Oddał psa – dziś mówi, że była to najtrudniejsza decyzja w życiu
Przez wiele lat Grzesiek próbował sobie wmówić, że postąpił właściwie. Za każdym razem w myślach przypominał sobie, że nie miał wyboru i zrobił to dla dobra ukochanego psa. Jednak lata minęły, ale żal pozostał. Historia Grześka pokazuje, że czasem przywiązanie do zwierzęcia oznacza konieczność podejmowania bardzo trudnych decyzji.
- Pies, który niespodziewanie stał się najlepszym przyjacielem
- Gdy życie znowu zaczęło się komplikować
- Dzień, o którym Grzesiek nigdy nie zapomni
Pies, który niespodziewanie stał się najlepszym przyjacielem
Grzesiek nie planował psa, a na Dextera wpadł przez całkowity przypadek. Pewnego wieczoru wracał do domu z pracy, gdy kątem oka zauważył przy przystanku całkowicie przemokniętego i przestraszonego psa. Zwierzak trząsł się z zimna, a ludzie przechodzili obok niego z całkowitą obojętnością. Grzesiek od razu postanowił, że zabierze zwierzaka do domu.
Mężczyzna miał przygarnąć psa na jedną noc, a następnie zacząć poszukiwania właścicieli. Wydrukował jego zdjęcia, rozwieszał plakaty i udostępniał ogłoszenia na internetowych forach miasta. Niestety po kilku tygodniach intensywnych poszukiwań stało się jasne, że po psa nikt się nie zgłosi. Jego stan zdrowia i zachowanie wskazywało na to, że zwierzak mógł od dawna tułać się po ulicach miasta. Ostatecznie pies otrzymał imię Dexter i został z Grześkiem, który nie chciał oddawać go do schroniska.
Wspólny rok całkowicie zmienił życie Grześka. W tamtym czasie mężczyzna był świeżo po trudnym rozwodzie, a obecność psa działała na niego jak lekarstwo. W mieszkaniu pojawiło się życie, a cisza wynikająca z braku obecności dzieci nie była już tak bardzo depresyjna.
Dexter miał w sobie coś ujmującego. Towarzyszył Grześkowi, gdy ten miał gorszy dzień. W takich momentach kładł się na kolanach człowieka i siedział nieruchomo. Grzesiek przyznaje, że Dexter uratował go od depresji i utraty wiary w lepsze jutro. Okazało się też, że Dexter bardzo polubił jego dzieci. Mężczyzna mógł się z nimi spotykać co drugi weekend, a pies zawsze mu towarzyszył i urozmaicał różne zabawy. Dzieci Grześka polubiły psa z taką samą intensywnością, jak on je. Było to bym bardziej ważne, bo ich mama nie pozwalała na posiadanie żadnego pupila domowego.
Gdy życie znowu zaczęło się komplikować
Niestety na Grześka czekały kolejne życiowe komplikacje. Firma, w której pracował, ogłosiła redukcję etatów. Mężczyzna z początku wierzył, że szybko znajdzie coś innego. Jednak jedna praca się skończyła, kolejne tygodnie przeradzały się w miesiące, a oszczędności zaczęły się kończyć.
Na domiar złego właściciel mieszkania poinformował Grześka, że musi podnieść czynsz za wynajem. Dla mężczyzny oznaczało to konieczność poszukania tańszego lokum. W tym miejscu pojawił się kolejny problem. Grzesiek obdzwonił wszystkie ogłoszenia wynajmu mieszkań, na które było go stać. Nikt nie zgadzał się na wynajem mieszkania lokatorowi z psem, a jedna osoba, która się zgodziła, zażądała bardzo wysokiej kaucji.
Zdaniem Grześka, w tamtym czasie wszystko zawaliło się jak domek z kart. Jedyną opcją pozostało tymczasowe zamieszkanie u siostry. Niestety siostra nie lubiła psów, a dodatkowo miała silną alergię na sierść. Załamany Grzesiek podjął decyzję, którą dziś określa mianem najtrudniejszej w życiu. Zdecydował, że znajdzie Dexterowi nowy, lepszy dom na który zasługuje. Miał tylko jedno ważne wymaganie, mieli to być dobrzy i odpowiedzialni ludzie, którzy dadzą psu stabilność, której Grzesiek nie mógł zapewnić.
Dzień, o którym Grzesiek nigdy nie zapomni
Grzesiek szukał nowego domu dla Dextera za pośrednictwem swoich znajomych. Wiedział, że nie będzie to łatwe zadanie i w głębi serca chyba miał nadzieję, że wcale się nie uda. Jednak nie widział innego rozwiązania. Sam mieszkał wtedy u siostry, a Dexter tymczasowo przebywał u przyjaciół.
Tamtego dnia Grzesiek otrzymał telefon od koleżanki, która z radością oznajmiła, że ma nowy dom dla Dextera. Dla Grześka był to moment radości przełamanej bezradnością i goryczą. Jednak decyzja już zapadła. Okazało się, że pewna rodzina nagle straciła bardzo podobnego psa, a Dexter zwrócił ich uwagę. Warunki były bardzo dobre, dzieci nauczone odpowiedzialności, a Dexter zyskał nowych przyjaciół. Tyle, że Grzesiek tak naprawdę nie chciał tracić swojego przyjaciela, oddał go, by ten miał lepsze życie.
Dziś Grzesiek wspomina, że sam zaprowadził Dextera do nowej rodziny, poznał ją bliżej i upewnił się, że psu będzie tam dobrze. Nie oglądał się za siebie, gdy usłyszał szczekanie nawołujące go do powrotu. Minęło już dwa lata, mężczyzna znalazł nową pracę i wynajął mieszkanie. Dextera widuje tylko na zdjęciach, które co jakiś czas otrzymuje od tamtej rodziny.
Wygląda na to, że Dexter ma się dobrze i trafił na wspaniałych ludzi. Mimo tego Grzesiek opowiada o nim drżącym głosem i mówi, że to był pies jeden na milion. Dziś nie decyduje się na nowego pupila, ponieważ boi się ponownej straty. I choć życie doświadczyło go na wiele sposobów, mężczyzna przyznaje, że to właśnie decyzja o oddaniu własnego psa była dla niego jedną z najtrudniejszych, a może i najtrudniejszą w życiu. Jego historia świadczy o tym, że najtrudniejsze decyzje nie muszą wynikać z braku wrażliwości, a czasem wręcz przeciwnie. Niekiedy podejmuje się je z miłości i odpowiedzialności za drugą, niewinną istotę.