy. Takiemu zachowaniu na ogół towarzyszy unikanie kontaktu wzrokowego.
Takie zachowania mogą się powtarzać w wielu domowych sytuacjach. Dobrym przykładem są podniesione głosy domowników, głośna muzyka albo konflikt między domownikami. Dla psa takie sytuacje staja się sygnałem alarmowym, a chowanie się i unikanie kontaktu staje się sposobem na nagromadzone napięcie.
Jak rozpoznać, że pies jest zestresowany?
Psie chowanie pyska między łapy jest tylko jednym z bardzo wielu sygnałów stresu. Zanim dojdzie do takiego zachowania, pupil może wysyłać mniej oczywiste, subtelne sygnały. Niektóre z nich bardzo łatwo przeoczyć, dlatego wielu opiekunów nie uświadamia sobie, że leżący obok pupil zaczął się mocno stresować.
Najczęściej występującymi oznakami stresu są ziewanie bez wyraźnego zmęczenia, a także oblizywanie nosa. Zestresowany pies może też odwracać głowę na widok opiekuna, nisko układać ogon, a podczas leżenia zwijać się w ciasny kłębek. Stresowi często towarzyszy również spowolnienie ruchów, nagłe stawanie w jednej pozycji lub ukrywanie się pod stołem.
Czasem pies zaczyna się stresować, pomimo tego, że według człowieka wszystko powinno być w porządku. Może to wynikać z innego odbierania bodźców dźwiękowych. Nawet lekkie uniesienie głosu i odkręcenie dźwięku w telewizorze mogą sprawić, że pupil zinterpretuje tę sytuację jako niebezpieczną.
Jak reagować, gdy pies chowa pysk między łapy?
Wiemy już, że takie zachowanie pupila jest na ogół związane ze stresem i brakiem poczucia bezpieczeństwa. Jeśli zauważymy takie zachowanie i towarzyszące mu sygnały uspokajające, możemy przeanalizować, co wywołało taką reakcję. Może była to kłótnia między domownikami, a może głośna muzyka lub podniesienie głosu?
Rozwiązaniem doraźnym będzie obniżenie i uspokojenie tonu głosu lub ściszenie muzyki. Czasem te z pozoru niewiele znaczące drobiazgi mogą całkowicie zmienić nastawienie naszego pupila. W kolejnych krokach warto rozważyć, jak wzmocnić w pupilu poczucie bezpieczeństwa.
Pies powinien mieć własną, bezpieczną przestrzeń, do której może się wycofać. Może to być legowisko ustawione w spokojnym kącie lub specjalna budka, która daje poczucie osłony. Dobrze sprawdzi się też wprowadzenie stałego rytmu dnia i większej przewidywalności. Możemy też popracować nad pozytywnymi skojarzeniami i nagradzać pupila za każdy przejaw właściwego zachowania w stresującej go sytuacji. Z czasem pupil zrozumie, które zachowania przynoszą korzyść, a pozytywne skojarzenia pomogą w wyeliminowaniu lęku.