15 minut wokół bloku to za mało. Ile ruchu naprawdę potrzebuje Twój pupil?
Wielu opiekunów zakłada, że krótka przebieżka wokół bloku wystarczy, by zaspokoić potrzeby ich czworonoga. To niestety nieprawda. Pies w trakcie takiego spaceru nie ma możliwości rozładowania nagromadzonej energii, a ona będzie musiała znaleźć w końcu ujście. W jaki sposób? Najczęściej destrukcyjny.
Nadpobudliwość jako objaw nudy
Jeśli Twój dotąd spokojny pupil nagle zaczyna gryźć buty, obgryzać nogi od stołu lub obsesyjnie lizać łapy, oznacza to, że próbuje rozładować narastające napięcie. Tego rodzaju zachowania to klasyczny objaw nudy i frustracji, która wynika z braku dostatecznej aktywności fizycznej.
Innym sygnałem braku ruchu może być tzw. głupawka, czyli szaleńczy sprint od ściany do ściany bez wyraźnego powodu. Choć te nagłe wybuchy energii wyglądają zabawnie, należy się im przyjrzeć. Powinny stanowić impuls do przemyśleń, czy potrzeby czworonoga na pewno są zaspokajane.
Ogród jak klatka
Marek był przekonany, że dwa 15-minutowe spacery dziennie to dla jego owczarka, Maxa , wystarczająca dawka ruchu, ponieważ pies większość czasu i tak spędzał w ogrodzie. Złościł się, że zwierzak mimo tak dużej aktywności obsesyjnie kopie doły pod płotem i szczeka na każdego przechodnia. Uznał, że Max ma problem z agresją, dopóki nie zauważył, że jego zachowanie wygląda zupełnie inaczej po długiej wyprawie w plener.
„Dopiero kiedy zacząłem z nim biegać i uczyć go aportowania, zrozumiałem, że Max wcale nie był agresywny, tylko śmiertelnie znudzony. Ogród był dla niego jak większa klatka, więc szukał sobie zajęcia w postaci kopania i obszczekiwania ludzi. Teraz, po godzinie intensywnego treningu, Max wchodzi do domu i od razu kładzie się spać” – opowiada Marek.
Konsekwencje dla zdrowia
Niewystarczająca ilość ruchu objawia się nie tylko w postaci problemów z zachowaniem. Często odbija się na wyglądzie i kondycji fizycznej psa. Jeśli zauważysz, że Twój pupil zaczyna tracić talię, a jego waga niepokojąco rośnie mimo tej samej diety, to znak, że bilans energetyczny jest zaburzony. Nadwaga stanowi zagrożenie dla stawów i serca, dlatego każda dodatkowa fałdka tłuszczu powinna skłonić nas do wydłużenia spacerów.
Warto też zwrócić uwagę na ogólną apatię i brak entuzjazmu przy wyciąganiu smyczy – paradoksalnie, pies, który rusza się zbyt mało, może stać się ociężały i niechętny do aktywności. Rezygnacja jest sygnałem alarmowym, który mówi nam, że kondycja psa drastycznie spadła i trzeba stopniowo przywrócić go do dawnej formy.
