Pies staje jak wryty przed domem? To nie upór, to sygnał "nudnego domu"
To miał być krótki spacer. Kilkanaście minut wokół bloku, szybkie załatwienie potrzeb i powrót do codziennych obowiązków. A jednak, kiedy nadszedł moment powrotu do domu, twój pies nagle zatrzymał się, zaparł i ani myślał iść dalej. Dodatkowo patrzył na Ciebie z wyrzutem, jakbyś robił mu krzywdę. Czy faktycznie wydarzyło się coś złego?
Dom = nuda
Spacer jest dla psa tym, czym dla nas czytanie gazety. Każdy krzak czy źdźbło trawy dostarcza nowych, ciekawych informacji. Umysł pracuje jak szalony, analizując docierające go niego dane. Kiedy nadchodzi moment powrotu do domu, zwierzę rozumie, że za chwilę przeniesie się w nudne realia czterech ścian, w których zazwyczaj niewiele się dzieje.
Jeśli mieszkanie kojarzy się wyłącznie ze snem i czekaniem na kolejną dawkę ruchu, nic dziwnego, że zwierzę stawia opór. Pojawienie się smyczy wyzwala tę reakcję, szczególnie gdy wyciągamy ją zawsze na koniec spaceru. Aby to zmienić, musimy zmodyfikować rutynę przechadzek, a przede wszystkim przekonać pupila, że w domu również można się świetnie bawić.
Uparty Baster
Baster to wyjątkowo uparty pies rasy beagle. Pod klatką schodową zamieniał się w posąg, odmawiając wejścia do środka. Każda próba zachęcenia go do współpracy kończyła się porażką, co sprawiało, że wspólne wyjścia stały się dla jego opiekuna Mariusza źródłem ogromnego stresu.
„Z natury jestem introwertykiem i domatorem, nie rozumiałem, że mój pupil ma zupełnie inny charakter. Musiałem zmienić podejście. Wprowadziłem więcej zabaw w domu, zacząłem też nagradzać psa za wchodzenie do mieszkania. Wciąż nie jest idealnie, ale widzę duży postęp” – opowiada Mariusz.
Jak bezstresowo wrócić do domu?
Jeśli twój pies ma podobny problem, powinieneś popracować nad tym, aby zapięcie smyczy nie oznaczało natychmiastowego przerwania przyjemności. Dobrym sposobem jest kilkakrotne zapięcie i odpięcie jej w trakcie spaceru, połączone z nagrodą, co sprawi, że przedmiot zacznie się dobrze zwierzęciu kojarzyć. Przebieżka nie powinna się również kończyć zbyt gwałtownie. Warto dać pupilowi czas na zrozumienie, co się dzieje.
Warto również przeanalizować, czy zachowanie czworonoga nie wynika z jakiegoś dyskomfortu fizycznego, na przykład bólu łap w trakcie wchodzenia po schodach czy lęku przed ciemnym korytarzem. No i wreszcie warto zadbać o to, by w mieszkaniu zwierzak również mógł liczyć na rozrywkę.
