Nie daj się zwieść jego rozmiarowi. Ten pies zawsze stawia na swoim
Krótkowłosy jamnik może i jest niewielki, ale charakter ma jak pies kilka razy większy: czujny, odważny, uparty i bezgranicznie wierny swojemu człowiekowi. Nie daj się zwieść krótkim łapom — ten maluch potrafi zaskoczyć energią i potrzebą aktywności, a bez odpowiedniego prowadzenia szybko zacznie rządzić w domu. Za chwilę poznasz jego odmiany i umaszczenia, sprawdzisz, jak mądrze zadbać o zdrowie oraz dietę, i odkryjesz, na jakie sygnały zwrócić uwagę w hodowli, by wybrać szczeniaka, który wyrośnie na szczęśliwego, silnego towarzysza.
- Odmiany jamnika: wielkość, sierść i maść
- Charakter jamnika krótkowłosego
- Jak dbać o jamnika: zdrowie i dieta
- Ile kosztuje jamnik i gdzie kupować?
- Jak wybrać dobrą hodowlę szczeniaków
Odmiany jamnika: wielkość, sierść i maść
W obrębie tej rasy wyróżnia się kilka odmian. Najczęściej spotkasz jamniki długowłose, krótkowłose (nazywane także gładkowłosymi) oraz szorstkowłose. Dodatkowo jamniki dzieli się na wielkości:
- standardowy – masa ciała nie powinna przekraczać 9 kg, a obwód klatki piersiowej musi być większy niż 35 cm,
- miniaturowy – przez część osób określany po prostu jako mini; waga ok. 4 kg, obwód klatki piersiowej w granicach 30–35 cm,
- króliczy – waga do 3,5 kg, a obwód klatki piersiowej nie może być większy niż 30 cm.
Jamnik krótkowłosy ma sierść mocno przylegającą do ciała: jest lśniąca, twarda w dotyku i bardzo krótka (stąd określenie gładkowłosy). Włos powinien równomiernie pokrywać całe ciało, bez prześwitów i łysych miejsc. Ogon jest smukły i również dobrze owłosiony. Standard zakłada czarny kolor nosa oraz pazurów.
Umaszczenie jamnika krótkowłosego może przyjmować różne warianty:
- jednolite – rude, żółte, rudo-żółte, zarówno z czarnym nalotem, jak i bez niego,
- dwukolorowe – czarne (czarne podpalane) lub brązowe (czekoladowe podpalane) z żółtymi albo rdzawobrązowymi podpaleniami pod oczami, na dolnej wardze, po bokach pyska, na nogach, pod ogonem i na jego końcu, na przedpiersiu oraz na wewnętrznych krawędziach uszu,
- marmurkowe (jamnik merle) – na czarnym, szarym lub rudym tle pojawiają się beżowe albo szare plamy, które nie powinny być zbyt duże.
Charakter jamnika krótkowłosego
Trudno się z tym nie zgodzić: to pies z natury bardzo ciekawski. Najbardziej lubi węszyć, tropić i sprawdzać, co kryje się w otoczeniu — od zapachów po nowe przedmioty. Jamnik krótkowłosy jest inteligentny, ale też niezależny i uparty, przez co bywa wymagający i potrafi ignorować polecenia. Warto pamiętać, aby nie wzmacniać niepożądanych zachowań nagrodami, nawet jeśli wydają się „urocze”.
Ten energiczny maluch jest odważny i w razie potrzeby potrafi stanąć w obronie swojego opiekuna. Bardzo mocno się przywiązuje, co czasem przeradza się w zaborczość i nerwowe, a nawet agresywne reakcje wobec osób, które podchodzą zbyt blisko. Nie należy tego bagatelizować ani na to pozwalać, bo z czasem pies może przekroczyć granicę i zrobić komuś krzywdę.
Jamnik potrzebuje konsekwentnego wychowania i dobrze dobranego szkolenia. Kluczowa jest cierpliwość — przez pewien czas może stawiać opór, ale zdecydowanie warto nauczyć go kilku podstawowych komend, które ułatwią codzienne funkcjonowanie. Dobrym pomysłem może być szkoła dla psów, choć trzeba liczyć się z tym, że jamnik nie zawsze chce współpracować jak wzorowy uczeń. A może zainteresuje cię także ten artykuł o jamniku szorstkowłosym króliczym?
Jak dbać o jamnika: zdrowie i dieta
Przyjmuje się, że jamniki dożywają zwykle 12–16 lat. Najczęściej są to psy w dobrej kondycji, ale ich wrażliwym punktem bywa kręgosłup. Dlatego warto ograniczać im wchodzenie po schodach — bezpieczniej jest je wnosić i znosić. Równie istotna jest kontrola masy ciała: przekarmianie szybko odbija się na zdrowiu i może nasilać różne dolegliwości.
