Ma 35 cm wzrostu, ale charakter jak ogromny pies. Rasa tylko dla doświadczonych
Bulterier miniaturowy to niewielka odmiana bulteriera, ale nie daj się zwieść jego rozmiarom. Ten pies wyróżnia się nie tylko niepowtarzalnym wyglądem, lecz także temperamentem, który potrafi zaskoczyć nawet doświadczonych opiekunów. Szczeniak może szybko stać się ukochanym członkiem rodziny — pod warunkiem, że wiesz, z kim masz do czynienia. Jak dokładnie wygląda miniaturowy bulterier, ile kosztuje i czy rasa ma jasno określony wzorzec? Za chwilę poznasz szczegóły o jednym z najbardziej intrygujących psów na świecie.
Mini bulterier: wygląd, cena i pielęgnacja
Wzorzec rasy mini bulterier
Miniaturowy bulterier to po prostu mniejsza odmiana klasycznego bulteriera. Psy te powstały jako połączenie białego teriera angielskiego oraz buldoga. Pierwszy klub rasy założono w 1938 roku, a oficjalne uznanie nastąpiło rok później. Dziś mini bulteriery nie są tak rozpoznawalne jak większe bulteriery, a w Polsce wciąż należą do ras spotykanych raczej rzadko.
Jak rozpoznać mini bulteriera? Zarówno suczki, jak i samce osiągają zwykle około 35 cm wysokości. W standardzie nie ustalono sztywnego limitu wzrostu, jednak przyjęło się, że w kłębie nie powinno to być więcej niż 35,5 cm. Masa ciała najczęściej mieści się w przedziale 9,1–16 kg (suczki zazwyczaj ważą mniej). Psy mają krótką, przylegającą sierść, wyraźnie twardą w dotyku. Umaszczenie mini bulteriera może występować w różnych wariantach, m.in.:
- białe,
- rude,
- płowe,
- pręgowane,
- trójkolorowe.
Łaty lub pigmentacja skóry u miniaturki nie przekreślają jej zgodności ze wzorcem FCI. Dopuszcza się także np. czarne umaszczenie z pręgowaniem. Z kolei cętki na białej sierści nie są akceptowane. Za niepożądane uznaje się również niebieskie zabarwienie – dotyczy to jednak oczu. Prawidłowe są oczy ciemnobrązowe lub czarne.
Choć mini bulterier nie należy do ciężkich psów, jego sylwetka jest mocno umięśniona i zwarta. Zarówno suczki, jak i samce mają wyraźnie solidną budowę. Najbardziej charakterystycznym elementem wyglądu – wspólnym dla odmiany mini i standardowej – pozostaje jajowata głowa.
Średnia cena mini bulteriera z rodowodem to zwykle około 4000–6000 zł, czyli wyraźnie więcej niż w przypadku wielu popularniejszych ras. Wynika to głównie z faktu, że miniaturowy bulterier jest rzadko spotykany. Ostateczną cenę szczeniaka ustala hodowla, a wpływ mają m.in. płeć, linia genetyczna, wiek oraz temperament psa. Jeśli szukasz więcej porad, sprawdź także zebrane w tym miejscu artykuły o bulterierach.
Żywienie i pielęgnacja mini bulteriera
Najważniejsza dla psa będzie dobrze zbilansowana dieta, dostarczająca wszystkich składników potrzebnych do prawidłowego funkcjonowania. Bulterier sporo pije, dlatego powinien mieć stały dostęp do świeżej wody. Karma powinna być dobrej jakości, a porcje warto dopasować do aktywności, wieku oraz stanu zdrowia pupila. Najczęściej zaleca się karmienie mini bulteriera 2 razy dziennie. Jeśli masz wątpliwości co do żywienia, najlepiej skonsultować się z weterynarzem, hodowcą lub dietetykiem zwierzęcym.
Pielęgnacja miniaturowego bulteriera nie należy do trudnych ani czasochłonnych. Krótka sierść wymaga jedynie okresowego wyczesania – zazwyczaj wystarczy raz w tygodniu. Psy linieją niewiele, więc nie powinno to sprawiać większych kłopotów. W czasie linienia możesz zwiększyć częstotliwość nawet do 3 razy w tygodniu, aby ograniczyć ilość martwych włosów na dywanach i ubraniach. Masz białego bulteriera? W takim przypadku dobrze sprawdza się także delikatne przecieranie sierści wilgotną ściereczką.
