Profilaktyka u kota krok po kroku. Te badania należy robić w zależności od wieku
Koty potrafią ukrywać choroby tak skutecznie, że gdy zauważymy coś niepokojącego, problem często jest już zaawansowany. Dlatego tak ważne są regularne badania profilaktyczne. Weterynarze zalecają, aby harmonogram kontroli dostosować do wieku zwierzęcia, ponieważ potrzeby kociaka, dorosłego mruczka i seniora różnią się diametralnie.
Kocięta i młode koty
U kociąt i młodych kotów do około 1–2 roku życia profilaktyka skupia się przede wszystkim na szczepieniach, odrobaczaniu i wykluczeniu wad wrodzonych oraz pasożytów. Pierwsza wizyta kontrolna powinna odbyć się już w 6–8 tygodniu życia, a kolejne co 3–4 tygodnie aż do ukończenia 16 tygodnia (zgodnie z aktualnymi wytycznymi WSAVA i AAFP ). Podczas tych wizyt wykonuje się pełne badanie kliniczne, kontrolę masy ciała, stanu jamy ustnej, oczu i uszu oraz odrobaczanie (co 2–4 tygodnie do 6 miesiąca życia). Warto zrobić badanie kału na pasożyty oraz morfologię i biochemię krwi, aby wykluczyć anemię, infekcje czy problemy z wątrobą i nerkami.
Po ukończeniu pierwszego roku życia zdrowy młody kot powinien odwiedzać weterynarza raz do roku. Coroczna wizyta obejmuje badanie kliniczne, ważenie, ocenę uzębienia, badanie krwi (morfologia i biochemia), badanie moczu (analiza ogólna i ewentualnie stosunek białka do kreatyniny) oraz badanie kału. To właśnie w tym okresie często wykrywa się pierwsze odchylenia, np. podwyższone enzymy wątrobowe czy wczesne problemy z nerkami u kotów predysponowanych rasowo.
Profilaktyka u kotów dorosłych
Koty w wieku 2–7/8 lat uznawane są za dorosłe i w tym okresie wystarczy coroczna wizyta kontrolna, chyba że kot wychodzi na zewnątrz lub ma kontakt z innymi zwierzętami – wtedy odrobaczanie i badania kału wykonuje się częściej (co 3–6 miesięcy). Podstawowy pakiet profilaktyczny zawiera badanie kliniczne, pomiar masy ciała, ocenę stanu jamy ustnej i skóry, morfologię krwi z rozmazem, biochemię (z naciskiem na parametry nerkowe: kreatynina, mocznik, SDMA), jonogram, badanie moczu, USG jamy brzusznej i echo serca. Coroczne badanie moczu jest szczególnie ważne, ponieważ pozwala na wczesne wykrycie zmian w układzie moczowym, które u kotów są bardzo powszechne.
Po 7–8 roku życia (w zależności od indywidualnej kondycji i rasy) wiele gabinetów weterynaryjnych zaleca kontrole co pół roku. Do wyżej opisanego pakietu dołącza się wtedy pomiar ciśnienia krwi (bardzo ważny przy nadciśnieniu wtórnym do chorób nerek czy tarczycy) oraz oznaczenie hormonów tarczycy (T4 całkowite i wolne, ewentualnie TSH). Te badania pozwalają zdiagnozować nadczynność tarczycy (częstą u kotów w średnim i starszym wieku) lub wczesną niewydolność nerek, która rozwija się głównie u seniorów.
Opieka nad seniorem
Koty powyżej 15 roku życia to koty geriatryczne, wyjątkowo kruche i delikatne. W ich przypadku wizyty kontrolne powinny się odbywać co 6 miesięcy, a nawet częściej przy istniejących schorzeniach. Podstawowy pakiet zawiera szczegółowe badanie kliniczne, pełne badanie krwi (morfologia, biochemia, jonogram, warto również poprosić o oznaczenie hormonów tarczycy), badanie moczu z oceną stosunku białka do kreatyniny, badanie kału oraz pomiar ciśnienia krwi. Dodatkowo wykonuje się USG jamy brzusznej (kontrola nerek, wątroby, pęcherza, trzustki), echo serca (wykrywanie HCM i innych kardiomiopatii) oraz przeglądowe RTG klatki piersiowej i brzucha.
Do powyższego warto dołączyć podstawowe badanie okulistyczne (profilaktyka zaćmy, jaskry, zmian siatkówki) oraz badanie ortopedyczne, ponieważ wiele starszych osobników cierpi z powodu artretyzmu lub bólu kręgosłupa. Regularne i drobiazgowe przeglądy pozwalają nie tylko przedłużyć życie kotu, ale również utrzymać jego wysoką jakość.