Jamniki można karmić mokrą karmą z wysoką zawartością mięsa — obecnie bez trudu da się znaleźć kilka solidnych marek oferujących dobre składy. Część opiekunów wybiera też dietę BARF, czyli żywienie surowym mięsem uzupełnionym odpowiednio dobranymi dodatkami. W takim przypadku kluczowe jest zdobycie rzetelnej wiedzy o bilansowaniu posiłków oraz prawidłowym dopasowaniu witamin i minerałów.
Pielęgnacja jamnika krótkowłosego nie sprawia trudności. Zwykle wystarczy szczotkowanie raz w tygodniu. Dwa razy w roku pojawia się intensywniejsze linienie, choć pojedyncze włoski mogą trafiać się w domu także na co dzień. Kąpiel wykonujemy tylko wtedy, gdy jest potrzebna, używając szamponu dla psów krótkowłosych. Po myciu dobrze jest dokładnie wytrzeć psa — suszarka zazwyczaj nie jest konieczna. Warto też zadbać o ciepłe miejsce do spania, najlepiej niedaleko kaloryfera, bo jamnik gorzej znosi chłód i wilgoć.
Ile kosztuje jamnik i gdzie kupować?
Cena szczenięcia z rodowodem najczęściej mieści się w przedziale 2000–4000 zł. Im bliżej ideału wzorca rasy jest pies i im więcej osiągnięć wystawowych mają jego rodzice, tym wyższej kwoty można się spodziewać. Duże znaczenie ma też renoma hodowli. Początkujący hodowcy czasem sprzedają młode taniej, jednak rozsądna cena rzadko schodzi poniżej 1500 zł.
Niestety jamniki bardzo często pochodzą z nielegalnych pseudohodowli, gdzie bywają oferowane już za 200–500 zł. To zwykle najgorszy kierunek poszukiwań. Niska kwota może kusić, ale powinna zapalić czerwoną lampkę. W takich miejscach nie liczy się dobrostan psów, tylko „produkcja” kolejnych miotów. Zwierzęta są rozmnażane szybko i bez przerw, bo celem jest zysk. Wzorzec rasy bywa ignorowany, a rodowody nie istnieją albo są niepełne czy wręcz podrobione. Do tego dochodzi kojarzenie blisko spokrewnionych osobników (np. matki z synem, rodzeństwa), czasem z powodu chaosu i braku kontroli, a czasem celowo. Psy z takich hodowli często mają problemy zdrowotne, a późniejsze leczenie potrafi kosztować znacznie więcej niż „oszczędność” przy zakupie.
Wybierając szczenię z odpowiedzialnej hodowli, nowy opiekun powinien otrzymać komplet dokumentów: rodowód oraz książeczkę zdrowia. Jamnik powinien mieć za sobą dwa odrobaczenia, jedno szczepienie i wszczepiony CHIP. Do nowego domu może trafić dopiero po ukończeniu 8 tygodni. Maluch nie powinien też wykazywać objawów choroby (wymioty, biegunka, gorączka, brak apetytu, apatia) ani zachowań agresywnych.
Jak wybrać dobrą hodowlę szczeniaków
Prowadzenie hodowli psów to zajęcie, które pochłania mnóstwo czasu i energii. Hodowca powinien mieć solidną wiedzę o psach i danej rasie: od żywienia, przez najczęstsze choroby (i sposoby ich leczenia), aż po wychowanie i podstawy szkolenia. Psy w dobrych hodowlach dostają karmę dobrej lub bardzo wysokiej jakości. Równie ważna jest prawidłowa socjalizacja — to właśnie w pierwszych tygodniach życia kształtuje się temperament, dlatego wybór hodowli, z której bierzesz szczeniaka, ma tak duże znaczenie.
Informacje o dostępnych szczeniętach hodowcy publikują na stronach internetowych, w mediach społecznościowych (np. na Facebooku) oraz na portalach ogłoszeniowych (np. olx.pl). Zdjęcia potrafią przyciągnąć wzrok, ale to opis mówi najwięcej. W ogłoszeniu powinny znaleźć się dane o hodowli (nazwa, przynależność do stowarzyszenia, jak długo działa) oraz o szczeniaku (data urodzenia, rodzice, usposobienie i inne szczegóły). Fotografie ułatwiają wstępną ocenę (czy sierść wygląda na zadbaną, czy pies nie jest zbyt chudy itd.), jednak dopiero wizyta pozwala realnie ocenić stan zwierzęcia i warunki, w jakich przebywa na co dzień.
Jeżeli zależy ci na tym, by w domu było mniej sierści, warto rozważyć pudla królewskiego. To rasa, która nie linieje, ale nie oznacza to braku pielęgnacji — czesanie co kilka dni jest konieczne, bo inaczej włos szybko się filcuje. Pudel królewski uchodzi za bardzo inteligentnego psa i zwykle chętniej współpracuje niż jamnik krótkowłosy. Niezależnie od tego, na jaką rasę się zdecydujesz, pamiętaj: pies to odpowiedzialność na lata. Wymaga stałej opieki weterynaryjnej, dobrej diety i codziennego czasu poświęconego na relację, ruch i naukę.