Widok smyczy go przerażał. Właściciel długo nie wiedział dlaczego
Spacer jest jednym z najważniejszych punktów dnia większości psów. To nie tylko chwila na aktywność u boku człowieka, ale i na eksploracje terenu. Większość psów bardzo cieszy się na sam widok smyczy, jednak niektóre reagują stresem i niechęcią. Z czego może wynikać psia niechęć do spacerów? I czemu pies nie cieszy się na wspólne wyjście z opiekunem, pomimo że jest zdrowy?
- Przyczyny, które zmniejszają psią przyjemność ze spacerów
- Niechęć do spacerów – negatywne skojarzenia
- Niechęć do spacerów – warunki pogodowe
- Co zrobić, żeby pies odzyskał chęć do spacerów?
Przyczyny, które zmniejszają psią przyjemność ze spacerów
Co ciekawe, nie wszystkie psy lubią spacery. To, co dla jednych pupili jest wspaniałym rytuałem, dla innych może być źródłem stresu. Reakcja na spacer w dużej mierze wynika z doświadczeń zwierzęcia, jego socjalizacji i temperamentu. Niektóre psy są bardziej odważne i ciekawskie, inne źle znoszą hałasy ulicy i lepiej czują się w spokojniejszym otoczeniu.
Nie każdy pies traktuje spacer jako relaks. Przyczyną może być sama trasa. Obecność obcych ludzi, rowerów, hulajnóg i samochodów staje się dla niektórych pupil zbyt przytłaczająca. Dużo zależy też od podejścia samego opiekuna. Jeśli człowiek zabiera psa na krótki spacer i jest tym zajęciem znudzony, pies również może przestać czerpać przyjemność.
Sama niechęć do wyjścia na spacer mało kiedy oznacza lenistwo. Częściej jest to próba uniknięcia trudnych i stresujących sytuacji. Dlatego warto rozważyć zmianę trasy spaceru i uczęszczanie w spokojne miejsca. Z pomocą przychodzi też wzmacnianie w pupilach poczucia bezpieczeństwa i budowanie pozytywnych skojarzeń ze spacerami.
Niechęć do spacerów – negatywne skojarzenia
Wiele psów, które mają opory przed spacerem, zmagają się z negatywnymi doświadczeniami. Przykre doświadczenia z przeszłości są częstym powodem dla którego pupile wolą zostać w zaciszu domu lub podwórka. Warto wiedzieć, że czworonogi kojarzą emocje i doświadczenia. Jeśli na spacerze stało się coś, co mocno je wystraszyło, pupile mogą powiązać spacer z niebezpieczeństwem.
Czasem negatywne skojarzenia wynikają z doświadczeń z innymi, agresywnymi psami. Innym razem może to być doświadczenie odgłosów fajerwerków lub trudna sytuacja. Jeśli pupil utrwali sobie takie skojarzenie ze spacerem, przestanie cieszyć się przed wyjściem i zacznie go unikać.
Co ważne, negatywne skojarzenia mogą wzbudzić także same akcesoria spacerowe. Źle dopasowane szelki, uwierająca obroża lub zbyt naprężona smycz mogą odbierać psu przyjemność ze spacerów. Powiązanie spaceru z nieprzyjemnymi doświadczeniami sprawia, że pupil chętniej pozostaje w domu.
Na szczęście możemy pracować z negatywnymi doświadczeniami pupila. Najprostszą drogą będzie zbudowanie innych, pozytywnych skojarzeń. Warto zabierać pupila na krótki spacer w cichym i spokojnym miejscu. Podczas spaceru należy go nagradzać za każdy przejaw pozytywnego zachowania. Po pewnym czasie pupil może znowu zacząć kojarzyć spacer z czymś miłym i przyjemnym.
Niechęć do spacerów – warunki pogodowe
Pogoda jest jednym z najbardziej oczywistych, choć często pomijanych powodów psiej niechęci do spacerów. Niektóre psy są bardzo wrażliwe na warunki zewnętrzne. Dotyczy to głownie pupili starszych, które nie lubią mokrego podłoża, deszczu lub zimna.
Niektóre psy nie chcą wychodzić na spacery, gdy z klatki schodowej bije chłód. Inne odmawiają spacerów w okresie burzowym. Warto przy tym zauważyć, że pies potrafi usłyszeć odgłosy burzy z daleka, nawet wtedy, gdy jest ona jeszcze całkowicie niezauważona przez człowieka.
Dużym dyskomfortem dla niektórych psów okazują się również intensywne upały i gorące chodniki. Dlatego nie warto zabierać pupila na spacer w upalne popołudnie. Zwracanie uwagi na warunki pogodowe jest ważną kwestią, która zapewnia pupilowi komfort. W okresie zimowym możemy zapewnić psu ciepłe ubranka, które zmniejszą jego negatywne odczucia podczas spacerów.
Co zrobić, żeby pies odzyskał chęć do spacerów?
Sposób działania powinien być dopasowany do przyczyny problemu. Z pewnością nie warto walczyć z psem i siłą wyprowadzać go na długie spacery. Ciągnięcie, poganianie i wymuszanie spaceru mogą tylko pogłębić problem. Lepszym pomysłem będzie przeanalizowanie sytuacji i konsekwentne działanie.
W wielu przypadkach z pomocą przychodzi odbudowanie pozytywnych skojarzeń. Pierwsze spacery nie muszą być długie, ale powinny być spokojne i utrzymane w pozytywnej atmosferze bez presji. Kilka minut przed domem, spokojne węszenie i powolny powrót do domu mogą łączyć się z zabawami lub krótką sesją ćwiczeń z nagrodami. W ten sposób zbudujemy pozytywną atmosferę i możemy pomóc pupilowi w odbudowaniu pozytywnych skojarzeń.
Warto przyjrzeć się bliżej akcesoriom spacerowym i upewnić się, że nie powodują one dyskomfortu. Dodatkowo przyjrzyjmy się długości spacerów i trasie. Czasem krótszy spacer połączony z węszeniem i swobodną eksploracją terenu jest dla pupila znacznie przyjemniejszy i bardziej wyczerpujący, niż dłuższy marszobieg przy napiętej smyczy. Zarówno długość jak i tempo spacerów powinny być dopasowane adekwatnie do wieku, sprawności i stanu zdrowia naszego pupila. Z pewnością będzie to lepsze niż wyprowadzanie psa na zbyt wyczerpujące spacery, lub przeciwnie, jedynie na załatwienie przez niego potrzeb fizjologicznych i szybki powrót do domu.