Dlaczego pies zjada kał? To nie „fanaberia”. Ten nawyk może świadczyć o chorobie
Widok psa, który sięga po odchody, potrafi dosłownie zamurować nawet najbardziej doświadczonego opiekuna. To zachowanie ma swoją nazwę — koprofagia — i od razu zapala w głowie czerwone lampki: obrzydzenie, wstyd, a przede wszystkim obawy o zdrowie i higienę. Co jednak, jeśli wcale nie jest to „dziwny wybryk”, tylko sygnał, że dzieje się coś konkretnego? Zanim zaczniesz reagować odruchowo, warto poznać prawdziwe powody, dla których psy to robią — i sprawdzone sposoby, które pozwalają raz na zawsze przerwać ten nawyk.
- Dlaczego pies je odchody? Koprofagia
- Dlaczego pies zjada kał? Główne powody
- Zdrowotne przyczyny zjadania kału u psa
- Jak oduczyć psa zjadania kupy
Dlaczego pies je odchody? Koprofagia
Zjadanie odchodów przez psy wcale nie jest tak wyjątkowe, jak może się wydawać. U wielu zwierząt – na przykład u królików czy gryzoni – to zupełnie naturalny element zachowania, który wspiera trawienie i lepsze wykorzystanie składników odżywczych. U psów bywa to natomiast echem dawnych instynktów, związanych m.in. z utrzymywaniem porządku w miejscu odpoczynku.
Koprofagia u psów występuje w dwóch odmianach: autokoprofagia oznacza zjadanie własnych odchodów, a allokoprofagia – zainteresowanie kałem innych zwierząt. Choć na pierwszy rzut oka wygląda to podobnie, obie sytuacje mogą mieć różne podłoże, a przez to wymagać innego podejścia i innych działań.
U części zwierząt, szczególnie żyjących na wolności – jak wilki – zjadanie odchodów może pełnić funkcję „porządkową”, pomagając ograniczać ryzyko chorób i utrzymać czystość w norze. Psy domowe mogą mieć w sobie ślad tych zachowań, jednak w warunkach domowych staje się to problemem: jest niepożądane, a do tego może stanowić realne zagrożenie dla zdrowia.
Dlaczego pies zjada kał? Główne powody
Najczęściej za zjadanie kału odpowiadają niedociągnięcia w żywieniu. Gdy w diecie psa brakuje ważnych składników, zwierzak może próbować „nadrobić” niedobory w ten właśnie sposób. Dlatego dobrze jest sprawdzić, czy podawana karma rzeczywiście zapewnia komplet witamin, minerałów oraz aminokwasów.
Duże znaczenie ma również nuda i stres. Pies, który ma mało bodźców, długo zostaje sam albo żyje w napięciu, bywa bardziej podatny na zachowania kompulsywne — w tym podjadanie odchodów. Często pomaga więcej spacerów, urozmaicone zabawy, trening węchowy oraz regularny kontakt z opiekunem.
U młodych psów przyczyną bywa zwykła ciekawość. Szczeniaki poznają świat pyszczkiem, sprawdzają zapachy i „próbują” różnych rzeczy, które znajdą na ziemi. Zwykle z czasem to mija, ale czasem nawyk się utrwala i wtedy warto zareagować, zanim stanie się stałym problemem.
Zdrowotne przyczyny zjadania kału u psa
Koprofagia bywa również sygnałem problemów zdrowotnych. Jednym z częstszych schorzeń, które mogą sprzyjać temu zachowaniu, jest zewnątrzwydzielnicza niewydolność trzustki — wtedy organizm nie trawi pokarmu tak, jak powinien. Pies może próbować „uzupełnić braki”, sięgając po kał w nadziei na pozyskanie brakujących enzymów.
Kolejną możliwą przyczyną jest zaburzenie określane jako syndrom PICA, czyli skłonność do zjadania rzeczy niejadalnych. W jego przebiegu pies może interesować się także odchodami, zwłaszcza gdy występują niedobory składników odżywczych albo towarzyszą mu problemy neurologiczne.
Do zjadania kału może dochodzić także przy zakażeniach pasożytami jelitowymi. Obecność glist czy tasiemców zaburza pracę układu pokarmowego i bywa powodem nienaturalnie wzmożonego apetytu lub potrzeby szukania „alternatywnych” źródeł pożywienia.
Jak oduczyć psa zjadania kupy
Na początek najlepiej umówić wizytę u weterynarza, aby wykluczyć choroby oraz obecność pasożytów. Analiza kału i badania krwi często pozwalają szybciej znaleźć źródło problemu i dobrać właściwe postępowanie. Gdy przyczyna jest medyczna, po rozpoczęciu leczenia zachowanie zwykle stopniowo zanika.
Jeśli jednak u podstaw leży nuda albo stres, kluczowa będzie praca nad zachowaniem psa. Pomaga wprowadzenie stałego rytmu dnia: dłuższych spacerów, krótkich sesji treningowych, zabaw węchowych i interaktywnych zabawek, które zajmą psa na dłużej i odciągną go od niepożądanych nawyków. W bardziej złożonych sytuacjach warto rozważyć wsparcie doświadczonego behawiorysty.
Na spacerach dobrze jest trzymać psa pod kontrolą, a gdy trzeba — sięgnąć po kaganiec. Nauka komendy „zostaw”, konsekwentne ćwiczenia i szybka reakcja na próby podnoszenia czegokolwiek z ziemi należą do najskuteczniejszych sposobów, by oduczyć pupila tego przykrego zachowania.