Bulterier miniaturowy: charakter i zdrowie
Charakter bulteriera miniaturowego
Wbrew pozorom bulterier miniaturowy potrafi być wyjątkowo czułym i oddanym psem. Podobnie jak wyżeł niemiecki długowłosy, mocno przywiązuje się do opiekuna, chętnie spędza z nim czas i bywa, że chodzi za nim krok w krok. To psy pełne energii, które kochają zabawę i ruch. Dlatego warto codziennie zapewniać im aktywność oraz zajęcia, bo przy niedoborze bodźców bulterier może zacząć rozładowywać nudę w niepożądany sposób, np. niszcząc domowe przedmioty.
Choć mini bulterier miewa temperament „wybuchowy”, potrafi też wyciszyć się i odpoczywać. Jeśli w ciągu dnia dostanie odpowiednią porcję ruchu i rozrywki, zwykle nie sprawia większych problemów. To rasa bardzo inteligentna, ale często bardziej interesuje ją zabawa niż klasyczna nauka. Najlepiej więc prowadzić trening w formie angażującej gry — łączenie ćwiczeń z zabawą sprawia, że bulteriery szybciej łapią zasady i łatwiej utrwalają reguły.
Pies z reguły lubi ludzi, także tych, których dopiero poznaje. Nie jest typem samotnika — bulterier miniaturowy najlepiej czuje się blisko rodziny i może gorzej znosić dłuższe zostawanie samemu. Oczywiście da się nauczyć go spokojnego zostawania w domu, ale warto zacząć jak najwcześniej, aby nie pojawiło się niszczenie z nudy. Trzeba też pamiętać, że w naturze tych psów leży psocenie i kopanie, więc przy frustracji mogą próbować „zająć się” mieszkaniem. Do tego bulterier potrafi szczekać donośnie, dlatego przed zamieszkaniem z nim w bloku dobrze rozważyć, czy hałas nie będzie kłopotliwy dla sąsiadów.
Co jeszcze warto wiedzieć o bulterierze miniaturce?
Bulterier miniaturka to rasa, która ma słabość do dobrego jedzenia. Nie musi być typowym łakomczuchem, ale na smaczny kąsek raczej nie powie „nie”. To świetna wiadomość w szkoleniu — przysmaki mogą stać się skuteczną motywacją. Warto też wrócić do kwestii szczekania: jest głośne, a przy tym pies ma czujny słuch i dobry instynkt tropiciela, więc szybko wyłapuje nietypowe dźwięki z otoczenia i potrafi zaalarmować domowników. Mimo to mini bulterier nie jest idealnym psem stróżującym — jest po prostu zbyt mały, by realnie pełnić taką rolę.
Czy bulterier miniatura to dobry wybór na pierwszego psa? Raczej nie dla każdego. To pies bardzo aktywny, z charakterem i skłonnością do stawiania na swoim. Najlepiej odnajdzie się u osób bardziej doświadczonych, konsekwentnych i aktywnych, które potrafią mądrze poprowadzić wychowanie i okiełznać jego żywiołowy temperament.
Choroby bulteriera miniaturki
Bulterier miniaturka z rodowodem może zmagać się z różnymi problemami zdrowotnymi — jak większość ras psów. Do najpoważniejszych zalicza się głuchotę, szczególnie częstą u białych bulterierów. Aby ograniczyć ryzyko, warto wykonywać badania już od pierwszych miesięcy życia. Inne możliwe problemy to:
- problemy skórne,
- problemy z nerkami,
- wady serca,
- skłonność do tycia,
- choroby genetyczne.
Bulteriery mini dożywają zwykle ok. 11–14 lat. Mimo że mogą chorować, uchodzą za rasę dość odporną. Dobrze znoszą wyższe temperatury, jednak nie należy dopuszczać do przegrzania — nie zostawiaj psa na pełnym słońcu bez cienia i dostępu do świeżej wody. Zimą także potrafią funkcjonować bez problemu, ale nie powinny spędzać całego dnia na dworze. W chłodne dni zapewnij bulterierowi ciepłe, wygodne miejsce do spania w domu.