Zaparcia u kota? Ten objaw to sygnał alarmowy
Problemy z wypróżnianiem to temat, który wielu opiekunów bagatelizuje – często do momentu, gdy zwierzę zaczyna wyraźnie cierpieć. Tymczasem zaparcia mogą prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, jeśli nie udzielimy pupilowi odpowiednio szybko pomocy.
- Przyczyny zaparć: dlaczego kocia fizjologia zawodzi?
- Jak pomóc pupilowi?
- Kiedy zgłosić się do weterynarza?
Przyczyny zaparć: dlaczego kocia fizjologia zawodzi?
Głównym powodem problemów z wypróżnianiem u kotów jest ich specyficzny mechanizm pobierania wody. Koty z natury mają bardzo słabe poczucie pragnienia, ponieważ ich przodkowie pozyskiwali wodę głównie z ofiar. Jeśli podstawą diety Twojego pupila jest wyłącznie sucha karma, jego organizm znajduje się w stanie permanentnego odwodnienia. W takiej sytuacji jelito grube odzyskuje maksymalną ilość wody z mas kałowych, co sprawia, że stają się one twarde, suche i trudne do wydalenia.
Oprócz diety, na zaparcia wpływają również czynniki mechaniczne i styl życia. Zalegająca w przewodzie pokarmowym sierść, brak aktywności fizycznej oraz stres mogą skutecznie spowolnić perystaltykę jelit. U starszych kotów przyczyną bywają także zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa, które sprawiają, że przyjęcie pozycji do defekacji staje się bolesne, co zmusza zwierzę do świadomego wstrzymywania wypróżnień.
Jak pomóc pupilowi?
Pierwszym krokiem w walce z zaparciami powinna być natychmiastowa zmiana karmy z suchej na mokrą oraz dolewanie wody do każdego posiłku. Zwiększenie podaży płynów to najskuteczniejszy sposób na zmiękczenie mas kałowych. Dobrym rozwiązaniem jest również wprowadzenie do diety naturalnych frakcji błonnika np. w postaci nieprzyprawionego purée z dyni. Błonnik pomaga wiązać wodę w jelicie, co ułatwia przesuwanie treści pokarmowej.
Wielu opiekunów instynktownie sięga po olej lub oliwę, co jest błędem. Kot jest obligatoryjnym mięsożercą i jeśli jakikolwiek olej jest mu w ogóle potrzebny, to rybi. Poza tym oleje roślinne są trawione i wchłaniane w jelicie cienkim, więc rzadko docierają do jelita grubego, by zadziałać poślizgowo. Pamiętaj o regularnym wyczesywaniu kota i podawaniu dobrej jakości past odkłaczających, aby zminimalizować ryzyko powstawania czopów z sierści.
Kiedy zgłosić się do weterynarza?
Jako opiekun musisz umieć rozpoznać moment, w którym dieta i domowe sposoby przestają wystarczać. Jeśli kot nie załatwiał się dłużej niż dwa dni, jest osowiały, wymiotuje lub podczas wizyt w kuwecie wydaje z siebie dźwięki świadczące o cierpieniu, niezbędna jest natychmiastowa wizyta w gabinecie weterynaryjnym. Długotrwałe zaleganie kału powoduje wchłanianie toksyn do organizmu, co prowadzi do wtórnego zatrucia i pogorszenia stanu ogólnego zwierzęcia.
W gabinecie lekarz może wykonać badanie USG lub RTG , aby ocenić stopień wypełnienia jelit i wykluczyć niedrożność spowodowaną ciałem obcym. Często konieczne jest podanie kroplówek nawadniających oraz wykonanie lewatywy w sedacji, aby bezpiecznie oczyścić jelita. Nigdy nie próbuj robić lewatywy samodzielnie w domu preparatami dla ludzi, ponieważ wiele z nich zawiera fosforany, które są dla kotów śmiertelnie toksyczne i mogą doprowadzić do nagłego zatrzymania akcji serca.
